Flegmatyk

Flegmatyk
Polecane artykuły

Flegmatyk (łac. phlegma – flegma) - rodzaj temperamentu człowieka (obok temperamentu melancholicznego, sangwinicznego i cholerycznego) wyodrębniony wg najstarszej i najbardziej popularnej koncepcji temperamentów jaką jest typologia Hipokratesa-Galena.

Flegmatyk to osoba opanowana, spokojna i powściągliwa, posiadająca silny układ nerwowy – przeciwieństwo choleryka. Według Hipokratesa, dominującym narządem u flegmatyka jest mózg, charakteryzuje go wysoki poziom samokontroli. Jest zrównoważony i robi wszystko w swoim tempie, potrafiąc przy tym selekcjonować rzeczy ważne. Pomimo pesymistycznego podejścia sprawia wrażenie pogodzonego ze sobą, z życiem i ze światem [1].

W relacjach międzyludzkich jest cierpliwy, chłodny i opanowany. Typowy introwertyk, który ceni sobie prywatność. Zazwyczaj pogodny i nastawiony pokojowo, ponieważ nie posiada silnego nastawienia rywalizacyjnego. Jest dobrym słuchaczem i obserwatorem, emocje skrywa głęboko dlatego obiektywnie postrzega rzeczywistość i nierzadko występuje w roli mediatora [2].

Typologia temperamentów Hipokratesa-Galena

Typologia Hipokratesa-Galena to najpopularniejsza koncepcja temperamentów. Według niej każdy człowiek jest mieszanką czterech płynów, których proporcja stanowi o naturze człowieka [3]. Wyróżnia ona temperament [4]:

  • sangwiniczny - sangwinik (łac. sanguis – krew) - typ silny, zrównoważony i ruchliwy
  • flegmatyczny - flegmatyk (łac. phlegma – flegma) - typ silny, zrównoważony, powolny
  • choleryczny - choleryk (łac. chole – żółć) - typ silny, niezrównoważony
  • melancholiczny - melancholik (łac. melas – czarny, chole – zółć) - typ słaby

Flegmatyk w pracy

Flegmatyk najlepiej sprawdzi się w pracy wymagającej skrupulatności i dokładności. Lubi wykonywać rutynowe czynności, na stanowiskach które nie wymagają dodatkowej inicjatywy. Cechujące go solidność i wysoka inteligencja interpersonalna sprawiają, że dobrze poradzi sobie zarówno w pracach analitycznych (np. księgowy) jak i tych, które wymagają bezpośrednich kontaktów z ludźmi (np. doradca, konsultant, psycholog). Potrafi budować trwałe relacje z klientami oraz współpracownikami. Dzięki silnemu układowi nerwowemu zachowuje spokój nawet w najbardziej stresowych sytuacjach. Jego obiektywne spojrzenie oraz skrupulatna obserwacja otoczenia sprawiają, że często w organizacji występuje w roli mediatora.

Osoba z temperamentem flegmatycznym powinna natomiast unikać prac wymagających szybkiego działania i zaangażowania dużej ilości energii. Flegmatyk ma problemy z podejmowaniem szybkich, strategicznych decyzji i zazwyczaj pracuje powoli, we własnym tempie. Potrzebuje zewnętrznych bodźców, motywujących go do szybszego działania. Jego pokojowe nastawienie sprawia, że nie radzi sobie również w warunkach silnej rywalizacji [2].

Według F. Littauer zawody wskazane dla flegmatyka to np. socjolog, psycholog kliniczny, pracownik naukowy, pisarz, kustosz w muzeum, bibliotekarz czy krytyk literacki [5].

Flegmatyk jako menadżer

Według A. Depta menadżera flegmatycznego cechuje powolność, pasywność działania i apatia. Z drugiej strony jego zrównoważenie i pozytywne usposobienie korzystnie wpływa na zespół, którym zarządza. Jako osoba opanowana i cicha nie pragnie być w centrum uwagi, dlatego dobrze radzi sobie z delegowaniem zadań oraz potrafi docenić pracowników. Największym wyzwaniem dla flegmatyka pełniącego funkcję menadżera jest stawianie sobie celów motywujących do działania.

Flegmatyk - menadżer [6]
zalety wady
kompetentny i dokładny ma problemy z szybkim podejmowaniem decyzji
zrównoważony i zgodny boi się podejmować ryzyko i unika odpowiedzialności
posiada zdolności zarządcze ma trudności w definiowaniu celów
unika konfliktów i rozwiązuje problemy pracownicze brak ambicji
jest odporny na krytykę odkłada ważne sprawy na ostatnią chwilę
upraszcza rozwiązania problemów  

Przypisy

  1. K. Mikołajczyk i in. 2013, s. 118
  2. 2,0 2,1 M. Polczyk 2007, s. 38
  3. J.Strelau 1985, s. 393
  4. A. Pietruszka-Ortyl i in. 2019, s. 32
  5. Osobowość plus: jak zrozumieć innych przez zrozumienie siebie 1994
  6. A. Depta 2015, s. 43

Bibliografia

  • Depta A., Wojtaszek H., (2015) Znaczenie temperamentu w zarządzaniu organizacją, "Zeszyty Naukowe Politechniki Łódzkiej", nr 1203
  • Dębowski A., (2010) Negocjacje osobowości. Poznaj swojego „przeciwnika” "Business Coaching", nr 5
  • Littauer F. (2000) Personality Plus Fleming H. Revell, Grand Rapids
  • Mikołajczyk K., Nawojczyk D., (2013) Startup po polsku. Jak założyć i rozwinąć dochodowy ebiznes., Helion, Gliwice, s. 118
  • Pietruszka-Ortyl A., Mikuła B. (red.) (2019) Zachowania organizacyjne. Zarys problematyki, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, Kraków, s. 32
  • Polczyk M., (2007) Jak i gdzie skutecznie szukać pracy?, Wolters Kluwer Polska, Warszawa, s. 38

Autor: Zuzanna Czudaj, Martyna Kaleta, Kacper Kowalewski