Klin podatkowy

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pojęcie klina podatkowego wiąże się z podatkowymi i pozapodatkowymi daninami. Klin podatkowy na przykładzie wynagradzania pracowników możemy zdefiniować jako: iloraz różnicy między kosztami pracy ponoszonymi przez pracodawcę, a wynagrodzeniem netto pracownika oraz kosztów pracy ponoszonych przez pracodawcę: (koszty pracy - wynagrodzenie netto pracownika)/koszty pracy. (J. Osiatyński 2006, s. 128p)

Efekty klina podatkowego

W teorii ekonomii klinem podatkowym nazywamy różnicę między ceną płaconą przez nabywcę a ceną otrzymywaną przez sprzedawcę. Podatki wywołują zwykle zakłócenia w funkcjonowaniu gospodarki, z wyjątkiem tych, które służą kompensowaniu efektów zewnętrznych. Wprowadzenie podatków odrywa cenę otrzymywaną przez sprzedawcę od ceny płaconej przez nabywcę - klin podatkowy, a zatem uniemożliwia zrównanie kosztu krańcowego z użytecznością krańcową. Wielkość spowodowanych przez to strat jest tym większa im wyższa jest krańcowa stopa opodatkowania i kwota podatku obciążająca cenę towaru. Zależy ona także od elastyczności podaży i popytu na opodatkowany towar. (D. Begg 2003, s. 485).

Z klinem podatkowym spotykamy się również przy omawianiu kosztów pracy i obowiązku płacenia podatku przy wynagrodzeniach pracowników. Przez klin podatkowy rozumiemy tutaj wszystkie pozapłacowe koszty pracy i opłaty związane z zatrudnieniem pracownika. Przez te koszty rozumiemy nie tylko różnicę między płacą brutto pracownika, a jego płacą netto, ale także wszystkie koszty dodatkowe jakie ponosi pracodawca, np. ubezpieczenia społeczne pracowników, płacone przez pracodawcę, a nie wchodzące w skład płacy brutto. Najczęstszą metodą zdefiniowania klina podatkowego w tym przypadku jest określenie procentowego udziału wszystkich obciążeń pozapłacowych do całkowitych kosztów pracy ponoszonych przez pracodawcę.

Bibliografia

Autor: Kamil Czerwonka