Produktywność progowa

Produktywność progowa
Polecane artykuły


Produktywność progowa jest wzorcem opartym na kosztach docelowych.Koszty te mogą być wzorcami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Kosztami progowymi mogą być następujące wielkości:

Zastosowania

Metoda produktywności progowej służy do racjonalizacji procesu wytwórczego, a jej główna funkcją jest analiza decyzyjna dotycząca wyboru rozwiązania organizacyjnego w zakresie:

  • utrzymania lub zwinięcia funkcji ogniw łańcucha wartości w obszarze działalności firmy
  • utworzenia nowych jednostek organizacyjnych tzw.ogniw w związku z realizacja zadań koniecznych do osiągięcia ogólnego celu firmy.

Należy odpowiedziec sobie na pytania:

  • czy prowadzic określonego typu działalność?
  • czy kupić produkty, materiały, gotowe wyroby finalne, usługi potrzebne do własnej produkcji?

Stanowi to swego rodzaju problem wyboru między kontynuacja a zaniechaniem działalności w określonych sektorach i zastapienie ich zakupem wyrobów lub usług.

Wśród tych problemów mieści się również poszukiwanie rozwiązań dotyczących wyeliminowania lub uproszczenia takich funkcji, których produktywnośc jest niska.

Formuły obliczeniowe

Metoda ww.opiera się na poniższych formułach:

  • \(P = {S \over \sum\limits_{i=1}^{m} {KP_i}}\)
  • \(P_i = {S_{n_i} \over KP_i}\)
  • \(S_n=\sum\limits_{i=1}^{m} S_{n_i}\)

gdzie:

  • S -przychody ze sprzedazy
  • Sni -przychody ze sprzedazy rozliczone na i-te ogniwo łańcucha wartości
  • KPi -koszty progowe dotyczace i-tego ogniwa łańcucha wartości

Produktywność progowa jest granicznym wskaźnikiem ekonomiczności działania i w przypadku, gdy jest ona wyższa od produktywności rzeczywistej lub nieobciążonej, decyzją właściwą jest rezygnacja z określonych ogniw łańcucha wartości i zastąpienia ich wspomaganiem zewnętrznym.Odpowiada to koncepcji lean management oraz idei outsourcingu. Produktywność nieobciążona -to taka, która jest odniesiona tylko do kosztów produktywnych.dokonuje się przy tym korekty przychodów ze sprzedaży, w związku z udzielonymi opustami i bonifikatami.Jest ona zatem wskaźnikiem, który firma mogłaby osiągnąć gdyby wyeliminowała koszty zbędne.Wyrażona jest wzorami:

  • \(P = {S \over \sum\limits_{i=1}^{m} {KE_i}}\)
  • \(P_i = {S_{n_i} \over KE_i}\)
  • \(S_n=\sum\limits_{i=1}^{m} S_{n_i}\)

Gdzie:

  • P -produktywność nieobciążona generalnie
  • Pi - produktywność cząstkowa i-tego typu działalności
  • Sn - przychody ze sprzedaży nieobciążone
  • Sni -przychody ze sprzedazy nieobciążone, rozliczone na i-ty typ działalności
  • KEi - koszty produktywne i-tej działalności

Bibliografia

  • A.Stabryła, Zarzadzanie strategiczne w teorii i praktyce firmy, Krakow 2000r.
  • H.I.Ansoff, Zarządzanie strategiczne, PWE, Warszawa 1985

Autor: Iwona Gręda