Krzywa Engla

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacja, szukaj
Istnienie tego portalu jest możliwe dzięki wyświetlaniu reklam.
Nie musisz klikać. Po prostu wyświetlaj.
Stosujemy wyłącznie nieagresywne reklamy Google.

Krzywa Engla wyraża zależność wydatków od poziomu dochodów konsumenta. Za pomocą krzywych analizuje się w ekonomii zachowania i wybory konsumentów. Omawiana krzywa to wykres popytu na jedno dobro jako funkcji dochodu, przy założeniu stałości wszystkich cen i innych zmiennych. Nazwa krzywej pochodzi od niemieckiego statystyka i ekonomisty Ernesta Engla, który badając budżety rodzin sformułował prawo odnośnie elastyczności dochodowej popytu danych dóbr i popytu ogółem. Za pomocą krzywych Engla można wyróżnić dobra podrzędne, podstawowe i luksusowe.

Elastyczność dochodową popytu liczy się wzorem:

Edi= procentowa zmiana popytu / procentowa zmiana dochodu

Zależność między zmianami dochodu w relacji do zmiany popytu na różne grupy dóbr i usług przedstawia w sposób syntetyczna następująca krzywa Engla:

Krzywa Engla1.gif

Dla:

Analiza krzywej pozwala stwierdzić, że popyt jest bardzo elastyczny dla małych dochodów. Wraz ze wzrostem dochodu następuje stopniowe nasycenie zapotrzebowania na poszczególne dobra i spadek ich spożycia.

Dobra podstawowe

Wraz ze wzrostem dochodu wzrastają wydatki na dobra podstawowe, ale po przekroczeniu pewnej ilości tych dochodów przyrosty dochodów nie przekładają się w tym samym tempie na wzrost konsumpcji. Wydatki na dobra podstawowe (np. żywność) rosną w tempie wolniejszym od przyrostu dochodu. Współczynnik dochodowej elastyczności popytu przyjmuje wartość: 0 < Edi < 1.

Dobro podstawowe3.GIF

Dobra niższego rzędu

Dobro niższego rzędu.JPG

Dobra luksusowe

Wydatki na te dobra wzrastają w tempie szybszym od tempa wzrostu dochodu, co oznacza, że współczynnik dochodowej elastyczności popytu ma wartość: Edi > 1.

Dobro luksusowe1.jpg

Bibliografia

  • Stefan Marciniak (red.), Makro i mikro ekonomia. Podstawowe problemy, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 188-189.
  • Witold Lejman, Stanisław Mikosik, Jerzy Szpakowski, Ekonomia. Przewodnik dla studiujących, Res Polonia, Łódź 1993, s. 101-103.
  • Hal R. Varian, Mikroekonomia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1997, s. 128-129.

Autor: Katarzyna Szymańska

Istnienie tego portalu jest możliwe dzięki wyświetlaniu reklam.
Nie musisz klikać. Po prostu wyświetlaj.
Stosujemy wyłącznie nieagresywne reklamy Google.