Bezpieczna przystań

Bezpieczna przystań
Polecane artykuły


Bezpieczna przystań (ang. safe harbour) to określenie związane z rynkami, walutami lub papierami wartościowymi obarczonymi względnie niskim ryzykiem w porównaniu do przeciętnej rynkowej. W czasach kryzysu inwestycje nazywane bezpieczna przystań zyskują na popularności, stanowią one bowiem pewnego rodzaju ochronę kapitału w czasach niepewności. Z kolei w czasach względnej stabilizacji inwestorzy znacznie chętniej lokują kapitał w instrumenty o większym ryzyku i wyższej stopie zwrotu. Inwestycje typu bezpieczna przystań, ukazują ujemną korelację, bądź jej brak, między stopą zwrotu z inwestycji a okresami fali spadków na giełdzie przez co inwestycje te zmieniają negatywne okresy bessy w lukratywny czas dla inwestora.

Cechy bezpiecznych przystani

Wiele inwestycji okrzykniętych jest tymi bezpiecznymi. Stanowią o tym pewne cechy tych inwestycji, pozwalają one na redukowanie ryzyka związanego z nimi a także dają one możliwość osiągnięcia zwrotu z zainwestowanego kapitału, nawet w czasach niepewności na rynkach. Do cech tych należą:

  • Przedmioty inwestycji zaliczane do bezpiecznych, są gwarantowane przez emitentów lub podmioty cieszące się zaufaniem, wynikającym z ich optymistycznych perspektyw dotyczących ich wypłacalności w długim okresie. Najczęściej są to podmioty o wysokim ratingu tj. niektóre banki czy rządy państw wysokorozwiniętych.
  • Inwestycje bezpieczne to lokowanie kapitału w przedmioty czy instrumenty, które w historii wykazywały zwyżki nawet w okresach spadków. Na podstawie doświadczeń z ubiegłych lat wykształtowały sobie opinie inwestycji redukujących ryzyko strat.

Najczęściej do bezpiecznych przystani zaliczyć można inwestycje m.in. w obligacje państw takich jak Szwajcaria, Stany Zjednoczone Ameryki czy Japonia, ale także inwestycje w metale szlachetne.


Inwestycje w metale szlachetne i surowce a ryzyko

Na rynkach od wieków króluje zasada, iż sposób lokowania kapitału w złoto, srebro, pallad czy platynę czyli inwestycje alternatywne, należy do tych, obarczonych najmniejszym ryzykiem. Szczególną rolę w czasach wahań na rynku przypisuje się inwestycją w złoto, bowiem gdy na rynkach akcji, obligacji czy instrumentów pochodnych robi się gorąco, to właśnie rynek złota odnotowuje zwyżki. Z badań rynkowych wynika, iż złoto należy do inwestycji nazywanych bezpieczną przystanią. [1] Metal ten przynosi zyski wyłącznie w długim okresie czasu, nie jest polecany dla inwestorów planujących dynamiczne inwestycje. Co więcej nie jest wrażliwy na zmiany stóp inflacji, te cechy wskazują na względna stabilność tego kruszcu. W czasach spokoju na rynkach nie oczekuje się od niego nadzwyczajnych zysków, inwestowanie w niego nie wiąże się ze znacznym ryzykiem, tak i stopa zwrotu nie jest wysoka. Natomiast w czasach kryzysu inwestycja w złoto daje szansę na odzyskanie kapitału z zyskiem, podczas gdy większość innych inwestycji generuje straty.

Inwestycje w obligacje i waluty przy zawirowaniach na rynku

Ważnym portem na rynkowym oceanie w okresie bessy stanowią także inwestycje w obligacje czy waluty, lecz one także muszą spełniać wymienione opisane wyżej cech. Do cieszących się popularnością obligacji - bezpiecznych przystani, zaliczyć można te emitowane przez rządy państw tj. Japonia czy Szwajcaria. To właśnie waluty CHF oraz JPY należą, do tych o zmniejszonym ryzyku inwestowania. Japoński jen zwraca wzrok inwestorów często w czasach niepewności i wyprzedawania akcji. Ugruntowana pozycja gospodarcza Japonii, wysoki rating rządu zachęca do inwestowania. Co więcej, inwestorzy poszukujący taniego kapitału, chętnie sięgają po aktywa rynku Japonii, gdyż JPY stanowi nisko-oprocentowaną walutę. W okresie kryzysu pośpiesznie spłacane zobowiązania pozwalają jenowi umacniać się i dzięki czemu przynosi korzyści inwestorom. Kolejną walutą uznawaną za bezpieczną przystań jest frank szwajcarski. Szwajcaria, podobnie jak Japonia posiada ocenę kredytową AAA, co świadczy o jej stabilności na polu gospodarczym przez co ugruntowała sobie pozycje stabilnej gospodarki a inwestycje we franka, jako te redukujące ryzyko.

Przypisy

  1. Świrska-Korłub J. (red.) (2015). Nauki o Finansach, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław s. 193-205

Bibliografia

Autor: Kinga Święciak