Biuro coworkingowe

Biuro coworkingowe
Polecane artykuły


Biuro coworkingowe - nowoczesny sposób organizacji pracy biurowej, ulokowany między klasycznym zatrudnieniem a pracą domową. W tym układzie indywidualni przedsiębiorcy- freelancerzy, dzielą przestrzeń biurową, zajmując się własnymi zadaniami [1].

Geneza powstania

Termin "coworking" jest pojęciem obszernym. Po raz pierwszy o coworkingu można było przeczytać w literaturze popularnonaukowej, zwłaszcza w książkach przedstawiających trendy biznesowe. Coworking definiowano jako wspólne środowisko pracy, zaręczające wsparcie (moralne, emocjonalne, zawodowe), zbiorowe udogodnienia a także wgląd do obszernej sieci biznesowej i społecznej dla różnych grup przedsiębiorców. W manifestach coworkingów wykazywano pięć wartości jakimi powinna podążać społeczność coworkingowa takie jak: współpraca, otwartość, dostępność, i trwałość. Pierwsze zjawisko coworkingu datuje się na 2005 rok, wtedy B.Neuberg otworzył w San Francisco pierwsze biuro coworkingowe " Space Spiral Muse" na znak buntu wobec ubytku społecznego charakteru centrów biznesowych i niskiej efektywności pracy w domu. Od tego momentu zjawisko coworkingu zaczęło rozpraszać się na całym świecie. Pierwotnie biura coworkingowe nie były otwierane jako działalność komercyjna, której głównym celem był zysk. Pierwszorzędną ideą było konstruowanie wspólnoty ludzi o podobnych wartościach oraz praca w pomysłowym środowisku [2].

Stan aktualny

Coworking rozprzestrzenia się na całym świecie w szybkim tempie. Związane jest to ze wzrostem liczby pracowników mobilnych oraz osób pracujących zdalnie, freelancerów oraz samozatrudnionych. Na podstawie globalnych raportów liczba pracowników wyżej wymienionych na świecie w 2004r. osiągnęła 1,32 mld, tzn 37,4% globalnej siły roboczej. Przewiduje się, że ta liczba tego typu pracowników wzrośnie do 1,75 mld w 2020r., będzie to tworzyć 42% globalnej siły roboczej. Biura coworkingowe znajdują się głównie w miastach kreatywnych jak:

  • Londyn
  • Paryż
  • Berlin
  • Tokio
  • Sydney
  • Nowy Jork

W wyżej wymienionych miastach znajduje się nawet po kilkadziesiąt biur coworkingowych. Liderem w liczbie posiadanych przestrzeni coworkingowych są Stany Zjednoczone. Pośród 15 krajów gdzie w 2013r. protokołowano największą liczbę biur coworkingowych znajduje się Polska [3].

Organizacja biur coworkingowych

Wypożycza się na określony czas przestrzeń z biurkiem, krzesłem oraz lampką. Niektóre z biur wynajmują również gabinety. Wszystkie biura wynajmują sale konferencyjne i szkoleniowe. Wynajmujący wraz z użytkującym współpracują na podstawie umowy dzierżawy, którą podpisują na minimalny okres jednego miesiąca.Tak wynająć można również mikro-biura. Każdy z użytkowników korzysta z przestrzeni, biur, urządzeń, kuchni, strefy odpoczynku na takich samych prawach. W cenę wynajętej przestrzeni jest również wliczona sieć wi-fi oraz bardzo często dostęp do kawy i herbaty. Na początku biura były tworzone jako alternatywa dla pracy w domu, zwłaszcza pod względem organizacyjnym. Liczba biur znacznie wzrosła w ostatnim czasie. Wzrosła również konkurencyjność na rynku, dlatego też ciągle powiększa się oferta usług i udogodnień oferowanych za dodatkową opłatą. Przykładami takich udogodnień są: obsługa księgowa, prawna, finansowa, pomoc IT, tłumaczenia. Część z biur pozwala umieścić logo przedsiębiorstwa w holu budynku bądź na stronie internetowej biura coworkingowego [4].

Zalety coworkingu

Współdzielenie biura to udostępnianie zalet pracy biurowej podmiotą wykonującym wolne zawody, pracującym w pojedynkę. Korzystanie z przestrzeni coworkingowej daje osobom posiadanie firmowego adresu oraz miejsca do spotkań z klientami. Zazwyczaj takie biura położone są w centrum miasta co stanowi kolejną zaletę. Inne dobre strony przestrzeni coworkingowej to [5]:

  • oddzielenie zadań zawodowych od życia prywatnego
  • możliwość nawiązania cennych kontaktów biznesowych
  • wymiana informacji i doświadczeń
  • przeniesienie części obowiązków na inne osoby

Bibliografia


Przypisy

  1. A.Taczalska 2017, s. 137
  2. P.Stachura, K. Kuligowska 2018, s. 155-156
  3. P.Stachura, K. Kuligowska 2018, s. 156
  4. A.Taczalska 2017, s. 141
  5. A.Taczalska 2017, s. 138

Autor: Wioletta Maciaszek