DDP

DDP
Polecane artykuły


DDP - Delivered Duty Paid (dostarczone, cło opłacone...oznaczone miejsce przeznaczenia) to incoterms należący obok DAF, DES, DEQ, DDU do grupy D, w której to sprzedający ponosi wszystkie koszty i ryzyka związane z towarem do momentu dostarczenia do oznaczonego miejsca przeznaczenia.

O ile formuła EXW stanowi minimum zobowiązań sprzedającego, o tyle DDP nakłada na niego maksymalne obowiązki.

Moment dostarczenia towaru

W tej formule uznaje się, że sprzedawca dostarczył towar w momencie, kiedy ten na środku jego transportu osiągnął miejsce przeznaczenia, a sprzedający uiścił opłatę celną importową.

Obowiązki sprzedającego

DDP oznacza maksymalne zobowiązanie sprzedającego. Sprzedawca ponosi wszystkie koszty i ryzyka związane z dostarczeniem towarów włącznie z ewentualnie występującymi importowymi opłatami celnymi w kraju przeznaczenia i ma obowiązek dopuścić towar do eksportu oraz importu a także przeprowadzić wszystkie formalności.

Obie strony powinny być dobrze zawiadomione o wyznaczonym miejscu przeznaczenia. Sprzedający powinien zawiązać umowę przewozu, która jest ściśle dopasowana do tego wyboru. Jeśli sprzedający w ramach swojej umowy ponosi koszty przewozu związanego z rozładunkiem w miejscu przeznaczenia, sprzedający nie jest uprawniony do otrzymania zwrotu tych kosztów od kupującego, chyba że umówiono się inaczej między stronami.

Strony powinny być dobrze powiadomione, aby nie używać DDP jeżeli sprzedawca nie jest w stanie bezpośrednio lub pośrednio uzyskać licencji importowej. Jeśli strony chcą, aby kupujący ponosił wszelkie ryzyko i koszty odprawy importowej, powinna być stosowana zasada DAP. VAT i inne podatki należne przy przywozie obciążają rachunek sprzedającego, chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej w umowie sprzedaży.

Sprzedający musi dostarczyć towary i fakturę, zgodnie z umową sprzedaż i wszelkie inne dowody zgodności, które są wymagane w umowie. Ponieważ termin DDP jest pewnego rodzaju dowodem umowy przyjazdu towaru, sprzedający musi zrobić wszystko co niezbędne, aby towar osiągnął uzgodnione miejsce dostawy. Oznacza to, że sprzedający jest odpowiedzialny za eksport i import odprawy towarów, jak również wszelkie tranzyty towarów przez kraje trzecie. Przed wyrażeniem zgody na sprzedaż towarów w ramach DDP, sprzedawca powinien mieć pewność, że przepisy w kraju kupującego, nie przeszkadzają mu jako nierezydentowi w ubieganiu się o wszelkie niezbędne pozwolenia na przewóz. Zazwyczaj takie trudności nie występują, gdyż licencje mogą być wykonane przez spedytorów (agentów celnych) w imieniu sprzedawcy.

Obowiązki kupującego

Kupujący ma obowiązek okazywania pomocy sprzedającemu na jego żądanie, koszt i ryzyko w uzyskaniu dokumentów wystawianych w kraju importera. Kupujący nie jest zobligowany do podpisania umowy przewozu towaru ani jego ubezpieczenia. Musi zaś na żądanie sprzedawcy podać wszelkie niezbędne informacje konieczne do wykupienia ubezpieczenia.

Jeżeli towary umieszczone są w dyspozycji kupującego wcześniej niż uzgodnione, kupujący nie jest zobowiązany do ich odbioru przed uzgodnionym czasie, choć może to zrobić z racji na własny interes. Jeżeli towary umieszczone są w dyspozycji kupującego za późno, sprzedawca jest odpowiedzialny za naruszenie warunków umowy. Kupujący może wówczas dochodzić odszkodowania od sprzedawcy lub, w przypadku naruszenia podstaw umowy, anulować kontrakt.

Kupujący ma obowiązek przyjęcia dokumentu dostawy, jeżeli jest on zgodny z zamówieniem. Jeżeli kupujący odrzuca dokument, popełnia naruszenie postanowień umowy.

Formy transportu

Ta formuła może być stosowana w odniesieniu do wszystkich form transportu, również do transportu kombinowanego, czyli takiego gdzie występuje kilka jego gałęzi.

Bibliografia

Autor: Kamil Budzyński, Katarzyna Gubernat