Wskaźnik rentowności inwestycji

(Przekierowano z ROI)
Wskaźnik rentowności inwestycji
Polecane artykuły

Wskaźnik rentowności inwestycji ROI (z ang. return on investment) to stosunek zysku operacyjnego opodatkowanego do nakładów inwestycyjnych (w niektórych opracowaniach: stosunek zysku netto do aktywów ogółem).

Wartość ROI pokazuje, jaki jest dla naszej firmy maksymalny koszt długu (oprocentowanie), przy którym opłaca się z niego korzystać, zakładając, że siła zarobkowa aktywów nie ulegnie zmianie. Jako metoda prosta, ROI ma zastosowanie głównie pomocnicze na wstępnym etapie oceny projektu inwestycyjnego.

Wzór

Wskaźnik ROI należy do prostych metod bezwzględnej oceny opłacalności inwestycji. Charakteryzują się one między innymi tym, że są metodami jednookresowymi, zatem nie przyjmują jednakowej wielkości dla całego okresu trwania inwestycji. ROI, w odróżnieniu od ROE (return on equity), bierze pod uwagę całkowite nakłady inwestycyjne, czyli zarówno kapitał własny, jak i obcy. Wzór przedstawia się następująco (W. Rogowski 2013):

ROI = zysk operacyjny opodatkowany / całkowite nakłady inwestycyjne x 100%

Interpretacja wyniku

Wskaźnik rentowności inwestycji bardzo często przyrównuje się do wartości średniego ważonego kosztu kapitału (WACC):

  • gdy wartość ROI jest większa lub równa WACC oznacza to, że inwestycja jest opłacalna,
  • gdy wartość ROI jest mniejsza niż WACC oznacza to, że inwestycja jest nieopłacalna.

Co więcej, wartość wskaźnika ROI pokazuje, jaka jest zdolność aktywów do generowania zysku operacyjnego, z którego płacone są odsetki od wykorzystywanego kapitału obcego, czyli innymi słowy, ile zysku odpowiada każdej zainwestowanej w projekt złotówce. I tak przykładowo ROI = 15% oznacza, że każda złotówka całkowitych nakładów inwestycyjnych generuje w danym roku 15 groszy zysku operacyjnego opodatkowanego.

Wady i zalety

Zalety ROI są następujące (T. Kołakowski 2014, s. 70):

  • nie wymaga skomplikowanych obliczeń,
  • wynik jest prosty w interpretacji.

Do wad tego wskaźnika możemy zaliczyć m.in.:

  • brak uwzględnienia zmian wartości pieniądza w czasie,
  • nieobiektywne wyznaczenie granicznej stopy zwrotu.

ROI w innych dziedzinach nauki

Ze względu na różnorodność podejmowanych inwestycji, wskaźnik ROI bywa też w pewnym stopniu wykorzystywany w innych dziedzinach nauki, jak np. zarządzanie zasobami ludzkimi itp. W tym celu powstał model ROI, którego twórcą jest Jack J. Phillips. Model ten ma 5 poziomów, lecz jego istota jest taka sama - obliczenie stosunku korzyści netto z inwestycji do kosztów, które przedsiębiorstwo musi ponieść, by tę inwestycję zrealizować. W ten sposób możemy na przykład dowiedzieć się, jak duże korzyści przyniesie firmie zorganizowanie szkolenia dla pracowników (M. Dźwigoł-Barosz) lub jaka jest efektywność pracy zespołowej w przedsiębiorstwie (K. Hoffmann).

Bibliografia

  • Dźwigoł-Barosz M. (2011), Analiza skuteczności projektu szkoleniowego, "Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Organizacja i Zarządzanie", nr 59
  • Hoffmann K. (2015), Metoda ROI J. J. Phillipsa w mierzeniu efektywności pracy zespołowej, "Studia Ekonomiczne", nr 230
  • Kołakowski T. (2014), Wybrane zagadnienia analizy i oceny ekonomicznej projektów inwestycyjnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław
  • Ostaszewski J. (red.) (2005), Finanse, Difin, Warszawa
  • Rogowski W. (2013), Rachunek efektywności inwestycji. Wyzwania teorii i potrzeby praktyki, Wolters Kluwer Polska SA, Warszawa
  • Wypych M. (1998), Finanse przedsiębiorstwa z elementami zarządzania i analizy, Absolwent, Łódź

Autor: Tomasz Opiela, Katarzyna Szeląg