Akceptacja konsumencka

Akceptacja konsumencka
Polecane artykuły

Akceptacja Konsumencka- emocjonalny stosunek do ocenianego produktu, związany z jego przyjęciem lub odrzuceniem, jako przydatnego do konsumpcji lub nie [I. Duda 1995, s. 15].

Proces akceptacji nowego produktu przez konsumentów jest określony mianem dyfuzji innowacyjnej. Przebiega on etapami i ma istotny wpływ na kształtowanie przez firmy właściwego przekazu informacyjnego. Na poszczególnych stopniach akceptacji nowego produktu konsumenci oczekują innych informacji oraz odmiennego sposobu przekazywania ich. Wyróżnia się pięć etapów dyfuzji innowacyjnej:

  1. Etap uświadomienia istnienia nowego produktu – uświadomienie konsumentowi faktu istnienia nowego produktu. Dowiaduje się on o obecności w sprzedaży nowego artykułu (np. z reklamy), lecz nic więcej o nim nie wie.
  2. Etap zainteresowania nowym produktem – konsument zaczyna poszukiwać informacji o zaletach produktu, jego wadach, sposobie użytkowania i zakresie wykorzystania.
  3. Etap oceny – ocena nowego produktu w porównaniu z innymi artykułami. Konsumenci analizują cechy produktu pod kątem zaspokojenia ich potrzeb i rozważają decyzję o jego wypróbowaniu.
  4. Etap próby – konsument kupuje niewielką ilość produktu, wykorzystuje bezpłatne próbki, uczestniczy w pokazach lub obserwuje działania artykułu u znajomych, dokonuje zakupu na próbę.
  5. Etap akceptacji nowego produktu - konsument podejmuje decyzję o zakupie nowego produktu, jeśli oceni go pozytywnie, lub o odrzuceniu, jeśli nie spełni oczekiwań.

[G. Kuś 2011, s. 51].

Akceptacja oznacza stosunek do ocenianego produktu wyrażający się jego przyjęciem lub odrzuceniem. [J. Gawęcka, T. Jędryka 2011, s. 90] Według PN-ISO 5492:1997 akceptacja – to zachowanie się (osoby lub populacji) wskazujące, że produkt odpowiada w sposób satysfakcjonujący jej oczekiwaniom. Akceptowalność to pozytywne postrzeganie produktu przez konkretną osobę lub populację ze względu na jego cechy sensoryczne.

Metody oceny stopnia akceptacji (pożądalności)

Najstarsza chronologicznie i najczęściej również obecnie stosowana jest 9-stopniowa skala hedoniczna (ang.”9-point hedonic raring scale”). Została opracowana przez Peryama i Pilgrima (1957). Jest ciągle wykorzystywana w badaniach stopnia akceptacji (lubienia) produktów, zarówno w swej oryginalnej postaci jak i jej modyfikacjach.

Obok hedonicznych skal kategorii stosuje się skale liniową (graficzna) jest to odcinek różnej długości – zwykle 10 cm lub 15 cm z oznaczeniami brzegowymi na końcach skali.

Wśród skal stosowanych w ocenach konsumenckich wymienić należy również skalę stosunku (ang. "ratio scale”) i reprezentującą je metodę estymacji (oszacowania) wielkości (ang. "Magnitude Estimation” - ME). Przy stosowaniu tej metody ocena wyrażona jest wskaźnikiem liczbowym odzwierciedlającym "krotność” hedonicznych wrażeń.

Skalą która łączy w sobie elementy skali ME ze słownymi określeniami stosowanymi w 9-stopniowej skali hedonicznej jest stosunkowo niedawno opracowana skala LMA ("Labeled Affective Magnitude”) (Duffy i in., 1999; Schutz i Cardello, 2001). Hedoniczna skala LAM charakteryzuje się zdolnością różnicowania jak w skali 9-sopniowej, ale wykazuje wysoką czułość w różnicowaniu próbek o najwyższej pożądalności czyli tych, które mieszczą się w kategorii "blisko optymalnej”.[N. Baryłko – Piekielna, I. Matuszewska 2009, s. 245, 272, 274].

Bibliografia

  • Duda I., Słownik pojęć towaroznawczych pod redakcją Ignacego Dudy, Wydawnictwo Akademia Ekonomiczna w Krakowie, Kraków 1994
  • Lewicki P.P., Leksykon nauki o żywności i żywieniu człowieka oraz polsko-angielski słownik terminów, Wydawnictwo SGGW, Warszawa 2008
  • Gawęcka J., Jędryka T., Analiza sensoryczna wybrane metody i przykłady zastosowań, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, Poznań 2011
  • Kuś G., Decyzje zakupowe konsumentów a system komunikowania, Wydawnictwo Novae Res – wydawnictwo innowacyjne, Gdynia 2011
  • Baryłko – Piekielna N., Matuszewska I., Sensoryczne Badania Żywności Podstawy – Metody – Zastosowania, Wydawnictwo Naukowe PTTŻ, Kraków 2009

Autor: Zofia Franczyk