Metoda budżetowania przyrostowego: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Zarządzania
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:


[[Metoda]] budżetowania przyrostowego (liniowa, inkrementalna) - jedna z metod budżetowania wykorzystywana w zarządzaniu przedsiębiorstwami. Jest tradycyjną i najczęściej stosowaną metodą budżetowania, polegającą na wykorzystaniu danych historycznych oraz przewidywanych zmian (stopy wzrostu oszacowanej na następny okres) w celu efektywnego wykorzystania środków finansowych <ref> R. Gmińska 2011, s. 1-2 </ref>.
[[Metoda]] budżetowania przyrostowego (liniowa, inkrementalna) - jedna z metod budżetowania wykorzystywana w zarządzaniu przedsiębiorstwami <ref> M. Chmielowiec - Lewczuk 2004, s. 316-317 </ref>. Jest tradycyjną i najczęściej stosowaną metodą budżetowania, polegającą na wykorzystaniu danych historycznych oraz przewidywanych zmian (stopy wzrostu oszacowanej na następny okres) w celu efektywnego wykorzystania środków finansowych <ref> R. Gmińska 2011, s. 1-2 </ref>.


[[Proces]] ten rozpoczyna się od wartości zaewidencjonowanych w ubiegłym okresie (najcześciej poprzednim roku budżetowym). Następnie koryguje się je o odchylenia, które powstają w trakcie realizacji budżetu oraz dodaje się inne wskaźniki, które powstają w wyniku zmian wielkości ekonomicznych ([[inflacja]], wzrost wynagrodzeń, zmiany kursów walut, zmiany w polityce cenowej przedsiębiorstwa), które mogą nastąpić w przyszłości.  
[[Proces]] ten rozpoczyna się od wartości zaewidencjonowanych w ubiegłym okresie (najcześciej poprzednim roku budżetowym). Następnie koryguje się je o odchylenia, które powstają w trakcie realizacji budżetu oraz dodaje się inne wskaźniki, które powstają w wyniku zmian wielkości ekonomicznych ([[inflacja]], wzrost wynagrodzeń, zmiany kursów walut, zmiany w polityce cenowej przedsiębiorstwa), które mogą nastąpić w przyszłości.  

Wersja z 19:00, 20 kwi 2022

Metoda budżetowania przyrostowego (liniowa, inkrementalna) - jedna z metod budżetowania wykorzystywana w zarządzaniu przedsiębiorstwami [1]. Jest tradycyjną i najczęściej stosowaną metodą budżetowania, polegającą na wykorzystaniu danych historycznych oraz przewidywanych zmian (stopy wzrostu oszacowanej na następny okres) w celu efektywnego wykorzystania środków finansowych [2].

Proces ten rozpoczyna się od wartości zaewidencjonowanych w ubiegłym okresie (najcześciej poprzednim roku budżetowym). Następnie koryguje się je o odchylenia, które powstają w trakcie realizacji budżetu oraz dodaje się inne wskaźniki, które powstają w wyniku zmian wielkości ekonomicznych (inflacja, wzrost wynagrodzeń, zmiany kursów walut, zmiany w polityce cenowej przedsiębiorstwa), które mogą nastąpić w przyszłości.

Zastosowania metody

Jest ona jednak efektywna tylko w przypadku stabilnych firm, które działają przez cały czas w tym samym otoczeniu. Metoda przyrostowa jest metodą najszybszą i najprostszą tworzenia budżetu, gdyż polega jedynie na wykorzystaniu budżetu z poprzedniego okresu i skorygowaniu go poprzez niektóre składniki.

[3]

Zalety i wady budżetowania przyrostowego

Zalety [4]:

  • niska złożoność budżetowania
  • powtarzalność budżetowania

Wady:

  • powtarzanie błędów okresów poprzednich,
  • zbyt duży wpływ układów i powiązań personalnych występujących wśród osób odpowiedzialnych za tworzenie budżetów,
  • marnotrawstwo zasobów przedsiębiorstwa.

Przypisy

  1. M. Chmielowiec - Lewczuk 2004, s. 316-317
  2. R. Gmińska 2011, s. 1-2
  3. R. Orliński 2012, s. 384
  4. G. Bucior 2010, s. 64-65

Bibliografia


Autor: Mariola Karasińska, Magdalena Węgrzyn