Gary Becker

Gary Becker
Polecane artykuły

Gary Stanley Becker (ur. 2 grudnia 1930 w Pottsville, Pensylwania, zm. 3 maja 2014 w Chicago) to zdobywca Nagrody Nobla, jeden z pierwszych ekonomistów, który sięgnął do tematów uważanych zwykle za należące stricte do socjologii, takich jak uzależnienia, nałogi, dyskryminacja, rasizm, przemoc, organizacja rodziny. Twórca ekonomicznej teorii przestępstw (Tarnowska, 2001).

Życie i edukacja

Gary S. Becker urodził się 2 grudnia 1930 roku w małym miasteczku Pottsville w stanie Pensylwania. W wieku około 5 lat przeprowadził się wraz z rodzicami do Nowego Jorku. Tam też uczęszczał do szkoły (Tarnowska, 2001).

Już w młodym wieku zaczął wskazywać na bardzo szerokie i zarazem niezwykłe zastosowanie ekonomii w życiu codziennym. Rozpoczął studia na Uniwersytecie Princeton gdzie uzyskał tytuł licencjata, a w 1955 roku napisał on pracę doktorską na Uniwersytecie w Chicago której tematem była ekonomia dyskryminacji (Chariff, 2014).

W latach 1957-1969 Gary Backer był profesorem Uniwestytetu Columbia w Nowym Jorku, a dodatkowo całą swoją karierę spędził na Uniwersytecie w Chicago, gdzie pracował jednocześnie na dwóch wydziałach: ekonomii i socjologii (Chariff 2014).

W 1967 roku otrzymał on nagrodę im. Johna Batesa Clarka (ang. John Bates Clark Award) (Chariff 2014), która jest przyznana przez Amerykańskie Towarzystwo Ekonomiczne (ang. American Economic Society) dla najzdolniejszych młodych naukowców, którzy nie przekroczyli czterdziestego roku życia (The American Economic Association, 2012).

W 1992 roku został wyróżniony Nagrodą Banku Szwecji im. Alfreda Nobla za "Rozszerzenie dziedziny analizy mikroekonomicznej na szerokie spektrum spraw związanych z ludzkimi zachowaniami i interakcjami" (Tarnowska, 2001).

Najważniejsze poglądy

W swojej pracy doktorskiej Becker skupił się na dyskryminacji która była według niego kosztowna dla osoby dyskryminującej ponieważ pracodawca, który odmawia zatrudnienia wydajnego pracownika wyłącznie ze względu na jego kolor skóry ponosi stratę i traci korzystną okazję. Dodatkowo zwrócił on uwagę na fakt, iż dyskryminacja spotykana jest częściej w silnie kontrolowanych a przy tym mniej konkurencyjnych branżach, a rzadziej w bardziej konkurencyjnych sektorach ze względu na to, że firmy które dyskryminują ponoszą większe straty w udziałach w rynku w stosunku do firm, które tego nie robią. Konsekwencją jego badań było przewidzenie ekonomicznej konieczność upadku apartheidu w RPA. (Chariff, 2014).

Na początku lat 60. Becker zaczął zajmować się dopiero rozwijającą się teorią kapitału ludzkiego jako jeden z jej twórców obok Theodore’a Schultza. Zwrócił on uwagę, iż edukacja wzbogaca kapitał ludzki w taki sam sposób, jak inne inwestycje wzbogacają kapitał fizyczny, a co za tym idzie, że sama edukacja jest inwestycją a czas jest głównym kosztem inwestowania w edukacje. Sama teoria w tamtych latach była zupełną nowością (Chariff, 2014).

Kolejną dziedziną, którą interesował się Becker było badanie alokacji czynnika czasu w rodzinie. Zauważył on przy zastosowaniu ekonomicznej koncepcji kosztu alternatywnego, że wraz ze wzrostem płac rynkowych wzrastały również koszty które były związane z pozostawieniem kobiet zamężnych w domach. Kobiety te z racji chęci pracowania poza domem kupowały większą ilość urządzeń oraz jedzenia typu fast food, aby ograniczyć swoje prace domowe. Dodatkowo pod koniec lat 70 Becker określił, na podstawie alokacji czynnika czasu w rodzinie, jak się kształtują i od czego zależą decyzje dotyczące posiadania dzieci, jak i same decyzje dotyczące wstąpienia w związek małżeński i wzięcia rozwodu (Chariff, 2014).

Becker był również zafascynowany samym pojęciem zbrodni. Napisał on artykuł, którego głównym założeniem było ukazanie, że decyzja o popełnieniu przestępstwa jest zmienną kosztów i zysków związanych z danym przestępstwem. Autor doszedł do wniosku, że jedynym sposobem, aby zmniejszyć przestępczość jest stosowanie surowszych kar lub zwiększenie prawdopodobieństwa jej otrzymania. Artykuł ten ujrzał światło dzienne pod koniec lat 60 (Chariff, 2014).

Główne dzieła

Do głównych i najbardziej cenionych dzieł Beckera możemy zaliczyć (Tarnowska, 2001):

  • The Economics of Discrimination, University of Chicago Press, Chicago, 1957
  • Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis, with Special Reference to Education, University of Chicago Press, Chicago, 1964
  • Gary S. Becker and Gilbert Ghez, The Allocation of Time and Goods Over the Life Cycle, Columbia University Press, New York, 1975
  • The Economic Approach to Human Behavior, University of Chicago Press, Chicago, 1976
  • A Treatise on the Family, Harvard University Press, 1991
  • Accounting for Tastes, Harvard University Press, 1996
  • Gary S. Becker and Kevin M. Murphy, Social Economics: Market Behavior in a Social Environment, Harvard University Press, 2001

Bibliografia

  • Chariff N. (2014), Gary Becker (1930-2014), Instytut Misesa
  • Frangsmyr T. (1993), Les Prix Nobel. The Nobel Prizes 1992, Nobel Foundation, Stockholm
  • Tarnowska B. (2001), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa
  • The American Economic Association (2012), John Bates Clark Medal, The American Economic Association

Autor: Grzegorz Janeczek, Eryk Derda