Efekt tłumienia

Efekt tłumienia
Polecane artykuły


Efekt tłumienia (ang. Dampening effect) jest efektem realizowania przez bank centralny, polityki pieniężnej o charakterze ekspansywnej, która charakteryzuję się zwiększaniem podaży pieniądza poprzez wpływ na rynek pieniężny oraz towarowy.

Rys. 1 Efekt tłumienia

Równowaga na rynku pieniądza w sytuacji wyjściowej jest obecna w punkcie E1 przy danej stopie procentowej r1. Z kolei rynek towarowy jest zrównoważony przy danym poziomie dochodu Y. Gdy podaż pieniądza wzrasta, następuje równoległe przesunięcie krzywej podaży na pieniądz w prawo, czyli z położenia M1 (S) do M2 (S). Wówczas nowa równowaga na rynku pieniężnym jest osiągnięta przy stopie procentowej r2. Nowa, niższa stopa procentowa powoduje zwiększenie popytu inwestycyjnego oraz konsumpcyjnego. Graficzną konsekwencją takiego wzrostu jest dokonanie przesunięcia funkcji AD1 do AD2. Nowa równowaga na rynku towarowym osiągana jest przy poziomie dochodu Y2. Wzrost dochodu wpływa na wzrost popytu pieniądza i krzywa M1(D) przesuwa się do M2(D). Przy stopie procentowej r3 będzie z kolei osiągnięta nowa równowaga na rynku pieniądza. Podniesienie oprocentowania wpływa na obniżenie popytu inwestycyjnego i konsumpcyjnego. Krzywa popytu zagregowanego zostaje przesunięta w dół, z położenia AD2 do krzywej AD3. Wówczas przy poziomie Y3 znajduję się nowy punkt równowagi na rynku towarowym E3.

Efekt tłumienia można również zapisać w następujący sposób:

MS↑=>r↓=>C↑+I↑=>AD↑=>Y=>MD↑=>r↑=>C↓+I↓=>AD↓=>Y↓

Efekt tłumienia w głównej mierze polega na tym, że wzrost podaży pieniądza wpływa na obniżenie stopy procentowej i powoduję zwiększenie produkcji, co przekłada się na wzrost oprocentowania (co zmniejsza produkcję i tłumi popyt zagregowany).

Determinanty występowania efektu tłumienia

  • stopniowy wzrost dochodu pobudzonego spadkiem stopy procentowej
  • zapotrzebowanie na pieniądz zależne od stopy procentowej i dochodu

Bibliografia

Autor: Magdalena Sikorska