Rynek krajowy

Rynek krajowy
Polecane artykuły


Rynek krajowy nazywany jest ogół transakcji kupna - sprzedaży zachodzących na terenie danego kraju. Rynek krajowy klasyfikuje się do zasięgu geograficznego gdzie oprócz rynku krajowego są takie jak: rynek regionalny, rynek lokalny, rynek międzynarodowy i rynek światowy. Aby chronić rynek krajowy i ograniczać swobodę zagranicznej konkurencji stosowane są opłaty celne lub podatki graniczne.

Jedną z metod ochrony rynku krajowego jest protekcjonizm czyli ukierunkowanie wszelkich działań na wzrost produkcji produktów narodowych tak aby popyt na nie maksymalnie wzrastał oraz zdobywanie zagranicznych rynków zbytu. Można stosować te metody dzięki zewnętrznym programom politycznym obejmującym głównie sferę dotyczącą polityki handlowej. Wiele Państw nadal wykorzystuje ten sposób obrony w sowich poczynaniach. (Wróbel A. 2013, str. 124)

Funkcje Rynku Krajowego

Do głównych funkcji rynku krajowego można zaliczyć między innymi:

  • Wycena różnych produktów i zasobów gospodarczych. (rynek jest instrumentem mającym na celu ustalić właściwą cenę dla producentów i kupujących różnych dóbr),
  • główne źródło podstawowych informacji dla podmiotów gospodarczych. (rynek jest głównym źródłem informacji o cenach a także ich realizacji oraz informacji dotyczących popytu i podaży),
  • Rynek jest niezbędnym warunkiem racjonalnego wykorzystania zasobów gospodarczych (określenie rynku docelowego i ustalenie ceny produktu lub usług aby skutecznie zarządzać produktami i usługami),
  • Jest warunkiem do prawidłowego wykorzystywania zasobów gospodarczych (poprzez dostarczanie podmiotom gospodarczym obiektywnych informacji o cenach, nakładach i efektach związanych z różnorodnymi działalnościami gospodarczymi umożliwia podejmowanie racjonalnych decyzji oraz skłania podmioty do oszczędnego gospodarowania zasobami),
  • Ułatwia ustalenie stanów równowagi w gospodarce (na rynku popyt i podaż oraz wymiana dóbr i usług i ustalanie cen, dostarczają podmiotom gospodarczym ważnych sygnałów, które mogą przyczynić się do utrzymania równowagi lub może wywołać zachwianie.
  • Jest wyznacznikiem społecznej przydatności produkcji, który dostosowuje produkcję do potrzeb ocenia czy dana produkcja przyjmie się na rynku i zdobędzie jego uznanie. Aby sprzedać swoje dobra, sprzedawca musi dostosować wielkość i strukturę produkcji do popytu jaki prosperuje na rynku).

Determinanty

Czynnikami wpływającymi na pozycję przedsiębiorstw na rynku krajowym są:

  • Jak najwyższy poziom wykonywanych usług oraz wytwarzanych produktów,
  • Innowacyjność i stosowanie nowoczesnych technologii przy wytwarzaniu produktów w porównaniu do konkurencji,
  • Szeroki profil napraw i związanych z nimi czynności zmierzających do szybkiego zakończenia całego procesu,
  • Kreatywność i oryginalne podejście do obsługi klienta, które będą docenione przy rozstrzyganiu nietypowych spraw konsumentów.

Przedsiębiorstwa przy uwzględnieniu wyżej wymienionych czynników mają większą szansę na lepsze kontakty z klientami, osiąganie wyższych wyników sprzedażowych, jak również poszerzenie kontaktów z konkurentami na rynku zarówno krajowym jak i zagranicznym. Determinanty te są ważnym elementem z punktu widzenia firmy i mają one znaczący wpływ na rozmiar podpisywanych umów. Silnie oddziałują na osiąganie zysków przez przedsiębiorstwo w danej branży. (Ślusarczyk B, Ślusarczyk S. 2011, s. 165)

Warunki istnienia dojrzałego rynku

Poniżej przedstawione zostały cechy dojrzałej gospodarki rynkowej:

  • Dominacja własności prywatnej i swoboda transferu praw własności (jeżeli zakres własności publicznej jest szeroki a swoboda transferu własności jest mniejsza to rynek ma większe ograniczenia),
  • Swoboda prowadzenia działalności gospodarczej,(im większe są ograniczenia w takich zakresach jak produkcja i obrót dobrami tym mniejsza możliwość na dobrze wykształtowanie się rynku produktów i dóbr),
  • Instytucje obsługujących rynek muszą istnieć i sprawnie działać,(banki, giełdy, komisje papierów wartościowych, instytucje ubezpieczeniowe, firmy maklerskie, muszą działać i prosperować, bez nich trudno rozwinąć rynek),
  • Integralność rynku (czyli wzajemne uzależnienie się od siebie rynków),
  • Konkurencja pomiędzy podmiotami gospodarczymi.

Krajowy rynek pracy

Krajowy rynek pracy należy do kategorii rynku ekonomicznego na terytorium danego kraju. Na tym rynku odbywają się poszukiwania pracy przez pracowników czyli osoby bezrobotne szukające pracy, bądź takie, które chcą zmienić dotychczasowe miejsce zatrudnienia. Przedsiębiorcy, którzy tworzą miejsca pracy również prowadzą poszukiwania nowej siły roboczej. W tych transakcjach uczestniczą również agencje pracy pośredniczące obu stronom w tych poszukiwaniach. (Churski P. str. 1)

Rynek pracy jest miejscem, w którym odbywa się zestawienie podaży pracy z popytem na nią. Można go podzielić ze względu na zasięg geograficzny na ogólnonarodowy, regionalny lub miejscowy.

Ogólnonarodowy rynek pracy odnosi się do terytorium całego państwa. Na tym rynku regulacje prawne standaryzują warunki, normy i rozporządzenia dotyczące pracy zarówno dla pracodawców jak i pracowników. Określają ich stosunki między sobą, które na obszarze całego Państwa w znacznym stopniu są zbliżone.

Regionalny rynek pracy dotyczy makroregionu, na którym występują charakterystyczne możliwości poszukiwania etatu. Umożliwiają one zmianę pracodawcy bez konieczności przeprowadzania się w inne miejsce.

Lokalny rynek pracy obejmuje obszar gminy, powiatu bądź niewielu sąsiadujących ze sobą małych miast. (Kryńska E., Kwiatkowski E. 2013, str. 17-18)

Bibliografia

  • Adamowicz E. i in.(2003) Ekonomia bez tajemnic, Część 1, Wydawnictwo WSiP, Warszawa, s. 129
  • Churski P. Teoretyczne podstawy rynku pracy wyd. WSNHiD, str.1
  • Kryńska E., Kwiatkowski E. (2013) Podstawy wiedzy o rynku pracy, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, str. 17-18
  • Milewski R. (2002), Podstawy ekonomii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, s. 43-44.
  • Ślusarczyk B, Ślusarczyk S. (2011) Podstawy makro i mikroekonomii, Politechnika Lubelska, s. 165
  • Wróbel A. (2013) Liberalizacja i protekcjonizm w polityce Państwa-przykład sektora rolnego, Uniwersytet Warszawski, str. 124

Autor: Paulina Pilszak, Patrycja Dworzak