Zasoby naturalne

Zasoby naturalne
Polecane artykuły


Zasoby naturalne to zasoby, które istnieją bez działań ludzkości. Obejmuje to wszystkie cechy, takie jak: właściwości magnetyczne, grawitacyjne, elektryczne i siły itp. Na Ziemi obejmuje: światło słoneczne, atmosferę, wodę, ziemię (obejmuje wszystkie minerały) wraz z całą roślinnością, roślinami uprawnymi i zwierzętami, które naturalnie występują z lub w obrębie dotychczas zidentyfikowanych cech i substancji.

Poszczególne obszary, często charakteryzują różnorodność biologiczną i różnorodność geologiczną występującą w ich ekosystemach. Zasoby naturalne mogą być dalej klasyfikowane na różne sposoby. Zasoby naturalne to materiały i składniki (coś, co można wykorzystać), które można znaleźć w środowisku. Każdy produkt wytworzony przez człowieka składa się z zasobów naturalnych (na podstawowym poziomie). Zasób naturalny może istnieć jako oddzielna jednostka, taka jak świeża woda, powietrze, a także żywy organizm, taki jak ryba, lub może istnieć w alternatywnej formie, którą należy przetwarzać w celu uzyskania zasobów takich jak rudy metali, rzadkie metale ziemne, ropa naftowa i większość form energii.

Na całym świecie odbywa się wiele debat dotyczących alokacji zasobów naturalnych, szczególnie w okresach zwiększonego niedoboru i niedoborów (wyczerpywanie i nadmierne wykorzystanie zasobów), ale także dlatego, że podstawą jest wywóz zasobów naturalnych (Górka K. 2014).

Klasyfikacja

Ze względu na czas tworzenia się surowców dzielimy zasoby na:

  • Zasoby odnawialne - Zasoby odnawialne można naturalnie uzupełnić. Niektóre z tych zasobów, takie jak światło słoneczne, powietrze, wiatr, woda itd., Są stale dostępne, a spożycie przez ludzi nie wpływa znacząco na ich ilość. Chociaż wiele zasobów odnawialnych nie ma tak szybkiego tempa odzyskiwania, zasoby te są podatne na wyczerpanie w wyniku nadmiernego wykorzystania. Zasoby z perspektywy użytkowania przez ludzi są klasyfikowane jako odnawialne, o ile stopień uzupełnienia / odzysku przekracza poziom wskaźnika zużycia. Łatwo się uzupełniają w porównaniu do zasobów nieodnawialnych (Górka K. 2014).
  • Zasoby nieodnawialne - zasoby nieodnawialne albo powstają wolniej, albo nie powstają naturalnie w środowisku. Minerały są najczęstszym zasobem zawartym w tej kategorii. Z ludzkiego punktu widzenia zasoby nie są odnawialne, gdy ich wskaźnik zużycia przekracza poziom uzupełniania / odzysku; dobrym tego przykładem są paliwa kopalne, które należą do tej kategorii, ponieważ ich tempo powstawania jest bardzo wolne (potencjalnie miliony lat), co oznacza, że są one uważane za nieodnawialne. Niektóre zasoby naturalnie wyczerpują się w ilości bez ingerencji człowieka, a najbardziej znanymi z nich są elementy radioaktywne, takie jak uran, który naturalnie rozpada się na metale ciężkie. Spośród nich minerały metali można ponownie wykorzystać poprzez ich recykling, ale węgiel i ropa naftowa nie mogą zostać poddane recyklingowi. Kiedy zostaną całkowicie wykorzystane, potrzebują milionów lat na uzupełnienie (Bartkowski T. 1981).

Ze względu na pochodzenie i właściwości zasobów dzielimy je na:

  • Biotyczne - zasoby biotyczne pozyskiwane są z biosfery (żywych i organicznych), takich jak lasy i zwierzęta, oraz z materiałów, które można z nich pozyskać. Do tej kategorii zaliczane są również paliwa kopalne, takie jak węgiel i ropa naftowa, ponieważ są one utworzone z rozkładającej się materii organicznej (Bartkowski T. 1981).
  • Abiotyczne - zasoby abiotyczne to te, które pochodzą z nieożywionego, nieorganicznego materiału. Przykłady zasobów abiotycznych obejmują ziemię, świeżą wodę, powietrze, metale ziem rzadkich i metale ciężkie, w tym rudy takie jak złoto, żelazo, miedź, srebro itp. (Górka K. 2014).

Wyczerpywanie

W ostatnich latach wyczerpywanie się zasobów naturalnych stało się głównym celem rządów i organizacji, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ). Jest to widoczne w rozdziale 2 Agendy ONZ, w którym nakreślono niezbędne kroki, które kraje powinny podjąć, aby utrzymać swoje zasoby naturalne. Uszczuplanie zasobów naturalnych jest uważane za kwestię zrównoważonego rozwoju. Wyczerpanie stanowi problem w zakresie zrównoważonego rozwoju, ponieważ może degradować obecne środowiska i potencjalnie wpływać na potrzeby przyszłych pokoleń.

Bibliografia

Autor: Daniel Kozyra