Działalność operacyjna

Działalność operacyjna
Polecane artykuły

Działalność operacyjna to podstawowa działalność przedsiębiorstwa, której głównym celem jest produkcja wyrobów – działalność produkcyjna, świadczenie usług – działalność usługowa (A. Bińczycki 2007, s. 7) lub obrót towarowy – działalność handlowa (B. Orliński 2013, s. 75).

W sferę działalności operacyjnej wchodzą również inne rodzaje działań, które nie są zaliczane do działalności inwestycyjnej lub finansowej (A. Rutkowski 2007, s. 57). Działalność operacyjna dotyczy bieżącego funkcjonowania przedsiębiorstwa, w którym obecne ponoszone koszty i uzyskiwane przychody są ujmowane w rachunkach zysków i strat (M. Sierpińska 1997, s. 37). Działalność operacyjna obejmuje wszystkie zdarzenia gospodarcze odnośnie podstawowego funkcjonowania jednostki, których efektem jest wpływ środków pieniężnych lub pomniejszenie ich stanu (I. Olchowicz 2009, s. 405). W

pływy pieniężne z działalności operacyjnej są skutkiem sprzedaży produktów, towarów lub usług (B. Orliński 2013, s. 75). Ponadto po stronie wpływów rejestruje się także przychody finansowe (np. odsetki i dywidendy) oraz inne wpływy jak np. odszkodowania czy czynsze dzierżawne (M. Sierpińska 1997, s. 37). Wydatki, czyli koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo, są efektem zakupionych surowców i materiałów, zużytej energii, wypłat dla pracowników, usług obcych oraz wszelkich innych zobowiązań o charakterze społeczno – podatkowym (B. Orliński 2013, s. 75). Działalność operacyjna stanowi bardzo ważne ogniwo w funkcjonowaniu organizacji, ponieważ rozwija i uzupełnia przyjętą strategię zarządzania (A. Bińczycki 2007, s. 13). Ponadto odzwierciedla przepływy pieniężne podstawowej działalności przedsiębiorstwa i pozwala stwierdzić, czy organizacja jest w stanie na bieżąco regulować wydatki operacyjne z wpływów operacyjnych oraz finansować z własnych środków nowe inwestycje.

Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej można wyznaczyć za pomocą metody pośredniej lub bezpośredniej. Metoda pośrednia wykorzystuje pojęcie nadwyżki finansowej, która zawiera zysk i amortyzację. Ostateczne saldo przepływów pieniężnych wyznaczane jest na podstawie różnic występujących w czasie między memoriałowym a kasowym ujęciem przychodów oraz związanych z nimi kosztów lub wydatków. Metoda bezpośrednia z kolei obejmuje wszystkie wpływy i wydatki związane z podstawowym obszarem działalności przedsiębiorstwa.

Czynniki determinujące przepływy z działalności operacyjnej

Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej determinowane są przez czynniki zewnętrzne, na które przedsiębiorstwo ma niewielki wpływ oraz czynniki wewnętrzne, zależne od decyzji kadry zarządzającej. Wśród czynników zewnętrznych wyróżnia się:

  • cykl koniunkturalny oraz ogólną skalę makroekonomiczną
  • cykl życia produktu
  • bariery wejścia na rynek
  • pozycję przedsiębiorstwa na rynku
  • możliwość wykorzystania konkurencji cenowej oraz dostosowania cen wyrobów i usług do czynników produkcji
  • możliwość wyboru struktury produkcji w związku ze zmieniającymi się potrzebami i oczekiwaniami rynku.

Do wewnętrznych czynników zalicza się m.in.:

  • wybór metod amortyzacji
  • gospodarkę zasobami oraz źródła ich finansowania
  • politykę cenową
  • politykę kredytową
  • zarządzanie należnościami (B. Orliński 2013, s. 75-84).

Bibliografia

  • Bińczycki B. (2007). System informacyjny w zarządzaniu operacyjnym, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków
  • Olchowicz I., Tłaczała A. (2009). Sprawozdawczość finansowa według krajowych i międzynarodowych standardów, Difin, Warszawa
  • Orliński B. (2013). Czynniki kształtujące przepływy pieniężne z działalności operacyjnej, "Studia Oeconomica Posnaniensia", nr 12
  • Sierpińska M. (1997). Zarządzanie płynnością finansową w przedsiębiorstwie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
  • Rutkowski A. (2007). Zarządzanie finansami, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa

Autor: Agnieszka Szałankiewicz