Inspekcja weterynaryjna

Inspekcja weterynaryjna
Polecane artykuły


Inspekcja weterynaryjna- to jednostka wyodrębniona w ramach działalności Głównego Inspektoratu Weterynarii. Inspekcją weterynaryjną kieruje Główny Lekarz Weterynarii, który należy do centralnych organów administracji rządowej podległych ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

Organy Inspekcji Weterynaryjnej

  1. Główny Lekarz Weterynarii- jest centralnym organem administracji rządowej. Podlega ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa i na jego wniosek jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów. Zastępców Lekarza Głównego powołuje na jego wniosek minister właściwy do spraw rolnictwa.
  2. Wojewódzki lekarz weterynarii- jest kierownikiem wojewódzkiego inspektoratu weterynarii i przy jego pomocy realizuje swoje zadania. Wojewódzka inspekcja weterynaryjna wchodzi w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Wojewódzki lekarz weterynarii podlega w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa sanitarno- epizootycznego Głównemu Lekarzowi Weterynarii.
  3. Powiatowy lekarz weterynarii- jest kierownikiem powiatowego inspektoratu weterynarii i przy jego pomocy realizuje powierzone mu zadania i obowiązki. Powiatowa inspekcja weterynaryjna wchodzi w skład niezespolonej administracji rządowej. Powiatowy lekarz weterynarii podlega wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii.
  4. Graniczny lekarz weterynarii- w strukturze organizacyjnej lekarz graniczny weterynarii podlega bezpośrednio Głównemu Lekarzowi Weterynarii. (Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 5, 6, 8)

Dodatkowo na terenach podległych Ministrowi Obrony Narodowej i przez niego nadzorowanych oraz jednostek wojsk obcych przebywających na tych terenach zadania w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego, wykonuje Szef Służby Weterynaryjnej – Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego. (Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 3 ust. 4)

Zadania Inspekcji Weterynaryjnej

Inspekcja realizuje zadania w celu zapewnienia zdrowia publicznego z zakresu:

  • ochrony zdrowia zwierząt
  • bezpieczeństwa produktów mających pochodzenie zwierzęce
  • bezpieczeństwa żywności znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym (Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 3, pkt. 1)

Do głównych zadań Inspekcji Weterynaryjnej należą m.in.:

  • zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i prowadzenie badań kontrolnych
  • badanie zwierząt rzeźnych, produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności
  • przeprowadzanie różnego rodzaju kontroli takich jak: weterynaryjna kontrola graniczna, kontrola w handlu i wywozie zwierząt, kontrola administracyjna, kontrola wyrobów do diagnostyki in vitro, kontrola działalności hodowcy, dostawcy i użytkownika
  • sprawowanie nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego
  • obrotem produktów leczniczych weterynaryjnych
  • przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt
  • prowadzenie wymiany informacji zgodnie z przepisami Unii Europejskiej (Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 3, pkt.2)
  • monitorowanie substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych i biologicznych, produktów leczniczych u zwierząt i we wszystkich obszarach z nimi związanymi, takimi jak: pasze i woda dla zwierząt, produkty żywnościowe pochodzenia zwierzęcego (M. K. Piskuła i in., 2011, s. 83)
  • współpraca z Inspekcją Jakości Handlowej przy nadzorze nad jednostkami certyfikującymi oraz nad produkcją ekologiczną (ustawowy obowiązek współpracy) (S. Prutis, 2013, s. 51)
  • nadzór nad ekologiczną hodowlą zwierząt, ich zdrowiem oraz nad ekologicznymi produktami pochodzenia zwierzęcego, w takim samym zakresie w jakim pełni kontrolę nad żywnością konwencjonalną (inną niż ekologiczna) (H. Gertig, 2010, s. 411)
  • kontrola w zakładach zajmujących się produkcją, obrotem oraz przetwarzaniem artykułów spożywczych, wraz z innymi organami takimi jak: Inspekcja Handlowa, Inspekcja Sanitarna, Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Jest to tzw. kontrola zewnętrzna. (A. Pałkowska, 2013, s. 47-48)

Rola Inspekcji Weterynaryjnej w transporcie

Dużą rolę pośród obowiązków Inspekcji Weterynaryjnej odgrywa kontrolowanie obszaru transportu: zarówno zwierząt, jak również produktów pochodzenia zwierzęcego. Sprawdzane są środki transportu, w tym okręty i statki powietrzne wykorzystywane do przewozu zwierząt i produktów. W przypadku kontroli granicznych środków transportu, w prowadzonej przez organy inspekcji może uczestniczyć Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego lub osoba przez niego upoważniona. Taka sama sytuacja będzie miała miejsce w przypadku kontroli przedsiębiorstw zaopatrujących Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej w produkty pochodzenia zwierzęcego. (Ustawa o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 3, ust. 6)

Wybrane zasady ogólne dotyczące środków transportu:

  • używany pojazd, zaprojektowany musi być w taki sposób aby nie powodował obrażeń i okaleczeń u transportowanych zwierząt
  • obecność wentylacji grawitacyjnej, pozwalającej na swobodną wymianę powietrza podczas ruchu pojazdu
  • zapewnienie ściółki na podłodze oraz wystarczającej liczby miejsca w stosunku do ilości przewożonych zwierząt
  • mycie i dezynfekcja pojazdu po każdym transporcie

Wybrane wymogi dotyczące dokumentacji przewozowej:

  • odpis z rejestru KRS lub EDG, poświadczający o wpisie do ewidencji producentów rolnych
  • dokument poświadczający posiadanie odpowiedniej ilości sprzętu i personelu
  • oświadczenie o niekaralności za naruszenie przepisów o ochronie zwierząt w ciągu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku o założenie działalności transportowej w zakresie przewozu zwierząt
  • licencje dla kierowców
  • świadectwa zatwierdzenia środków transportu - decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii

Niespełnienie odpowiednich wymagań jest wykroczeniem i podlega karze grzywny lub aresztu. Szczególnie problematyczne są braki dokumentacji zwierząt zaświadczających ich pochodzenie oraz braki zatwierdzeń środków transportu i zezwoleń dla przewoźnika. (A. Nieoczym, 2014, s. 923-924, 927-928)

Bibliografia

Autor: Izabela Stypuła

Uwaga.png

Treść tego artykułu została oparta na aktach prawnych.

Zwróć uwagę, że niektóre akty prawne mogły ulec zmianie od czasu publikacji tego tekstu.