Dyplomacja

Dyplomacja
Polecane artykuły

Dyplomacja- to zespół metod i środków oraz sztuka osiągania celów polityki zagranicznej państwa, prowadzenia i utrzymywania stosunków między państwami,a szczególnie prowadzenia rokowań i zawierania traktatów”(Sutor J., 2000, s.29).

J. Sutor jest zdania, że termin „dyplomacja” pochodzi od greckiego słowa diploma (gr. diplóos – podwójny), tj. składający się z dwóch tabliczek (Sutor J., 2003, s. 21).

Definicje dyplomacji

Istnieje ponad 40 różnych definicji dyplomacji, wśród nich możemy wymienić takie:

  1. dyplomacja to działalność organów państwa i jego przedstawiciele za granicą, która ma na celu ochronę i urzeczywistnienie interesów zewnętrznych kraju w sposób bezkonfliktowy. Julian Sutor definiuje pojęcie dyplomacji, zwracając swoją uwagę na jej trzy główne elementy, które jak twierdzi: „choć występują osobno, dopiero razem wzięte wyjaśniają wszystkie najważniejsze aspekty tego terminu” ( Sutor J., 2000, s. 29).
  2.  dyplomacja to oficjalna działalność organów państwowych w zakresie stosunków międzynarodowych. Zajmują się tym przedstawiciele dyplomatyczne, spełniające zewnętrzne funkcje państwa, czyli ochronę praw i interesów państwa i jego obywateli za granicą. Dotyczy to oficjalnych stosunków państwa z innymi państwami i porusza się w kierunku do osiągania celów, jakie mają organy kierownicze władzy państwowej( Nahlik S., 1971, s. VI).
  3. dyplomacja to czynności między różnymi państwami, które są prowadzone dla zawarcia umów handlowych oraz dla otrzymywania wsparcia wojskowego dla reprezentowanego kraju. Dyplomacja jest powiązana z rozwiązywaniem w sposób tolerancyjny problemów między państwami. Jest narzędziem, za pomocą którego państwo prowadzi swoją politykę zagraniczną w stosunkach zewnętrznych ( Malendowski W. i in).

Rodzaje dyplomacji

Spotykamy się z wieloma rodzajami dyplomacji. Omówimy jednak tylko kilka z nich:

  • Dyplomacja prewencyjna- to są działania, które skupiają swoją uwagę na zapobieganiu wynikania konfliktów między stronami (Ciupiński A.,2002, s. 33.).
  • Dyplomacja publiczna (ang. public diplomacy) – działania, które badają wpływ postaw społecznych na formowanie i realizację polityki zagranicznej (Leonard M. i in.2000).
  • Dyplomacja tajna- oznacza utajnienie umów zawieranych na niekorzyść państw trzecich.
  • Dyplomacja konferencyjna-parlamentarna- są to specyficzne formy i metody przeprowadzenia dialogu i dyskusji między rządami i organizacjami międzynarodowymi lub między samymi rządami na konferencjach międzynarodowych.
  • Dyplomacja dwustronna - działalność dyplomatyczna między dwoma państwami.
  • Dyplomacja międzynarodowa - to jest dyplomacja wielostronna.

Funkcje misji dyplomatycznych

”Funkcje misji dyplomatycznej obejmują między innymi (Art. 3 ust. 1 konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z 1961 roku):

  • Reprezentowanie państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;
  • Ochronę w państwie przyjmującym interesów państwa wysyłającego i jego obywateli, w granicach ustalonych przez prawo międzynarodowe;
  • Prowadzenie rokowań z rządem państwa przyjmującego;
  • Zaznajamianie się wszelkimi legalnymi sposobami z warunkami panującymi w państwie przyjmującym i z rozwojem zachodzących w nim wydarzeń oraz zdawanie z tego sprawy rządowi państwa wysyłającego;
  • Popieranie przyjaznych stosunków pomiędzy państwem wysyłającym a państwem przyjmującym oraz rozwijanie pomiędzy nimi stosunków gospodarczych, kulturalnych i naukowych”

Bibliografia

  • Ciupiński A., (2002), Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego.Akademia Obrony Narodowej.Wyd.4, AON, Warszawa.
  • Leonard M., Vidhya A., (2000),  Going Public:Diplomacy for the Information Society, Foreign Policy Centre, Londyn.
  • Łakota-Micker M., (2016), Instrumentarium przyszłego dyplomaty, Legens. Publishing Workshop Ltd, London.
  • Malendowski W., Mojsiewicza Cz.(red.), (2004), Stosunki międzynarodowe , Alta 2, Warszawa.
  • Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP, (2020), Dyplomacja Publiczna, "Dyplomacja Zagraniczna".
  • Molendowski E., (2017), Handel zagraniczny i biznes międzynarodowy we współczesnej gospodarce., "Dyplomacja gospodarcza Polski: organizacja, główne zadania w okresie transformacji", Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, Kraków.
  • Nahlik S., (1971),  Narodziny nowożytnej dyplomacji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków.
  • Siekiera J., (2011), Źródła prawne i sposoby nawiązywania stosunków dyplomatycznych, "Nawiązywanie i utrzymywanie stosunków dyplomatycznych między państwami na przykładzie Rzeczypospolitej Polskiej i Nowej Zelandii", s. n., Wrocław.
  • Sutor J., (2000),  Prawo dyplomatyczne i konsularne.Wyd. 4, Wydawnictwa Prawnicze, Warszawa.
  • Sutor J., (2003), Prawo dyplomatyczne i konsularne, Lexis Nexis, Warszawa.
  • Wasiński M., (2014), Art. 3 ust. 1 konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z 1961 roku, "Prawo dyplomatyczne i konsularne w zarysie", Oficyna e-BookPro, Łódż.

Autor: Yuliia Ivanitska, Victoria Kapcio, Konrad Kokoszka

.