Metoda budżetowania przyrostowego

Z Encyklopedia Zarządzania

Metoda budżetowania przyrostowego (liniowa, inkrementalna) - jedna z metod budżetowania wykorzystywana w zarządzaniu przedsiębiorstwami. Jest tradycyjną i najczęściej stosowaną metodą budżetowania, polegającą na wykorzystaniu danych historycznych oraz przewidywanych zmian (stopy wzrostu oszacowanej na następny okres) w celu efektywnego wykorzystania środków finansowych [1].

Proces ten rozpoczyna się od wartości zaewidencjonowanych w ubiegłym okresie (najcześciej poprzednim roku budżetowym). Następnie koryguje się je o odchylenia, które powstają w trakcie realizacji budżetu oraz dodaje się inne wskaźniki, które powstają w wyniku zmian wielkości ekonomicznych (inflacja, wzrost wynagrodzeń, zmiany kursów walut, zmiany w polityce cenowej przedsiębiorstwa), które mogą nastąpić w przyszłości.

Zastosowania metody

Jest ona jednak efektywna tylko w przypadku stabilnych firm, które działają przez cały czas w tym samym otoczeniu. Metoda przyrostowa jest metodą najszybszą i najprostszą tworzenia budżetu, gdyż polega jedynie na wykorzystaniu budżetu z poprzedniego okresu i skorygowaniu go poprzez niektóre składniki.

Zalety i wady budżetowania przyrostowego

Zalety:

  • niska złożoność budżetowania
  • powtarzalność budżetowania

Wady:

  • powtarzanie błędów okresów poprzednich,
  • zbyt duży wpływ układów i powiązań personalnych występujących wśród osób odpowiedzialnych za tworzenie budżetów,
  • marnotrawstwo zasobów przedsiębiorstwa.

Bibliografia

  • Gmińska R., (2011) Wykorzystanie budżetowania w modelu rachnukowości zarządczej, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, nr 32, s. 1-2
  • Lew G., (2004) Controlling przedsiębiorstw handlowych, Difin, Warszawa, s. 135,144-147
  • Marciniak S., (2004) Controlling filozofia projektowanie, Difin, Warszawa, s. 150, 152
  • Chmielowiec-Lewczuk M., (2004), Controlling w działalności przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa, s. 316-317

Autor: Mariola Karasińska, Magdalena Węgrzyn

  1. R. Gmińska 2011, s. 1-2