Potrzeba bezpieczeństwa

Potrzeba bezpieczeństwa
Polecane artykuły


Potrzeba bezpieczeństwa to, w ujęciu Abrahama Maslowa, jedna z pierwszorzędnych potrzeb ludzkich. Teoria ta opiera się na tym, iż każdy podmiot musi doświadczać poczucia bezpieczeństwa, aby móc realizować inne potrzeby. W ramach tzw. piramidy potrzeb człowieka A. Maslowa potrzeby bezpieczeństwa zostały przydzielone do grupy podstawowych potrzeb, tuż ponad naszymi pierwotnymi potrzebami – potrzebami fizjologicznymi. Realizacja potrzeby bezpieczeństwa ma ogromne znaczenie dla zaspokojenia kolejnych wyższych potrzeb. Maslow zwraca szczególną uwagę na fakt, iż u dzieci potrzeby bezpieczeństwa odgrywają znaczącą rolę. [1][2]

Bezpieczeństwo jako potrzeba

Przez pojęcie "potrzeby” rozumiemy poczucie braku czegoś, co jest niezbędne do życia oraz rozwoju jednostki. Zazwyczaj potrzeby zauważamy dopiero wtedy, kiedy są niespełnione i musimy podjąć jakieś działania, aby to zmienić. Nie jesteśmy jednak w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb, gdyż są one nieograniczone i zaspokojenie jednej potrzeby powoduje, że pojawia się kolejna. W teorii Maslowa potrzeby fizjologiczne i potrzeby bezpieczeństwa tworzą grupę potrzeb niższego rzędu. Gdy potrzeby bezpieczeństwa zostaną zaspokojone, wtedy pojawiają się potrzeby bezpieczeństwa. Potrzeba bezpieczeństwa wyróżnia się tym, że może stać się czynnikiem wpływającym na zachowanie człowieka do tego stopnia, że mobilizuje wszystkie jego zdolności i możliwości. Wszystkie działania człowieka, który nie czuje się bezpiecznie, są zorientowane na zapewnienie bezpieczeństwa.

Do potrzeb bezpieczeństwa zaliczamy: ochronę przed fizyczną i psychiczną szkodą, brak obawy przed stratą pracy, brak obawy o siebie i bliskich, stabilizację, opiekę, wolność od lęku i chaosu, potrzebę porządku i prawa itp. Do tej grupy można również zaliczyć potrzebę pewności siebie, ładu, potrzebę oparcia. Potrzeby bezpieczeństwa wiążą się z unikaniem niepożądanych zdarzeń, takich jak: ból, choroba, cierpienie czy śmierć. Przykładem realizacji potrzeby bezpieczeństwa w środowisku pracy może być: stabilna, pewna praca, system emerytalny, ubezpieczenia, świadczenia socjalne itd.

W odróżnieniu od innych ludzkich potrzeb, potrzeba bezpieczeństwa nie jest w pełni osiągalna. Proces jej zapewniania jest ciągły, wraz ze zmianą otoczenia, zmieniają się niebezpieczeństwa, jakie czekają na człowieka.[3][4][5]

Odczuwanie bezpieczeństwa

Człowiek interpretuje bezpieczeństwo lub zagrożenie za pomocą narządów zmysłu i instynktowych reakcji. Z punktu widzenia pojedynczej osoby poczucie bezpieczeństwa jest odczuwane subiektywnie. Poziom tego odczuwania dowodzi:

  • świadomości realnego zagrożenia
  • braku świadomości zagrożenia mimo jego istnienia; brak ten wynika z ignorancji, niewiedzy
  • niewiedzy o możliwościach walczenia z zagrożeniem
  • fałszywej świadomości zagrożenia mimo braku jego istnienia (obsesji)

Wskazujemy pięć możliwości reakcji na istniejące zagrożenie (lub subiektywnie odczuwalne):

  • wyeliminowanie źródła zagrożenia
  • wycofanie się przed zagrożeniem
  • unikanie zagrożenia
  • ignorowanie zagrożenia, wiążące się z przyjęciem ryzyka
  • rezygnacja z ochrony i poddanie się zagrożeniu [6]

Bibliografia

  • Baryłka A. (2015). Podstawy inżynierii bezpieczeństwa obiektów antropogenicznych, Inżyniera Bezpieczeństwa Obiektów Antropogenicznych, Numer 1
  • Czyński M. (2008). Architektura, stres i potrzeba bezpieczeństwa, Przestrzeń i Forma, Numer 10
  • Gawroński S. (2011). Media relations służb mundurowych w Polsce: Analiza wybranych formacji, Konsorcjum Akademickie, Kraków-Rzeszów-Zamość
  • Hofreiter L. (2012). Wstęp do studiów bezpieczeństwa, Oficyna Wydawnicza AFM Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, Kraków
  • Majewski B., Tomaszewski A. (2009). ABC przedsiębiorczości, WSiP, Warszawa
  • Wiśniewski B. (2011). Bezpieczeństwo w teorii i badaniach naukowych, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie
  • Wróblewski D. (2014). Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, Wydawnictwo Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej, Józefów

Przypisy

  1. Gawroński S. (2011). Media relations służb mundurowych w Polsce: Analiza wybranych formacji, Konsorcjum Akademickie, Kraków-Rzeszów-Zamość, s. 43
  2. Wróblewski D. (2014). Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza, Wydawnictwo Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej, Józefów, s. 51
  3. Gawroński S. (2011). Media relations służb mundurowych w Polsce: Analiza wybranych formacji, Konsorcjum Akademickie, Kraków-Rzeszów-Zamość, s. 43
  4. Majewski B., Tomaszewski A. (2009). ABC przedsiębiorczości, WSiP, Warszawa, s. 17-22
  5. Hofreiter L. (2012). Wstęp do studiów bezpieczeństwa, Oficyna Wydawnicza AFM Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, Kraków, s. 54-56
  6. Hofreiter L. (2012). Wstęp do studiów bezpieczeństwa, Oficyna Wydawnicza AFM Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, Kraków, s. 56-57

Autor: Gabriela Ostrożańska