Europaleta

Europaleta
Polecane artykuły

Europaleta - nazywana inaczej paletą EUR - to czterowejściowa płaska paleta, zbudowana według ściśle określonych zasad bezpieczeństwa europejskiego, opartych przede wszystkim o normę UIC 435, gdzie określone są wymagania dotyczące produkcji. Europaleta jest wielokrotnego użytku, służy przede wszystkim do sprawnej logistyki - transportowania i magazynowania towarów ułożonych na niej w stos. Europalety są produkowane z drewna, których jakość jest porównywalna do drewna sztauerskiego[1]. Jedyne europalety to takie, które posiadają znak towarowy w owalu - EUR w przypadku licencjonowania przez UIC lub EPAL w przypadku licencjonowania przez Stowarzyszenie EPAL[2].

W licznych krajach europejskich europaleta (o podstawowych wymiarach 800x1200x144 mm) należy do najczęściej używanych jednostek ładunkowych[3].

Według autora Studium europaleta ma być nośnikiem informacji, ma krążyć od miasta do miasta, do różnych państw i na różne kontynenty. Informacje, które przenosi są zależne od wysyłającego je[4].

Produkcja europalet

Przedsiębiorstwa chcące produkować i/lub reparować europalety muszą posiadać odpowiednią licencję nadawaną przez Stowarzyszenie European Pallet Association e. V. (EPAL) lub przez UIC - Międzynarodowy Związek Kolei. Licencja zobowiązuje do przestrzegania wymagań jakościowych opisanych w Karcie Oceny Palet. Dzięki takiej licencji osoby korzystające w europalet mają gwarancję jakości, odpowiedniego standaryzowanego wymiaru oraz nośności[5].

Cechy europalet

Europalety mają ujednolicone cechy, określone w Karcie Oceny Palet[2][6]:

  1. dokładnie sprecyzowany wymiar zewnętrzny (800x1200x144mm),
  2. nośność - między 1000 a 1500 kg, (nośność statyczna 4000 kg),
  3. oznaczenia na bocznych wspornikach (EPAL/EPAL lub UIC/EUR - w zależności od licencjodawcy)
  4. oznaczenie alfanumeryczne na centralnym wsporniku (kolejno: numer licencji producenta palety - rok - miesiąc produkcji palety);
  5. symbol obróbki termicznej ISPM15,
  6. klamra na centralnym wsporniku (nowe palety),
  7. gwóźdź certyfikujący (palety naprawione),
  8. równe ścięcie wszystkich narożników,
  9. wilgotność nie przekraczająca 22% (nowe palety).

Rodzaje europalet

Ze względu na wymiar możemy wyróżnić kilka rodzajów europalet[7]:

  • Palety EUR 1/EPAL 1: 800 x 1200 x 144 mm,
  • Palety EUR 2/EPAL 2: 1200 x 1000 x 144 mm,
  • Palety EUR 3/EPAL 3: 1000 x 1200 x 144 mm,
  • Palety EUR 6/EPAL 6: 800 x 600 x 144 mm.

Ze względu na stan i jakość wyróżniamy:

  • Gatunek I - palety używane, jasne, pozbawione uszkodzeń,
  • Gatunek II - palety używane, lekko ciemniejszej barwy, bez istotnych uszkodzeń,
  • Gatunek III - palety używane, ciemnej barwy, zawierają defekty elementów, lecz nadają się do używania.

Uszkodzenia europalet

Karta Oceny Palet określa również jakie cechy i uszkodzenia całkowicie dyskwalifikują europaletę z obiegu[8]:

  1. oblina lub odłupanie wzdłużnic,
  2. brak frezów górnych krawedzi desek dolnych, bądź brak ścięć narożników,
  3. niepoprawne oznaczenia na wspornikach,
  4. górna lub dolna deska z ubytkiem odsłaniającym ponad 1 gwódź,
  5. zagrzybienie,
  6. odłupanie na wsporniku ukazujące minimum jeden gwódź,
  7. nieuprawnione gwoździe bez licencji,
  8. zły ogólny stan techniczny (w tym nieodwracalne zabrudzenia, przekrzywienia wsporników).

Do dopuszczalnych uszkodzeń możemy zaliczyć między innymi[9]:

  • pociemniałe palety wskutek naturalnych procesów,
  • pęknięte deski z nierozchodzącymi się krawędziami,
  • niewielkie obliny, bez kory,
  • uszkodzone/nierozpoznawalne oznaczenie wspornika - pod warunkiem prawidłowego oznaczenia z drugiej strony palety,
  • pęknięcia wsporników, bez widocznych gwoździ.

Inne zastosowania europalet

Europalety wykorzystywane są głównie w logistyce, lecz kreatywność i potrzeby ludzi pomogły wykorzystać europalety również do innych celów. Dzięki ich stabilnej konstrukcji, niskiej cenie oraz łatwego dostępu z europalet można zrobić[10]:

  • podesty,
  • siedziska,
  • kwietniki,
  • ramy łóżek,
  • kompostowniki,
  • regały,
  • ogrodzenia.

Przypisy

  1. Salomon A. 2017, s.7
  2. 2,0 2,1 Gościniak M., Kreft P. 2019, s.2
  3. Ruda M. (red.) 2010, s.185
  4. Studium 1996, s.181
  5. Pieprzak P., Sadowski A. 2014, s.3-4
  6. Wojciechowski P. 2011, s.25
  7. Wróbel N. 2014, s.2
  8. Wojciechowski P. 2011, s.27
  9. Wojciechowski P. 2011, s.26
  10. Przesmycka N. 201, s.5

Bibliografia

Autor: Klaudia Zajdel