Konwencja CMR

Konwencja CMR
Polecane artykuły


Konwencja CMR- (fr. Convention relative au contrat de transport international de marchandises par route, ang. Convention on the Contract for the International Carriage of Goods by Road). Konwencja sporządzona w Genewie dnia 19 maja 1956 r., jest aktem prawnym o randze międzynarodowej. Akt ten reguluje w sposób jednolity zasady międzynarodowego transportu drogowego towarów, przede wszystkim w zakresie dokumentacji transportu oraz odpowiedzialności spedytora. Opracowano w jednym wydaniu w języku francuskim i angielskim. (Dz.U. 1962 Nr 49 poz. 238)

Konwencji CMR a prawo krajowe

Art. 8 ust.1 brzmi: "Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.” (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483).

Natomiast art. 8 ust. 2 mówi nam,że: "Przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.” (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483).

P. Tuleja w rozdziale o źródłach prawa napisał: "Z powyższego wynika, iż wszystkie akty prawne powinny być zgodne z Konstytucją, a w razie wątpliwości w tym względzie ocenia się tę zgodność, biorąc za podstawy jednoznacznie brzmiące normy Konstytucji.” (P. Sarnecki i in. 2014, s. 51).

Zdaniem Krzysztofa Wesołowskiego: "Przepis art. 91 ust. 1 Konstytucji z kolei stanowi, że ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczpospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy (co w przypadku konwencji CMR nie ma miejsca). Jednocześnie, zgodnie z postanowieniem art. 91 ust. 2 Konstytucji, umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. "(K.Wesołowski 2015, s. 47).

"Bezpośrednie stosowanie oznacza przede wszystkim związanie postanowieniami umowy organów władzy publicznej, konieczność wydawania rozstrzygnięć również o postanowienia tych umów.” (P. Sarnecki i in. 2014, s. 55).

Konwencji CMR

a)Niniejszą Konwencję o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) stosuje się do: (Dz.U. 1962 Nr 49 poz. 238)

  • zarobkowego przewozu drogowego towarów pojazdami, pomiędzy dwoma różnymi krajami,
  • przewozów realizowanych przez rządowe instytucje, organizacje lub państwa,
  • transportu intermodalnego(w razie braku przeładunku),

b)Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) nie stosuje się do:

  • transportu ciał zmarłych,
  • przedmiotów przesiedlenia,
  • transportu realizowanego w ramach międzynarodowych umów pocztowych,

Odpowiedzialność przewoźnika

Przewoźnik:(Dz.U. 1962 Nr 49 poz. 238)

a)odpowiedzialny jest za własne działanie oraz zaniedbana, swoich pracowników oraz wszystkich osób uczestniczących w procesie wykonania danego transportu,

b)jest odpowiedzialny za całkowite lub częściowe przepadnięcie albo zniszczenie towaru, które miało miejsce w czasie dostawy, a także za jej opóźnienie,

c)zwolniony jest z tej odpowiedzialności w razie losowych sytuacji, którym nie był w stanie zapobiec lub też w razie wady towaru,

d)jest również zwolniony z odpowiedzialności w przypadku kiedy przepadnięcie lub zniszczenie ładunku zaistniało ze szczególnego zagrożenia było rezultatem: (konwencja CMR, art. 17, ust.4)

  • "użycie pojazdów otwartych i nie przykrytych opończą, jeżeli to użycie było wyraźnie uzgodnione i zaznaczone w liście przewozowym;”
  • "brak lub wadliwe opakowanie, jeżeli towary, ze względu na swe naturalne właściwości, w razie braku lub wadliwego opakowania, narażone są na zaginięcie lub uszkodzenie;”
  • "manipulowanie, ładowanie, rozmieszczenie lub wyładowanie towaru przez nadawcę lub przez odbiorcę albo przez osoby działające na rachunek nadawcy lub odbiorcy;”
  • "naturalne właściwości niektórych towarów, mogące powodować całkowite lub częściowe ich zaginięcie albo uszkodzenie, w szczególności przez połamanie, rdzę, samoistne wewnętrzne zepsucie, wyschnięcie, wyciek, normalny ubytek lub działanie robactwa i gryzoni;”
  • "niedostateczność lub wadliwość cech lub numerów na sztukach przesyłki;”
  • "przewóz żywych zwierząt”

Umowa przewozu

List przewozowy: (Dz.U. 1962 Nr 49 poz. 238)

a)jest dowodem zawarcia umowy przewozu (wystawiany w trzech oryginalnych egzemplarzach, z podpisami nadawcy oraz przewoźnika: jeden egzemplarz dla nadawcy, drugi towarzyszy przesyłce, zaś trzeci zatrzymany jest przez przewoźnika.), b)zawiera między innymi:

  • datę i miejsce wystawienia,
  • dane nadawcy, przewoźnika oraz odbiorcy,
  • informacje dotyczące lokalizacji i czasu nadania oraz odbioru przesyłki,
  • informacje dotyczące transportowanego towaru,
  • opłaty związane z transportem,

c)może również zawierać na przykład:

  • restrykcje dotyczące przeładunku,
  • opłaty, które ponosi nadawca,
  • zaplanowany czas dostarczenia przesyłki,
  • spis dokumentów, które otrzymał przewoźnik,

Bibliografia

Autor: Mateusz Podgórski