Oczyszczalnia ścieków

Oczyszczalnia ścieków
Polecane artykuły

Oczyszczalnia ścieków – układ powiązanych ze sobą instalacji i urządzeń technologicznych, których wykorzystanie prowadzi do usunięcia ze ścieków szkodliwych substancji chemicznych oraz mikroorganizmów chorobotwórczych przez co możliwe jest ich odprowadzenie do wód lub do gruntu [1]. Dla poprawnego funkcjonowania oczyszczalni ścieków niezbędne są obiekty pomocnicze, dzięki którym możliwa jest dostawa energii oraz istnieją odpowiednie, bezpieczne warunki dla obsługi oczyszczalni ścieków, w tym kontroli przebiegu procesów technologicznych [2].

Rodzaje oczyszczalni ścieków

Biorąc pod uwagę ilość oczyszczanych ścieków, oczyszczalnie można podzielić na [1]:

  • lokalne – charakteryzują się bardzo małym zasięgiem, niską przepustowością, ilość odprowadzanych do nich ścieków jest niewielka,
  • centralne – obsługują one duże aglomeracje miejskie, charakteryzują się wysoką przepustowością, przepływają przez nie duże ilości ścieków,
  • grupowe – swym zasięgiem obejmują bardzo duże regiony, bardzo często obszary większe, aniżeli aglomeracja miejska (np. powiat lub kilka powiatów),

W zależności od sposobu oczyszczania, oczyszczalnie dzielą się na [3][4][5]:

  • mechaniczne – jest to pierwszy stopień oczyszczania. Jest obowiązkowym etapem w każdej oczyszczalni. Ma na celu oddzielenie od ścieków zanieczyszczeń o większych gabarytach oraz zawiesiny. Zastosowanie znajdują tutaj sita i kraty, dzięki którym zatrzymywane są większe zanieczyszczenia natomiast zawiesina wyodrębniania jest przy wykorzystaniu piaskowników i osadników. Oddzielone od ścieków zanieczyszczenia poddaje się kompostowaniu, spalaniu lub dołącza się je do osadów ściekowych. Podczas tego etapu usuwane są również tłuszcze. W wyniku procesu flotacji, tłuszcze przybierają postać kożucha, który usuwany jest mechanicznie.
  • biologiczne – w etapie tym następuje mineralizacja substancji organicznych, usuwanie substancji biogennych oraz usunięcie mikroorganizmów chorobotwórczych. Najpowszechniej stosowaną metodą okazuje się być metoda osadu czynnego. Najczęściej stosowanymi po metodzie osadu czynnego są złoża biologiczne. W przypadku obydwu tych metod wykorzystuje się specjalnie wybrane grupy mikroorganizmów, które rozkładają zanieczyszczenia zawarte w ściekach. Metoda osadu czynnego polega na zapewnieniu odpowiedniej ilości tlenu i rozwoju mikroorganizmów. Osad czynny jest kłaczkowatą zawiesiną, którą tworzą głównie bakterie heterotroficzne. Rozmiary kłaczków mieszczą się w granicach 50-100 μm, ich różnorodność zależna jest od stopnia obciążenia ścieków ładunkiem zanieczyszczeń. Kłaczki absorbują na swojej powierzchni związki organiczne, które mogą zostać utlenione lub być wykorzystane do biosyntezy nowych komórek. Istotnymi parametrami, które wpływają na proces oczyszczania osadem czynnym należą: czas, ilość zawiesiny, obciążenie ładunkiem BZT5, obciążenie osadu, wiek osadu, stopień recyrkulacji, stężenie oraz zapotrzebowania na tlen (zależnie od stopnia rozwoju).
  • chemiczne – swoje działanie opierają o proces neutralizacji szkodliwych zanieczyszczeń bądź ich wytrącanie. Stosuje się tutaj takie procesy jak: koagulacja, sorpcja, ekstrakcja, odgazowanie, wymrażanie, dezynfekcja, redukcja chromu. Metodą chemiczną oczyszczane są w większości ścieki przemysłowe, zawierające wysokie stężenia metali ciężkich oraz duże ilości związków organicznych.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Lipińska D., (2016), Podstawy Inżynierii Środowiska, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
  2. Kotapski R., (2016), Ośrodki odpowiedzialności i miejsca powstawania kosztów w przedsiębiorstwach wodociągowo-kanalizacyjnych, Prace naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
  3. Lenart A., Kowalska A., (2012), Wykorzystanie osadu czynnego w oczyszczaniu ścieków, Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika
  4. T.M. Traczewska,(1997), Biotyczne i abiotyczne uwarunkowania pęcznienia osadu, Ochrona Środowiska
  5. K. Chmielowski, K. Kurek, P. Bąk (2012), Efektywność oczyszczania ścieków na przykładzie oczyszczalni w Lipnicy Wielkiej, Polska Akademia Nauk, Oddział w Krakowie, Komisja Technicznej Infrastruktury Wsi

Bibliografia

Autor: Patryk Wykręt