Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Polityka społeczna

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Charakterystyka

Polityka społeczna - celowa działalność państwa, podmiotów samorządowych, związków zawodowych i innych organizacji, zmierzająca do poprawy ogólnych warunków pracy i bytu szerokich warstw ludności, a także stosunków społeczno - kulturowych, które prowadzą do optymalnego zaspokojenia potrzeb społecznych i indywidualnych ludności.

Poprzez politykę społeczną powinny być usuwane wszelkie nierówności społeczne. Wszystkie cele polityki społeczne powinny być osiągnięte w ramach zrównoważonego rozwoju. Polityka społeczna dotyczy wszystkich grup społecznych i ma prowadzić do takiej sytuacji, w której całe społeczeństwo funkcjonuje sprawnie i efektywnie. Do jej celów zaliczyć można zarówno ochronę socjalną, ład społeczny czy inwestycje w człowieka.


Definicje polityki społecznej

  • Adolf Wagner - Przez politykę społeczną rozumiemy ogólnie taką politykę państwa, która za pomocą ustawodawstwa i administracji zwalcza niedomagania w dziedzinie procesu dystrybucji.
  • Adam Kurzynowski - Polityka społeczna to działalność państwa, samorządu i organizacji pozarządowych zmierzająca do kształtowania ogólnych warunków pracy i bytu ludności, prorozwojowych struktur społecznych oraz stosunków społecznych opartych na równości i sprawiedliwości społecznej, sprzyjających zaspokajaniu potrzeb społecznych na dostępnym poziomie
  • Jan Rosner - określa politykę społeczną jako działalność państwa i organizacji społecznych w dziedzinie kształtowania warunków bytu i pracy, zmierzających do optymalnego zaspokojenia indywidualnych i społecznych potrzeb
  • Stanisław Rychliński - Polityka społeczna to naukowo usystematyzowanym zbiórem wskazówek, jak usuwać a choćby łagodzić niesprawiedliwości i szkody płynące dla jednostki i społeczeństwa z ustroju pracy najemnej, oraz jak przeciwdziałać dalszemu narastaniu tych niesprawiedliwości i powstawaniu nowych szkód

Cele polityki społecznej

Wymienione podmioty tj. państwo, samorządy i organizacje pozarządowe mają służyć realizacji głównych celów polityki społecznej. Pierwszym z nich jest kształtowanie odpowiednich, tj. na miarę możliwości gospodarczych, warunków pracy i bytu ludności. Ten podstawowy cel do tego się sprowadza, że każde współczesne państwo musi dbać o tworzenie ogólnych podstaw zapewniających społeczeństwu zaspokajanie swoich potrzeb poprzez pracę zarobkową, a nie pracującym już zawodowo możliwość utrzymania się z rent i emerytur lub innych świadczeń społecznych.

Drugi cel to kształtowanie prorozwojowych struktur społecznych, oznacza między innymi dążenie poszczególnych podmiotów do kształtowania struktury rodziny zapewniającej zastępowalność pokoleń, odpowiedniej struktury wykształcenia ludności i struktury zawodowej, niezbędnych dla realizacji bieżących i strategicznych zadań rozwojowych.

Inaczej mówiąc, chodzi tu przede wszystkim o kształtowanie kapitału ludzkiego zdolnego do realizacji zadań rozwojowych w warunkach konkurencji na rynkach krajowych i międzynarodowych. Odpowiednie warunki pracy kreacji kapitału ludzkiego oraz jego przygotowanie do pracy, są niezbędnym elementem rozwoju społecznego. Jest to cel trudny do realizacji, ponieważ łączą się tu indywidualne potrzeby, dążenia i aspiracje z potrzebą społeczną wyrażającą się w konieczności posiadania sprawnego kapitału ludzkiego, który wykorzysta z sukcesem inne rodzaje kapitałów dla rozwoju społeczno- gospodarczego.

Kwestie społeczne

Zasadniczym nurtem polityki społecznej powinny stać się kwestie społeczne, czyli zjawiska i okoliczności, które tworzą stan napięcia społecznego, zagrażającego szerszym zbiorowością i powodującego deformacje w całym rozwoju społecznym. Kwestie społeczne wynikają z niedostosowania organizacji życia zbiorowego do specyficznych potrzeb społecznych i indywidualnych członków tych zbiorowości.

W skali uniwersalnej zasadnicze kwestie społeczeństwa współczesnego świata to:

  • przeludnienie globy
  • problemy rodzin, dzieci i młodzieży
  • trudności w pozyskiwaniu pracy
  • degradacja środowiska naturalnego
  • ubóstwo i głód
  • narastanie dysproporcji rozwojowych

Polityka społeczna jako zbiór dyscyplin

Polityka społeczna często bywa przedstawiana jako zbiór dyscyplin - polityk szczegółowych:

  • polityka ludności i polityka rodzinna
  • polityka zatrudnienia
  • polityka mieszkaniowa
  • polityka ochrony zdrowia
  • polityka zabezpieczenia społecznego i polityka opieki społecznej
  • polityka edukacyjna i polityka kulturowa
  • polityka ochrony środowiska
  • polityka prewencji i przezwyciężania zjawisk patologii społecznej

Bibliografia

  • A. Rajkiewicz, Polityka społeczna, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1979, s. 30
  • A. Kurzynowski, Polityka społeczna. Globalna i lokalna, szkoła Główna Handlowa, Warszawa 1999, s. 29
  • A. Kurzynowski, Polityka społeczna, szkoła Główna Handlowa, Warszawa 2003, s. 11

Autor: Iza Wieczorek

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 60/100 (głosów: 25)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować