Kodowanie opakowań

Kodowanie opakowań
Polecane artykuły

Kodowanie- przyporządkowywanie, wg reguły zwanej kodem w postaci ciągów sygnałów elementarnych (ciągów kodowych). Kodowanie jest jednym z etapów przetwarzania analogowo-cyfrowego. [Nowa encyklopedia powszechna PWN, 1997, s. 395]. Opakowanie oznacza każdy wyrób wykonany z rożnego rodzaju materiałów przeznaczony do przechowywania, ochrony, transportu, dostarczania i prezentacji wszelkich towarów, od surowców do produktów przetworzonych, od producentów do użytkowników lub konsumentów. [Cholewa-Wójcik A., 2006. s. 7].

  • Kod kreskowy to jedna z technik ADC; kombinacja znaków symbolu i cech wymaganych w określonej symbolice, zawierające ciche strefy, znaki start i stop, znaki danych, znaki kontrolne, i inne znaki pomocnicze, które razem tworzą kompletna całość, czytelną dla skanera. [Hałas E., 2012, s. 67].

Na towarach i opakowaniach oprócz różnych skoordynowanych układów znaków tworzących ich oznakowanie zamieszczane są kody, stanowiące systemy znaków służących do identyfikacji ewidencjonowania i śledzenia ich przepływu w całym łańcuchu dostaw. Kody kreskowe służą do kodowania danych za pomocą graficznego symbolu automatycznie odczytywanego i interpretowanego, co umożliwia szybkie i bezbłędne wprowadzenie tych danych do pamięci komputera. Idea odczytu opiera się na tym, iż powierzchnie jasne odbijają światło, podczas gdy powierzchnie ciemne je pochłaniają. Czytnik błyskawicznie analizuje kod kreskowy i przetwarza go na zawarta w nim informacje. Kody kreskowe to obecnie jeden z najczęściej stosowanych sposobów kodowania i identyfikacji danych. [Lisińska-Kuśnierz M., Ucherek M.; 2005, s. 85].

Wyróżnia się dwa typy kodów: ciągłe i dyskretne (nieciągłe).

  • Kody dyskretne są to symboliki, w których spacje pomiędzy znakami symbolu nie zawierają informacji, ponieważ każdy znak zaczyna się i kończy kreską.
  • Kody ciągłe, są to symboliki w których nie ma przerw międzyznakowych, co oznacza, ze ostatni element jednego znaku symbolu styka się z pierwszym elementem następnego znaku symbolu, a wszystkie elementy zawierają dane.

Podział ten nie obejmuje tzw. kodów matrycowych, w których dane kodowane są nie w postaci kresek ale innych elementów graficznych- sześciokątów, kwadratów, kółek. Elementy te nazwane są komórkami. [Instytut Logistyki i Magazynowania, 2000, s. 26].

Bibliografia

  • Nowa encyklopedia powszechna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, tom 3, Warszawa 1997,
  • Cholewa-Wójcik A., Badania opakowań transportowych, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2006,
  • Hałas E. i in., Kody kreskowe i inne globalne standardy w biznesie, Biblioteka Logistyczna, Poznań 2012,
  • Lisińska-Kuśnierz M., Ucherek M., Znakowanie i kodowanie towarów, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2005,
  • Instytut Logistyki i Magazynowania, Kody kreskowe, Wydawnictwo Biblioteki Logistycznej, Poznań 2000.

Autor: Karolina Bieniek