Zielona karta

Zielona karta
Polecane artykuły


Zielona Karta (Międzynarodowa Karta Ubezpieczenia Samochodowego) to ubezpieczenie OC za granicą ważne przez minimum 15 dni. Jak podają Ubezpieczenia bez tajemnic pod red. S.Puszkiewicza, jest to umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, którą zobowiązany jest zawrzeć posiadacz pojazdu wyjeżdżający poza granicę Rzeczpospolitej Polskiej.

Zapewnia ona swobodę przekraczania granic. Ubezpieczenie to chroni od materialnych następstw szkód, jakie może on wyrządzić ruchem swojego pojazdu (S. Puszkiewicz 1996, s. 98). W przypadku, gdy zostanie wyrządzona szkoda obywatelowi obcego państwa na terenie tego państwa, uprawniony zakład ubezpieczeń wypłaca poszkodowanemu odszkodowanie na podstawie miejscowych przepisów prawa. Zielona karta jest dokumentem ubezpieczenia w zielonym kolorze (W. Górski 1995, s. 104).

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody wynikające w związku z ruchem pojazdów mechanicznych jest obowiązkowe w większości krajów Europy.

Geneza Zielonej Karty

System ten funkcjonuje w Europie od 1953 roku. Wzorowany jest na utworzonym w latach 30. XX wieku Poolu Nordyckim. Podstawowe cele i założenia systemu określiła Rekomendacja Genewska nr 5 z 1949 roku.

System oparty jest na sieci Biur Narodowych, będących organizacjami non profit. Biura te mają własną i niezależną strukturę finansową. Biuro ma wyłączne uprawnienia do wystawiania dokumentów ubezpieczeniowych, upoważniając swoich członków do ich wydawania, jednocześnie przyjmując na siebie obowiązek gwaranta za wszystkie wystawione Zielone Karty swoich członków (S.Rogowski i in. 2006, s. 129).

Regulacje prawne

Podstawy działania Systemu stanowi Rekomendacja Genewska ONZ z dnia 25 stycznia 1949 r. określająca główne cele jego funkcjonowania, która wraz z Postanowieniem nr 43 z 5 czerwca 1952 r. Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ stanowią podstawę historyczną funkcjonującego obecnie Systemu (S.Rogowski i in. 2006, s. 130).

Rys. 1 Podstawy funkcjonowania Systemu Zielonej Karty

Towarzystwa ubezpieczeniowe dystrybuują certyfikaty i ponoszą ryzyko ubezpieczeniowe z nim związane, natomiast gwarantem i wystawcą certyfikatu Zielonej Karty jest Biuro Narodowe (S.Rogowski i in. 2006, s. 132).

Nad przestrzeganiem zasad obowiązkowego ubezpieczenia w komunikacji międzynarodowej czuwają urzędy celne. Dbają one o to, aby:

  • nie dopuścić do przekroczenia granicy RP pojazdu nie posiadającego stosownego dokumentu ubezpieczenia, a także
  • czuwają nad tym, aby polskie pojazdy nie opuszczały granicy bez obowiązującego ubezpieczenia (W. Górski 1995, s. 105).

System Zielonej Karty nie jest organizacją polityczną i międzypaństwową. Jest organizacją autonomiczną zrzeszającą rynki ubezpieczeniowe" - mówi Mariusz Wichtowski.

