Regeneracja

Regeneracja
Polecane artykuły

Regeneracja jest jednym ze sposobów w jaki możemy oddziaływać na nieuniknione procesy eksploatacji. Możemy ją śmiało zaliczyć do proekologicznego sposobu regeneracji części a także odnowy uszkodzonych maszyn.Regeneracja jest takim rozwiązaniem, które pozwala na ograniczenie kosztów naprawy maszyn. Charakteryzując ją możemy mówić o aspekcie ekonomicznym, ale również aspekcie ekologicznym.

Charakterystyka

Pod pojęciem regeneracja możemy rozumieć wszystkie procesy technologiczne podczas których wybrane, uszkodzone części zostają przywrócone do ich początkowego stadium. Mówimy tu o cechach konstrukcyjnych i jakościowych do których to zalicza się: wymiar, kształt oraz wytrzymałość. Rezultat wykonywanych działań musi być co najmniej zbliżony względem części nowych.

Spełniając kryteria regeneracji możemy przystąpić do regeneracji. Dotyczy ona przede wszystkim naprawy wyodrębnionych części. Gdy mówimy o odnowie to mamy na uwadze procesy naprawcze uszkodzonych maszyn oraz urządzeń podczas których wykorzystujemy części nowe, ale również części regenerowane. Odnowa jest już wyspecjalizowanym procesem ze względu na technologie oraz organizacje. (W.Tomczyk 2008, s. 306)

Naprawianie zużytych części przez regenerację znajduje zastosowanie w przypadku maszyn użytkowanych, których to produkcja została już zakończona. Eliminacja takiej maszyny z eksploatacji jest nieuzasadniona.

Celem regeneracji jest przywrócenie cech eksploatacyjnych poprzez wykorzystanie odpowiednich technologii regeneracji. Odnosząc się co do istoty regeneracji powoduje ona zmniejszenie nakładów materiałowych oraz energetycznych.

Jedyną przeszkodą w podejmowaniu decyzji o regeneracji jest trudność ustalenia racjonalnego zakresu jej wykorzystania. Decydując się na takie posunięcie należy podjąć analizę ekonomiczną, technologiczną, eksploatacyjną, organizacyjną oraz zwrócić uwagę na szczególne kryteria.(B.Przybyliński 2012, s. 244)

Determinanty

O podjęciu decyzji regeneracji części maszyn decyduje:

  • "rachunek ekonomiczny
  • możliwości organizacyjne i technologiczne zaplecza naprawczego prowadzącego odnowę uszkodzonych maszyn i urządzeń”

Rachunek ekonomiczny regeneracji ma na uwadze opłacalność danego przedsięwzięcia. Musimy przede wszystkim pamiętać o tym, aby zachować wymagania jakościowe, jakie są postawione przed regenerowanymi częściami. Wymagania te odnoszą się do technologii regeneracji, która to ma zapewnić trwałość częściom regenerowanym. Kryterium ekonomiczne zakłada fakt, iż regenerowana część powinna być tańsza aniżeli nowa część.(W.Tomczyk 2008, s. 306)

Korzyści wynikające z regeneracji

  • przedsiębiorstwa wykorzystujące regenerację części mogą być bardziej konkurencyjne oraz atrakcyjne jeśli chodzi o cenę za świadczone usługi
  • regenerując części obniżamy koszty obsługi technicznej maszyn o koszty materiałowe odnowy (koszty regeneracji to 30-60% kosztów wytwarzania nowych części)
  • proekologiczne podejście – składnik rynku części wymiennych
  • jednostkowe korzyści finansowe –zysk użytkowników wykorzystujących regeneracje części
  • wysoka efektywność ekonomiczna regeneracji
  • zmniejszenie kosztów materiałowych odnowy maszyn przez co zmniejszamy koszty eksploatacji -poprawiamy rachunek ekonomiczny
  • pozytywny wpływ na środowisko- dbamy o ochronę środowiska decydując się na proekologiczne metody zagospodarowania wyeksploatowanych części

(W.Tomczyk 2008, s. 308-309)

Kryteria regeneracji części maszyn i ich cechy

  • "Kryteria eksploatacyjne:funkcjonalność, zamienność części, wytrzymałość
  • Kryteria techniczne: wytypowanie części do regeneracji, opracowanie technologii regeneracji, wybór metody regeneracji, wykonanie wstępnych prób części zregenerowanych, dobór parametrów technicznych regeneracji (obróbki materiałów), badania trwałości i niezawodności
  • Kryteria technologiczne: dobór materiałów, kształt elementu, liczba elementów
  • Kryteria ekonomiczne: analiza rynku części, zapotrzebowanie na części regenerowane, kalkulacja kosztów regeneracji, ustalenie cen części regenerowanych,
  • Kryteria organizacyjne: ustalenie sieci zakładów zajmujących się regeneracją, logistyka w zakresie regeneracji (magazyny, transport, łączność)"

(W.Tomczyk 2005, s. 28)

Metody regeneracji

  • cieplne
  • galwaniczne
  • chemiczne
  • wykorzystujące tworzywa sztuczne
  • regeneracja odkształceń (B.Przybyliński 2012, s. 245)

Wybór metody regeneracji–komputerowy program doradczy

Wybierając metodę regeneracji elementu z otwartego zbioru rozwiązań pozwalającego na uzyskanie wartości optymalnej możemy opierać swoją decyzję o doradczy program komputerowy. Rozważania należy podejmować korzystając z wiedzy m.in. odnośnie warunków pracy elementu czy sposobu jego sterowania. Gdy dane są precyzyjne to mogą one właśnie posłużyć do zbudowania programu komputerowego. Taki program zastępuje specjalistę, co za tym idzie w krótkim czasie możemy podjąć decyzję o regeneracji. Program taki działa podobnie, tak jak rozumuje człowiek. Jednak jedynie jest w stanie wspomóc człowieka w podjęciu decyzji, ale nie jest go w stanie zastąpić. Zadaniem takiego programu komputerowego jest gromadzenie, przetwarzanie oraz przechowywanie informacji mających kluczowe znaczenie w przypadku podjęcia decyzji. (B.Przybyliński 2012, s. 245)

Ekonomiczne czynniki podjęcia się regeneracji

  • "ekonomiczna analiza rynku części
  • sprecyzowanie liczby części kwalifikujących się do regeneracji
  • analiza szansy na pozyskanie zużytych części, które mogą być zregenerowane
  • ustalenie form współpracy dotyczącej obrotu takimi częściami
  • ustalenie form współpracy w zakresie obrotu częściami i podzespołami przeznaczonymi do regeneracji
  • sporządzenie kalkulacji kosztów regeneracji i ustalenie ceny części zregenerowanych oraz odnowionych podzespołów” (W.Tomczyk 2007, s. 57)

Ciekawostka

Regeneracja części maszyn jest poszanowaniem norm Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska. Wpływa ona pozytywnie na ochronę wyczerpywanych zasobów naturalnych, degradację środowiska przy wydobywaniu i przetwarzaniu na finalne produkty. (B.Przybyliński 2012, s. 244)

Bibliografia

Autor: Aleksandra Podlińska