G10

G10
Polecane artykuły


G10 to grupa najważniejszych państw pod względem ekonomicznym. Co ciekawe nie jest jedyną taką istniejącą grupą, a tylko jedną z pięciu. Nie należy mylić jej z grupami G7, G8, G20, czy G24. Co ciekawe w skład G10 wchodzi, nie jakby się wydawało dziesięć, a jedenaście państw, które spotykają się każdego roku, a w szczególnych przypadkach nawet częściej i podejmują dyskusje, a przede wszystkim współpracę w kwestii finansów na skalę międzynarodową.

Do krajów tych zaliczamy:

  • Belgię
  • Francję
  • Holandię
  • Japonię
  • Kanadę
  • Niemcy
  • Stany Zjednoczone
  • Szwajcarię
  • Szwecję
  • Wielką Brytanię
  • Włochy

z tym, że Szwajcaria odgrywa w tym porozumieniu mniejszą rolę. (A. Foch 2013, s. 9)

Garść historii

Stowarzyszenie zostało założone w roku 1962, kiedy to rządy ośmiu krajów należących do Międzynarodowego Funduszu Walutowego (ang. International Monetary Fund), to jest: Belgii, Francji, Holandii, Japonii, Kanady, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz Włoch - a także centralne banki w Niemczech oraz w Szwecji zgodziły się na udostępnienie swoich zasobów dla IMF. Miały być one przeznaczane zarówno dla uczestników IMF, ale także w szczególnych okolicznościach także dla krajów, które przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy zrzeszane nie były. (L. Karabaic 2012, s. 1-3)

Międzynarodowe Porozumienie o Zaciąganiu Kredytów, do którego należą państwa G10 określa się mianem porozumienia pożyczkowego, gdzie państwa członkowskie zobowiązują się do pomocy IMF, w przypadku gdy poziom środków organizacji zostanie uznany za niewystarczający. (I. Visco 2005, s. 1)

Wyżej wspomniano, że Szwajcaria w porozumieniu odgrywa odrobinę mniejszą rolę. Otóż przystąpiła do niego w 1964 roku nie będą państwem należącym do IMF w tamtym czasie, ale znacząco to porozumienie wzmocniła. Do IMF natomiast Helwecja przystąpiła dopiero w 1992 roku. (L. Karabaic 2012, s. 2)

Charakterystyka działania G10

Ministrowie finansów i prezesi banków centralnych z każdego z wyżej wymienionych krajów zbierają się każdego roku na spotkaniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego w celu omówienia polityki monetarnej na najbliższy okres, która ma znaczący wpływ na wszystkie kraje członkowskie, na handel, a także na światową gospodarkę. (A. Foch 2013, s. 5-9)

Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego, GAB aktywowany jest w momencie, kiedy propozycja aktywowania tak zwanego Nowego Porozumienia Pożyczkowego (ang. New Arrangements to Borrow), którym określa się porozumienie kredytowe pomiędzy IMF, a trzydziestoma ośmioma krajami, które posiadają możliwość pożyczenia potrzebnych zasobów jest odrzucane przez obecnych członków NAB.

Waluty krajów należących do G10

Waluty krajów należących do grupy G10 określane są mianem najbardziej płynnych na świecie. Spowodowane jest to faktem, że są one walutami najczęściej wymienianymi. Spekulanci giełdowi regularnie skupują je oraz sprzedają na otwartym rynku.

Waluty te prezentują się następująco:

  • dolar amerykański (USD)
  • funt szterling (GBP)
  • euro (EUR)
  • dolar australijski (AUD)
  • dolar nowozelandzki (NZD)
  • japoński yen (JPY)
  • dolar kanadyjski (CAD)
  • frank szwajcarski (CHF)
  • korona norweska (NOK)
  • korona szwedzka (SEK)

W rankingu sporządzonym pod czujnym okiem Axela Merka dla Merk Investments LLC przedstawiona została analiza i ocena wszystkich wyżej wspomnianych walut. Okazuje się, że najbardziej sprzyjające fundamenty wydają się mieć waluty w Kanadzie oraz w Australii. Najmniej korzystnie w raporcie wypadły z kolei Szwajcaria oraz Wielka Brytania. Zarówno ten jak i podobne raporty wydają się być bardzo pomocne dla inwestorów, którzy noszą się z zamiarem wpompowania swoich pieniędzy w wyżej wymienione regiony, a w dodatku w walutach, które w tych regionach obowiązują. (A. Merk 2012, s. 5-6)

Organy nadzorujące G10

Grupa G10 naturalną koleją rzeczy posiada organy, które skrupulatnie nadzorują ich działania. Zalicza się do nich:

  1. Bank Rozrachunków Międzynarodowych (ang. Bank for International Settlements)
  2. Komisja Europejska (ang. European Commission)
  3. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development)

Bibliografia

Autor: Daniel Antolak