Partia produkcyjna

Partia produkcyjna
Polecane artykuły


Partia produkcyjna jest to ilość detali, zespołów lub podzespołów wykonywanych przy jednakowym nakładzie czasu przygotowawczo-zakończeniowego oraz w ściśle określonej kolejności. (Brzeziński M. 2013, s. 58)

Wielkość partii produkcyjnej

Wielkość partii produkcyjnej związana jest z dwoma pojęciami, tj.:

  1. potrzeba brutto
  2. potrzeba netto.

Potrzeba brutto rozumiana jest jako wielkość produkcji, którą oczekuje od nas klient (odbiorca), czyli taka jaka zawarta jest w zamówieniu. Natomiast potrzeba netto jest to ilość wyrobów, jaka powinna zostać wyprodukowana w związku z tym zleceniem.

Różnica pomiędzy tymi wielkościami wynika

  1. z zapasów w magazynach
  2. z wcześniejszego otwarcia zleceń produkcyjnych.

(Lewandowski J., Skołud B., Plinta D. 2014, s. 204)

Metody określania wielkości partii produkcyjnej

(Lewandowski J., Skołud B., Plinta D. 2014, s. 204)

Metoda udziału czasu przezbrojenia jest to stosunek czasu przygotowawczo-zakończeniowego do czasu jednostkowego. Określanie wielkości partii produkcyjnej za pomocą tej metody polega na dążeniu do zmniejszenia wielkości partii do dopuszczalnej granicy. Czas przygotowawczo-zqkończeniowy (tpz) jest to czas od przygotowanie do wykonanie operacji aż do jej zakończenie. Nie zależy ona od liczby wykonywanych sztuk wyrobu i występuje tylko raz dla całej partii produkcyjnej danego wyrobu. Czas jednostkowy (tj) jest to norma czasu przewidziana na wykonanie jednej jednostki wyrobu.

Dla jednej operacji technologicznej:

Sek = tpz / q * tj

gdzie: Sek - wielkość partii produkcyjnej

tpz - czas przezbrojenia operacji
tj - czas wykonania operacji
q - zróżnicowany, zależnie od rodzaju produkcji empiryczny, współczynnik strat czasu na przezbrajanie stanowisk roboczych (najczęściej przyjmowany jest w zakresie 0,02-0,15)


Dla więcej niż jednej operacji technologicznej:

Sek = Σ tpz / q* Σ tj

gdzie: Sek - średnia wielkośc partii produkcyjnej

Σ tpz - suma czasów przezbrojenia wszystkich opeacjii
Σ tj - suma czasów wykonania wszystkich operacjii
q - zróżnicowany, zależnie od rodzaju produkcji empiryczny, współczynnik strat czasu na przezbrajanie stanowisk roboczych (najczęściej przyjmowany jest w zakresie 0,02-0,15)

(Brzeziński M. 2013, s. 62-64)

Zalety i wady zwiększenia partii produkcyjnej

Zalety:

  • lepsze wykorzystanie funduszu czasu pracy przez zmniejszenie czasu przezbrojeń na stanowiskach roboczych,
  • zmniejszenie kosztów na przygotowanie i ustawienie produkcji,
  • wyższa jakość produkcji,
  • niższe koszty produkcji,
  • usprawnienie i udoskonalenie zarządzania i organizacji produkcją.

Wady:

  • zwiększenie czasu trwania cyklu produkcyjnego,
  • zmniejszenie wolnej powierzchni magazynowej poprzez zwiększenie zapasów,
  • mniejsza elastyczność procesu produkcyjnego.

(Brzeziński M. 2013, s. 59)

Bibliografia

Autor: Honorata Wiszniewska