Inne inwestycje krótkoterminowe

Inne inwestycje krótkoterminowe
Polecane artykuły

Inne inwestycje krótkoterminowe

Inne inwestycje krótkoterminowe jednostka prezentuje w bilansie z wyróżnieniem na inwestycje które posiada w jednostkach powiązanych oraz pozostałych. W charakterze innych inwestycji krótkoterminowych wykazywane są składniki majątku które nie kwalifikuje się wcześniej do aktywów finansowych (kryteria kwalifikacji poniżej), czyli udziałów lub akcji, innych papierów wartościowych, udzielonych pożyczek oraz innych krótkoterminowych aktywów finansowych. Możemy je zaliczyć do tej kategorii jeśli nie stanowią one zapasów lub inwestycji długoterminowych. Istnieje natomiast możliwość przekwalifikowania inwestycji długoterminowych na krótkoterminowych i na odwrót.

Przykłady innych inwestycji krótkoterminowych

  • dzieła sztuki - wartościowe obrazy, rzeźby, plakaty
  • kosztowności - – historyczne, drogocenne przedmioty
  • metale szlachetne, zapasy kruszcu - złoto, srebro, diamenty
  • antyki - meble, przedmioty o wartości historycznej
  • biżuteria - korony, naszyjniki, kolczyki, kolie, amulety, najczęściej z drogocennymi
  • kolekcje o dużych wartościach
  • hodowle nabyte w celach spekulacyjnych
  • monety o wartości numizmatycznej
  • wyroby medalierskie - odlewy, stemple
  • cenne przedmioty użytkowe - przedmioty wydobywane przez archeologów, bardzo cenne dla historii i kultury
  • starodruk - oryginalne zapisy wielkich dzieł sztuki lub dokumenty mające wartość historyczną

Kryterium kwalifikacji aktywów do inwestycji krótkoterminowych

  • przeznaczenie do obrotu: w ciągu najbliższego roku rozliczeniowego, albo
  • termin wymagalności: nie dłuższy niż 12 miesięcy licząc od dnia bilansowego (względnie od daty ich wystawienie, nabycia lub założenia).

Krótkoterminowe aktywa finansowe

a) w jednostkach powiązanych

b) w pozostałych jednostkach

  • udziały lub akcje
  • inne papiery wartościowe
  • udzielone pożyczki
  • inne krótkoterminowe aktywa finansowe

c) środki pieniężne i inne aktywa pieniężne

  • środki pieniężne w kasie i na rachunkach
  • inne środki pieniężne
  • inne aktywa pieniężne

Inwestycja krótkoterminowa

Pojęcie inwestycji krótkoterminowej wiążę się z momentem w którym jednostka pozyskuje aktywo w celu osiągania korzyści ekonomicznych. Korzyść ta wynika z przyrostu jej wartości, uzyskania przychodów w formie dywidend (udziałów w zyskach), odsetek czy innych pożytków. Rozumiemy poprzez to aktywa finansowe które zostały nabyte specjalnie w celu osiągnięcia korzyści czyli nie są użytkowane przez podmiot.

Wycena inwestycji krótkoterminowych

W celu wyceny aktywów finansowych, które są instrumentami finansowymi stosujemy rozporządzenie o instrumentach finansowych. Pozostałe zaś aktywa finansowe są wyceniane na postawie ustawy o rachunkowości.

Przepisów ujętych w tym rozporządzeniu nie muszą stosować jednostki, których sprawozdania finansowe nie przechodzą obowiązkowego badania (art. 64 ust. 1 ustawy), w przypadku gdy nie wywiera ujemnego wpływu na ukazanie sytuacji majątkowej oraz finansowej. Jednostki, które skorzystają z tej propozycji, muszą wycenić wszystkie aktywa finansowe tak jak opisane jest to w ustawie o rachunkowości.

Inne inwestycje krótkoterminowe podlegają wycenie według:

  • wartości rynkowej zwanej inaczej godziwą – wartość godziwa w rozumieniu ustawy o rachunkowości to kwota środków pieniężnych na którą mógłby być wymieniony na warunkach transakcji rynkowej. Transakcja ta musi być zawarta pomiędzy niepowiązanymi stronami.
  • cenie nabycia pomniejszonej o odpisy aktualizujące – cena nabycia rozumiana jest jako cena zakupu obejmująca kwotę należną sprzedającemu bez podatku VAT, podatku akcyzowego. Istnieje ewentualność pozyskania inwestycji krótkoterminowych w drodze egzekucji sądowej. Wtedy ceną nabycia jest cena ustalona w postępowaniu egzekucyjnym powiększona o koszty postępowania sądowego jeżeli nie zostały zwrócone. W przypadku kiedy jednostka przewiduje spadek korzyści ekonomicznych to ma obowiązek uwzględnić odpisy aktualizujące w wyniku finansowym.
  • metody L.C.M, czyli metody Lower of Cos tor Market Value – metoda ta ma zastosowanie tylko i wyłącznie gdy dla takich inwestycji krótkoterminowych istnieje rynek, który jest aktywny. Cena nabycia lub cena obowiązująca na rynkach stanowi podłoże pod wycenę wartości inwestycji. Jednak tą wycenę należy prowadzić zgodnie z zachowaniem zasady ostrożnej wyceny. Wynika z tego, że przyjęta za podstawę wyceny wartość jest niższa niż wyżej wskazane dwie wartości.
  • metody wartości nominalnej – metoda ta stosowana jest tylko dla aktywów pieniężnych, do których możemy zaliczyć m.in. krajowe środki płatnicze. W tej metodzie wycena robiona jest według wartości z dnia nabycia. W przypadku kiedy mamy zagraniczny środek płatniczy, wartość musimy przeliczyć zgodnie z odpowiednim kursem walut, który obowiązuje danego dnia i jest ogłaszany przez Narodowy Bank Polski. W zależności od wahań kursu walut na rynku różnice, które powstają z tych zmian mogą wpływać in plus, ale również in minus.

Sposób wyceny wybiera się w zależności od tego która z nich jest niższa co do wartości.

Bibliografia

  • Caputa W. (2011). Kluczowe problemy wyceny inwestycji w systemie prawa bilansowego, Zeszyty naukowe politechniki śląskiej seria: organizacja i zarządzanie z.58
  • Gołaś Z.(2006). Strategia aktywów obrotowych, Strategie płynności finansowej indywidualnych gospodarstw rolnych, Wydawnictwo Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, s. 127
  • Nikiel M. (2008). Encyklopedia Księgowego, Infor Pl S., A., Warszawa.
  • Szczypa P.(2009). Rachunkowość finansów, Cedewu sp. z o.o., Warszawa.
  • Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, Dz. U. 1994 nr 121 poz.591.
  • Wawrzyńczak-Jędryka B.(2009) Rachunkowość mini-meritum, ABC a Wolters Kluwer business, Warszawa.
  • Wędzki D.(2015). Analiza wskaźnikowa sprawozdania finansowego według polskiego prawa bilansowego, Oficyna a Wolters Kluwer busines.

Autor: Karolina Bitner