Allotment

Allotment
Polecane artykuły

Allotment-postać objęcia umowy z dostarczycielem usług (M. Morawski 2012, s. 127), bazuje na dostarczeniu przez świadczeniodawcy (np. hotel) do dyspozycji osoby zamawiającej (np. biuro podróży, e-łącznika) określonej liczby usług(w konkretnej normie i koszcie) jak również określeniu daty, w jakim klient ma prawo wycofać się z całości bądż części zlecenia; we współdziałaniu pomiędzy hotelami a e-łącznikiem wielokrotnie dochodzi do zdarzenia, w którym e-pośrednik ma do wykorzystania określoną pulę pomieszczeń, a jeżeli ich nie spienięży, nie ponosi kary finansowej (K. Biełuszko 2015, s. 77)

Cechy allotmentu:

  1. Kiedy osoba sprzedająca nie ma przyznanego allotmentu, dokonując zamówienia na dowolnym poziomie, do chwili zatrzymania sprzedaży przez ośrodek wypoczynkowy (M. Morawski 2012, s. 127).
  2. Jest to pożyteczna forma rezerwacji, lecz nie jedynie dla biur podróży, ale mniej dla hotelu (J. Brewczyńska-Sternal 2005, s. 40).
  1. Hotelarz nie może uwzględniać do tych miejsc różnych umów, tymczasem placówka nie może w żadnym okresie z nich wycofać się, zrezygnować z umowy przed ostateczną datą(J. Cichy 2006, s. 9).
  2. Jeżeli biuro podróży – w tym przypadku touroperator, nie będzie czekać bezczynnie na klientów, jednak zacznie ich szukać, to obiecuje strukturę podróży do docelowego miejsca, woli dać gwarancje miejsca w hotelu dla stałych odbiorców. Zagwarantowana liczba miejsc zostaje zarezerwowana, przed sezonem, przed tym jak poinformuje o ofercie podróży i zacznie szukać klientów. Podpisuje umowę z hotelem, przy czym blokuje on miejsca i zostawia do wykorzystania docelową liczbę pokoi (J. Cetner 2010, s. 135).
  3. Schemat agencyjny sprzedaje usługi przez ośrodek hotelarski, w zamian za co dostaje procent. W tej sytuacji od recepcjonisty powinno się wymagać przyznania allotmentu. Taka forma umowy jest bardzo korzystnym i popularnym modelem współpracy między biurem podróży a ośrodkiem rekreacyjnym. Największą korzyścią dostarczenia takich usług hotelarskich z wykorzystaniem OTA jest bez wątpienia szansa dotarcia do konsumentów, którzy w innym przypadku nigdy nie kupiliby działania podejmowanego w celu zaspokojenia określonej potrzeby świadczących przez ośrodek wczasowy (A. Pawlicz 2016, s. 159).
  4. Pamiętajmy jednak, że taki schemat umowy jak allotment jest mało opłacalny dla sprzedającego. Reguła idealnej współpracy handlowej pośród partnerami mówi o tym, aby w ewentualności znacznego lub całkowitego unieważnienia zamówionych usług czym prędzej powiadamiać drugą osobę o wynikłych trudnościach w realizacji zamówienia. Może się jednak okazać, że w następnych latach, kiedy będzie rozprowadzana oferta zacznie się bardzo dobrze sprzedawać, nasz partner nie będzie chciał podpisać z namiumowy(Z. Kruczek 2004, s. 41).
  5. Allotmenty, duże kongresy, konferencje, sympozja, seminaria, wycieczki organizowane w ramach premiowania pracowników, wystawy i tym podobne mogą wymagać konkretnych umów pisemnych. Taką grupę tworzy co najmniej 15 osób odwiedzających ośrodek, i uznanych przez biuro podróży i przez recepcjonistę za grupę zorganizowaną(J. Brewczyńska-Sternal 2005, s. 33).

Rodzaje umów między biurem podróży a hotelem:

Jest parę kategorii umów, wyróżniającymi się przeważnie regułą podziału ryzyka pośród partnerami:

  • Jedno biuro podróży może zakupić na określony czas cały hotel drugiej firmie turystycznej, ale w takiej sytuacji osoba wynajmująca jest ukazana w roli hotelarza.
  • Biuro podróży jest w stanie podpisać umowę na podstawie zamówienia – placówka, którą to głównie dotyczy jest biuro, lecz one nie są stałymi dostawcami hotelu. Dostawcy o których była mowa wyżej są odbiorcami usług tak zwanych jak BB czyli z ang. Bed and Breakfast oraz częstokroć usług dodatkowych. Są to bazowe składniki imprezy hotelowej, dlatego też te ośrodki są potencjalnymi dostawcami biur podróży oraz nierzadko podpisywane są umowy na więcej niż kilka lat.

Biuro podróży może rozporządzać miejscami hotelowymi na poniższych zasadach takich form jak:

  • czarter
  • allotment
  • potwierdzenie zamówienia(J. Brewczyńska-Sternal 2005, s. 40).

Zarządzanie łańcuchem dostaw

Wraz z rozwojem konkurencji rynkowej, organizacje biznesowe uzyskujące korzyści w oparciu o zarządzanie łańcuchem dostaw stają się powszechnym sposobem. Kluczowymi kwestiami w łańcuchu dostaw są:

  • tworzenie łańcucha dostaw
  • jego efektywna koordynacja z celami satysfakcji klienta
  • utrzymanie kompetencji

Aby utrzymać kompetencje i wykorzystać możliwości oparte na czasie, partnerzy w łańcuchu dostaw jednoczą się, tworząc jedną wirtualną organizację pod względem globalnego podejścia w celu maksymalizacji zysków w oparciu o spodziewane zapotrzebowanie klientów i zmniejszenie całkowitych kosztów operacyjnych.

Aby poprawić ogólną konkurencyjność łańcucha dostaw, stosuje się w przybliżeniu dwa podejścia:

  • nowe technologie informacyjne (w celu ułatwienia dzielenia się informacjami na temat zapasów, popytu i podaży w łańcuchu dostaw)
  • współpraca między partnerami łańcucha

Typowe udostępniane informacje obejmują poziomy zapasów, plany produkcji, prognozy popytu i możliwości dostaw. Korzyści mogą uzyskać zarówno operatorzy niższego szczebla, jak i dostawcy wyższego szczebla.

Korzyści płynące z wdrożenia łańcucha dostaw

W literaturze omawia się wiele korzyści uzyskanych przy udostępnianiu informacji są to między innymi:

  • redukcja kosztów inwentaryzacji
  • poprawę relacji partnerów
  • usprawnienie procesów zamówień
  • szybka i skuteczna reakcja konsumenta
  • uzyskanie dokładniejszej prognozy przyszłych zamówień składanych przez detalistę

Bibliografia

Autor: Ewelina Wójtowicz