Zakres terytorialny

PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE NAZWA BIURA NARODOWEGO
Albania BSHS BYROJA SHIQPTARE E SIGURIMIT
Azerbejdżan Compulsory Insurance Bureau
Andora OFICINA ANDORRANA D’ENTITATS D’ASSEGURANÇA D’AUTOMOBILES
Austria VERBAND DER VERSICHERUNGSUNTERNEHMEN ÖSTERREICHS
Belgia BUREAU BELGE DES ASSUREURS AUTOMOBILES
Białoruś BELARUSIAN TRANSPORT INSURANCE BUREAU
Bośnia i Hercegowina BIRO ZELENE KARTE U BOSNI I HERCEGOVINI
Bułgaria NATIONAL BUREAU OF BULGARIAN MOTOR INSURERS
Chorwacja HRVATSKI URED ZA OSIGURANJE, Croatian Insurance Bureau
Cypr MOTOR INSURERS’ FUND
Czarnogóra NATIONAL BUREAU OF MONTENEGRO MOTOR INSURERS
Czechy ČESKÁ KANCELÁŘ POJISTITELŮ
Dania DANSK FORENING FOR INTERNATIONAL MOTORKORETOJSFORSIKRING
Estonia EESTI LIIKLUSKINDLUSTUSE FOND
Finlandia LIIKENNEVAKUUTUSKESKUS
Francja BUREAU CENTRAL FRANÇAIS
Grecja MOTOR INSURERS' BUREAU-GREECE
Hiszpania OFICINA ESPANOLA DE ASEGURADORES DE AUTOMOVILES
Holandia NEDERLANDS BUREAU DER MOTORRIJTUIGVERZEKERAARS
Iran Green Card Bureau of Iran c/o BIMEH MARKAZI IRAN
Irlandia MOTOR INSURERS' BUREAU OF IRELAND
Islandia ALPJODLEGAR BIFREIDATRYGGINGAR A ISLANDI
Izrael Israel Insurance Association, THE GREEN CARD BUREAU
Litwa MOTOR INSURERS’ BUREAU OF THE REPUBLIC OF LITHUANIA
Luksemburg BUREAU LUXEMBOURGEOIS DES ASSUREURS
Łotwa LATVIJAS TRANSPORTLIDZEKLU APDROŠINĀTĀJU BIROJS
Malta MALTA GREEN CARD BUREAU
Macedonia NATIONAL INSURANCE BUREAU
Maroko BUREAU CENTRAL MAROCAIN DE SOCIETES D'ASSURANCES
Norwegia TRAFIKKFORSIKRINGSFORENINGEN
Polska POLSKIE BIURO UBEZPIECZYCIELI KOMUNIKACYJNYCH
Portugalia GABINETE PORTUGUES DE CARTA VERDE-GPCV
Rosja RUSSIAN ASSOCIATION OF MOTOR INSURERS
Rumunia BIROUL ASIGURATORILOR DE AUTOVEHICULE DIN ROMANIA (BAAR)
Serbia UDRUZENJE OSIGURAVACA SRBIJE
Słowacja SLOVENSKÁ KANCELÁRIA POIST'OVATEL'OV
Słowenia SLOVENSKO ZAVAROVALNO ZDRUŽENJE, GIZ
Szwajcaria SWISS NATIONAL BUREAU OF INSURANCE (NBI)
Szwecja TRAFIKFÖRSÄKRINGSFÖRENINGEN
Tunezja BUREAU UNIFIÉ AUTOMOBILE TUNISIEN
Turcja TURKISH MOTOR INSURANCE BUREAU
Ukraina MOTOR (TRANSPORT) INSURANCE BUREAU
Węgry HUNGARIAN MOTOR INSURANCE BUREAU
Wielka Brytania MOTOR INSURERS' BUREAU - UK
Włochy UFFICIO CENTRALE ITALIANO, (UCI) Soc. Cons. a r.l

Jak podaje oficjalna strona Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych - W ramach Systemu Zielonej Karty funkcjonuje Porozumienie Wielostronne, zgodnie z którym kierowcy pojazdów zarejestrowanych w państwach, Biura Narodowe których są Sygnatariuszami Porozumienia mogą poruszać się po terytoriach tych państw bez konieczności posiadania Zielonej Karty. W ich przypadku domniemywa się posiadanie ważnego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartego w kraju, w którym pojazd został zarejestrowany o czym świadczy ważna tablica rejestracyjna pojazdu.

Do Systemu obowiązuje otwarty dostęp, a decyzję o przyjęciu członków podejmuje Walne Zgromadzenie Rady Biur.

Początkowo na okres 4 lat członek otrzymuje status przejściowy, następnie może uzyskać status członka pełnego (S.Rogowski i in. 2006, s. 133).

System Zielonej Karty w Polsce

Polska została sygnatariuszem tego systemu w 1953 roku. W Warszawie powstało tzw. Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych, które zrzeszyło obowiązkowo polskie zakłady ubezpieczeń prowadzące ubezpieczenia AOC w ruchu krajowym i międzynarodowym. Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych należy do Porozumienia Wielostronnego.

Bibliografia

Autor: Dominika Świerczek