Trening asertywności

Trening asertywności
Polecane artykuły


Trening asertywności polega na ćwiczeniach rozwijających asertywność jednostki. Dzięki niemu nabywamy szacunek do własnej i cudzej godności, jak również do uznania praw swoich oraz bliźnich.[1]

Źródło treningu asertywności

Nierozłącznie związanym pojęciem z treningiem asertywności jest asertywność (z łac. assertio - twierdzenie).[2] Zachowania asertywne są często błędnie mylone z lękiem lub tupetem,[3] a ich najlepszą definicją jest: "pożądana pewność siebie w sytuacjach społecznych. Pożądana, czyli akceptowana przez otoczenie, które wyznacza normy i granice zewnętrzne zachowań asertywnych, przy równoczesnej swobodzie w ekspresji "ja”.[4]

Strategie trenowania asertywności

  • "Zacięta płyta” – stosowana w przypadku rozmowy z osobą do której nie dociera nasza odpowiedź odmowna. Składa się z kilku elementów takich jak:
  1. skonkretyzowanie potrzeby (co chcemy, a czego nie),
  2. określenie krótkich i prostych sformułowań nakierowanych na nasze potrzeby,
  3. poparcie swoich tez poprzez komunikację niewerbalną,
  4. powtarzanie "w kółko” sformułowanej wypowiedzi wyrażającej naszą potrzebę nie zmieniając jej znaczenia,
  5. wyrażenie znajomości potrzeb oraz uczuć rozmówcy i dalsze powtarzanie swoich tez.
  • "Z treści na proces” – wypowiedzenie uwagi na temat rozmówcy w jak najbardziej neutralny i spokojny sposób, który nie mógłby zostać uznany lub odebrany za atak.
  • "Chwila na oddech” – odczekanie krótkiego momentu przed wyartykułowaniem odpowiedzi, w celu upewnienia się, iż słowa rozmówcy zostały odpowiednio przez nas zrozumiane. Daje to również możliwość na dokonanie analizy słów drugiej strony w rozmowie, co może pomóc tak oddziaływać na rozmowę, żeby jej efekt okazał się dla nas korzystny.
  • "Odkładanie na później” – najskuteczniejsza metoda w przypadku rozmów lub dyskusji przepełnionych agresją lub biernością rozmówcy. Zbliżona jest do techniki poprzedniej.[5]

Alternatywne sposoby wykorzystania treningu asertywności

Trening asertywności można wykorzystać również:

  • podczas leczenia alkoholizmu,[6]
  • jako forma wsparcia dzieci będących ofiarami przemocy, najczęściej rówieśniczej,[7]
  • przy częstych napadach lęku u dzieci oraz dorosłych.[8]

Przypisy

  1. Dobrowolska M. (2010). Asertywność, jako kluczowa kompetencja społeczna pracowników peryferyjnych, "Zeszyty Naukowe Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Społeczna w Ostrołęce”, nr 8, s. 129
  2. Inglot-Kulas J. (2014). Asertywność-trudna sztuka dojrzałej postawy wobec złożonych sytuacji i przeżyć, "Studia i Prace Pedagogiczne” nr 1, s. 124
  3. Dobrowolska M. (2010). Asertywność, jako kluczowa kompetencja społeczna pracowników peryferyjnych, "Zeszyty Naukowe Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Społeczna w Ostrołęce”, nr 8, s. 128-129.
  4. Dobrowolska M. (2010). Asertywność, jako kluczowa kompetencja społeczna pracowników peryferyjnych, "Zeszyty Naukowe Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Społeczna w Ostrołęce”, nr 8, s. 129
  5. Inglot-Kulas J. (2014). Asertywność-trudna sztuka dojrzałej postawy wobec złożonych sytuacji i przeżyć, "Studia i Prace Pedagogiczne” nr 1, s. 129
  6. Ryszkowski A. (red.) (2015). Walka z uzależnieniem alkoholowym, "Journal of Clinical Healthcare”, Vol. 1, s. 16
  7. Węgrzynowska J. (2016). Dzieci doświadczające przemocy rówieśniczej, "Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka”, Vol.15, s. 9
  8. Rzewuska M. (red.) (1999). Standardy i algorytmy farmakoterapii w zaburzeniach lękowych i obsesyjno-kompulsyjnych , "Farmakoterapia w psychiatrii i neurologii” Vol. 99, nr 1, s. 10

Bibliografia:

Autor: Małgorzata Madej