Funkcje planowania strategicznego

Funkcje planowania strategicznego
Polecane artykuły

Omawiając kwestię planowania, należy zwrócić uwagę na związki i różnice pomiędzy planowaniem, a prognozowaniem. Plan jest określeniem sposobu postępowania - programem działań, zaś prognoza jest przewidywaniem procesów od nas niezależnych. Plan dotyczy więc tych procesów i elementów, co do których możemy dokonywać wyboru - podejmować decyzję, prognoza zaś określa jedynie przyszły stan procesów lub zjawisk ekonomicznych, nie zakładając żadnej ingerencji w ten stan poprzez decyzje i planowe działania. Plan oceniany jest z punktu widzenia efektywności i skutków uzyskanych dzięki tym działaniom, prognoza oceniana jest jedynie z punktu widzenia jej trafności. Prognozowanie i planowanie są ze sobą w procesie zarządzania powiązane, jednakże nie należy ich ze sobą utożsamiać.

Cechy planowania strategicznego

Szczególnym rodzajem planowania jest planowanie strategiczne, którego istotę wyrażają następujące cechy:

  • jest podejściem kompleksowym, polegającym na połączeniu procesu decyzyjnego, odniesionego do zadań kluczowych i problemów newralgicznych firmy, z analityczno-projekcyjnym wymiarem funkcji planowania,
  • w sensie rezultatowym szeroki zakres planowania strategicznego obejmuje:
  • konkretyzuje i uściśla cele firmy, przede wszystkim ze względu na specyfikację wyrobów (usług), kalkulację cen, funkcje marketingowe, koszty, jakość, normatywy biegu produkcji, parametry technologiczne itd.,
  • powinno się ono wyróżniać kreatywnością, innowacyjnością i adaptacyjnością do zmian otoczenia,
  • reprezentuje orientację "na zewnątrz", określoną zarówno przez spełnianie potrzeb i oczekiwań nabywców (społeczeństwa), jak przez pozycję przedsiębiorstwa w otoczeniu konkurencyjnym,
  • jest na ogół planowaniem długoterminowym,
  • jest czynnikiem integrującym (koordynującym) programy i plany funkcjonalne.

Planowanie strategiczne jako system

Planowanie strategiczne jest rozbudowanym systemem, którego strukturę tworzą różnego rodzaju strategie (programy) i plany. Opracowuje się je na poziomie korporacji, SJG, a także na poziomie zakładów lub wydziałów. Stopień szczegółowości i dokładności ich przygotowania wzrasta w miarę przechodzenia na niższe szczeble zarządzania, przy czym programy przeważnie mają charakter długoterminowy.

Ważne znaczenie mają strategie i plany funkcjonalne, które dotyczą zagadnień specjalnych, takich jak na przykład: doskonalenie struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa, badanie i rozwój technologii wytwarzania, zakres i rodzaj inwestycji, rozwój personelu, poprawa produktywności, kompleksowe zarządzanie jakością. W opracowaniach tego typu ma miejsce połączenie części diagnostycznej z projekcjami kształtującymi przyszłość firmy. Jeżeli te projekcje są optymistyczne, to w praktyce gospodarczej są określane mianem strategii lub planów rozwojowych.

Bibliografia

Autor: Krzysztof Woźniak