Grupa strategiczna
Z Encyklopedia Zarządzania
Spis treści |
Charakterystyka
Michael E. Porter na podstawie obserwacji otoczenia konkurencyjnego przedsiębiorstw wysunął tezę, że niektóre przedsiębiorstwa znajdujące się w tym samym sektorze, są podobne do siebie, ze względu na obraną strategię rozwoju. I te właśnie grupy, Porter nazwał grupami strategicznymi. Są więc one podzbiorami sektora, na które składają się firmy mające podobne podejście do prowadzonej walki konkurencyjnej, oferujące porównywalne produkty (ze względu na jakość i cenę), trafiające do tego samego segmentu klientów, prowadzące zbliżoną politykę marketingową, charakteryzujące się tą samą siecią dystrybucji.
Kryteria wyodrębniania grup
Kryteriami (wymiarami strategicznymi) wyodrębnienia grup strategicznych są:
- stopień integracji pionowej i poziomej -zakres obsługiwanego rynku,
- stosowane technologie produktu -stopień specjalizacji,
- pozycja określana poziomem kosztów,
- stosunek z firmą macierzystą i z instytucjami władzy publicznej,
- także marka i reputacja firmy.
Wyniki osiągane przez konkretne przedsiębiorstwo, ocenia się przyrównując je do średniej dla danej branży lub dla średniej dla całej grupy strategicznej, do której organizacja przynależy. Wymowna jest pozycja, jaką osiąga się w danej grupie, bowiem koncepcja grup strategicznych odrzuca teorię mówiącą, że konkurencja na rynku polega na rywalizacji każdego przedsiębiorstwa z każdym w danym sektorze, tylko przyjmuje, że toczy się ona między przedsiębiorstwami danej tylko grupy. A więc analiza grup strategicznych pozwala na poznanie i przewidywanie form walki konkurencyjnej oraz obszarów jej koncentracji.
Rywale z różnych grup nierzadko łączą się ze sobą chcąc umocnić bariery wejścia do danego sektora, chcąc utrudnić naśladownictwo strategii potencjalnym nowym rywalom, a także w celu stosowania wspólnej polityki rynkowej wobec konkurentów, co pozwoliłoby im na osiągnięcie korzyści w dłuższym czasie.
W sektorach, w których przedsiębiorstwa starają się ograniczać konkurencje przez różnicowanie strategii, różnice pomiędzy grupami są największe (sektory w sektorze); Należałoby tu dodać, że bariery wejścia do grupy strategicznej danego sektora i wyjścia z niej zwane są barierami mobilności wewnątrzsektorowej, a ich analiza daje odpowiedź na pytanie, dlaczego firmy napotykają trudności chcąc przejść z jednej grupy do innej.
Mapa grup strategicznych
Z samymi grupami strategicznymi łączy się pojęcie mapy grup strategicznych, która jest metodą analizy wewnętrznej struktury konkurencji. Jej konstruowanie wymaga wykonania czterech czynności, a są nimi:
- identyfikacja kryteriów różnicujących przedsiębiorstwa danego sektora,
- sporządzenie kilku map, do każdej z nich wybierane są dwa kryteria,które stanowić będą osie zmiennych,
- wyznaczenie miejsca każdej grupy strategicznej w przestrzeni rysując koła, których wielkość odzwierciedla udział poszczególnych grup strategicznych w sprzedaży. Mapy stanowią narzędzie ułatwiające diagnozę konkurencyjnych zależności,
- identyfikacja strategii rynkowych wszystkich przedsiębiorstw staje się podstawą do grupowania ich w konkretne grupy strategiczne, wewnątrz których toczą się zabiegi konkurencyjne.
Bibliografia
- Gierszewska G., Romanowska M., Analiza Strategiczna Przedsiębiorstwa, PWE, 1995,
- Porter M.E., Strategia Konkurencji, PWE, 1994,
- Stabryła A., Zarządzanie Strategiczne w teorii i praktyce firmy, PWN, 2002,
- STRATEGOR, Zarządzanie Firmą, PWE, 1999.
Autor: Agnieszka Biegańska, Ewa Skorupska
fr.groupe stratégique, niem. strategische Gruppe
