Underwriting

Underwriting
Polecane artykuły


Underwriting - słowo wywodzi się z języka angielskiego i oznacza w bezpośrednim tłumaczeniu podpisywanie lub asekurowanie (przyjmowanie do ubezpieczenia). Jest to jedna z najistotniejszych, wyspecjalizowanych funkcji zakładów ubezpieczeniowych, która służy do osiągania założonych wcześniej celów. Ponadto, określa się tym terminem także gwarantowanie emisji, które jest jedną z czynności w ramach działalności inwestycyjnej banku.

Historia

W historii ubezpieczeń określenie to było już używane w XVII wieku, kiedy to w jednej z portowych kawiarni w Anglii rozpoczęło działalność jedno z najbardziej znanych towarzystw ubezpieczeń Lloyd. W jego imieniu występowali właśnie underwriterzy - umocowane osoby, które składając podpis pod umową ubezpieczenia, potwierdzały jej ważność i wiarygodność oraz udzielały gwarancji ochrony ubezpieczeniowej. Jednak od czasu narodzin Lloyda minęło sporo czasu a wraz z nim zmieniło się wiele w ubezpieczeniach, oraz w underwritingu.

Rola Underwritingu w Ubezpieczeniach

Aktualnie podawane definicje przedstawiają underwriting jako:

  • proces selekcji i klasyfikacji zagrożeń deklarowanych do ubezpieczenia,
  • ogół czynności wykonywanych w celu oszacowania, zaakceptowania na odpowiednich warunkach lub odrzucenia ryzyka ubezpieczeniowego.

Głównym czynnikiem, który zadecydował o niepodważalnej pozycji underwritingu w firmach ubezpieczeniowych, były doświadczenia związane z zagrożeniami kondycji ekonomicznej firm ubezpieczeniowych wywołanymi przez nadmierną kumulację start w portfelach ubezpieczeniowych, powstałych na skutek niedostatecznego rozpoznania ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia. Podstawowym celem underwritingu jest ograniczenie zjawiska "selekcji negatywnej" w ubezpieczeniach. Selekcja negatywna skutkuje niewątpliwie osłabieniem kondycji firm ubezpieczeniowych, lecz również dotyka pewnej grupy klientów. Szczególnie tych, którzy zachowują odpowiednie standardy bezpieczeństwa a mimo to muszą płacić relatywnie wysoką składkę, aby firmy mogły wyrównać straty spowodowane przez firmy klientów szkodowych.

Narzędzia

Underwriterzy dysponują następującymi narzędziami, mającymi na celu ograniczenie zjawiska selekcji negatywnej:

  • stymulowanie ubezpieczających do "polepszania ryzyka"
  • tworzenie wśród ubezpieczających świadomości związku pomiędzy rozmiarami ryzyka a warunkami ochrony ubezpieczeniowej
  • dostosowanie warunków ochrony ubezpieczeniowej do faktycznych rozmiarów ubezpieczanego ryzyka
  • eliminowanie z portfeli ubezpieczeniowych nielosowych elementów ryzyka
  • obniżanie kosztów ochrony ubezpieczeniowej w skali całego portfela ubezpieczonych
  • obniżanie kosztów odszkodowań i świadczeń wypłacanych przez firmę ubezpieczeniową

Underwriting jako gwarantowanie emisji

Gwarantowanie emisji oznacza nabywanie przez dany podmiot albo grupę podmiotów finansowych pakietu określonych papierów wartościowych od danego emitenta, aby następnie je odsprzedać i w ten sposób wygenerować zysk. Do usług gwarantowania emisji (underwritingu) możemy zaliczyć:

  • usługi gwarancyjne - bank komercyjny nabywa od emitenta na własny rachunek wszystkie walory stanowiące przedmiot umowy gwarancji, w celu późniejszej ich odsprzedaży.
  • usługi najwyższej staranności- bank komercyjny jest zobowiązany to tego, iż dołoży wszelkich starań do tego aby emisja została rozprowadzona wśród inwestorów, bez składania jednocześnie zobowiązania do ich nabywania na własny rachunek.

Usługi najwyższej staranności dzielą się na:

  • umowy wszystko albo nic - w ramach których, brak zapisów na daną ofertę powoduję że zostaje ona unieważniona,.zamknięcie oferty emisyjnej uzależnione jest od wyprzedania wszystkich papierów wartościowych.
  • umowy minimum-maksimum - z góry ustala się minimalną liczbę papierów wartościowych, jaką musi zostać sprzedana aby oferta doszła do skutku, a po osiągnięciu wartości minimalnej sprzedaży kontynuowana jest aktywna sprzedaż do osiągnięcia maksimum w sprzedaży.

Umowa gwarancji przenosi ryzyko niepowodzenia emisji na bank komercyjny (emitent nie ponosi już ryzyka), a co za tym idzie: ryzyka związanego z wyborem odpowiedniego rynku, właściwego momentu emisji oraz ponoszenia ryzyka cenowego. [1]

Cele

Jednym z głównych celów underwritingu jest ograniczenie antyselekcji ryzyka. W procesie tym powinni zostać wyselekcjonowani potencjalni ubezpieczeni, których realny przebieg szkodowy nie będzie wykraczał poza zakres przyjęty w zasadach taryfowych. W sytuacjach gdy pojawiają się jakieś sygnały wystąpienia antyselekcji, underwriter ma możliwość: zakwalifikowania jej do wyższej klasy taryfowej bądź dołączenia do umowy ubezpieczeniowej dodatkowych zapisów zabezpieczających. Warte podkreślenia jest to że w underwritingu chodzi o wybranie takich rodzajów ryzyka, w których szkody rzeczywiste, faktyczne nie powinny być wyższe od naszych oczekiwań w danej sytuacji (wartość podstawy kalkulacyjnej składek będzie przewyższać przebieg szkodowy). W krótkim czasie (rok) może wystąpić odchylenie wartości rzeczywistych względem wartości oczekiwanych, jednakże w długim czasie wartości te powinny być do siebie zbliżone. Kolejnym celem underwritingu jest zapewnienie odpowiedniego wolumenu ryzyka dotyczącego każdego rodzaju pojazdu w odniesieniu do danego przebiegu szkodowego, w taki sposób aby możliwe było otrzymanie wystarczająco przybliżonej przewidywanej wartości szkód. Dzięki underwringowi możliwe jest także uniknięcie kumulacji ryzyka, która może powodować szkody katastroficzne. [2]

Bibliografia

Przypisy

  1. I.Pyka i in. 2013, s. 133
  2. T.Zapart 2015, s. 167-168

Autor: Kamil Sordyl, Franciszek Kois