Rozliczenia bezgotówkowe

Wersja z dnia 10:39, 20 maj 2009 autorstwa Zybex (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę ...==Charakterystyka== Pieniężne rozliczenia bezgotówkowe stanowią formę przemieszczania się zasobów pieniężnych w postaci strumieni między poszczególnymi, z g... )
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Charakterystyka

Pieniężne rozliczenia bezgotówkowe stanowią formę przemieszczania się zasobów pieniężnych w postaci strumieni między poszczególnymi, z góry wskazanymi rachunkami bankowymi, przyjmując formę zapisów na kontach rozliczających się podmiotów. Rozliczenie bankowe jest więc zmianą stanu środków pieniężnych na rachunku bankowym klienta, dokonaną przez bank na wyraźne polecenie rozliczającego się podmiotu.

Oprócz formy bezgotówkowej wyróżniamy także gotówkowe rozliczenia pieniężne, w przypadku których występuje namacalny obieg gotówki w postaci banknotów lub bilonu między rozliczającymi się podmiotami.

Bezgotówkowe rozliczenia pieniężne są formą znacznie bezpieczniejsza i niższą kosztowo w porównaniu do rozliczeń pieniężnych. Usprawniają one także obsługę klienta. Podstawowy wymogiem przy stosowaniu bezgotówkowych rozliczeń pieniężnych jest posiadanie rachunku bankowego.


Formy rozliczeń bezgotówkowych

Rozliczenia bezgotówkowe najczęściej są przeprowadzane przy użyciu poniższych form oraz instrumentów płatniczych:

  • polecenie zapłaty;
  • polecenie przelewu;
  • przelew (przelew międzynarodowy);
  • przekazy wewnątrz bankowe;
  • czek rozrachunkowy;
  • czek w obrocie zagranicznym;
  • akredytywa;
  • inkaso;
  • karta kredytowa (płatnicza);
  • rozliczenia planowe;
  • okresowe rozliczania saldami;
  • polecenie wypłaty w handlu zagranicznym.


Rozliczenia bezgotówkowe w Polsce

Obowiązek bezgotówkowego rozliczania się dla podmiotów gospodarczych w Polsce został czasowo zniesiony, jednakże od roku 1994 został przywrócony. Wymóg rozliczania bezgotówkowego dotyczy podmiotów gospodarczych w przypadku których, kwota jednorazowej, dokonywanej przez nich transakcji przekracza równowartość 15 000 euro. Wprowadzone zostało także ograniczenie, mówiące iż, wartość ta dotyczy jednego miesiąca. Ma to na celu wyeliminowanie potencjalnych manipulacji przy transakcjach i dzielenie ich na mniejsze części. Podmiot gospodarczy jest także zobowiązany do bezgotówkowego rozliczania zobowiązań z tytułu podatku oraz innych świadczeń. Jeżeli dany podmiot gospodarczy nie posiada rachunku bankowego, nie rozlicza dużych transakcji bezgotówkowo, bądź też nie rozlicza wymaganych zobowiązań bezgotówkowo podlega karze grzywny.

W Polsce wciąż formą bardziej popularną wśród ludności są gotówkowe formy rozliczeń pieniężnych. Wynika to głównie z braku rozwiniętych tradycji stosowania form bezgotówkowych.

Podstawę prawną zarówno rozliczeń bezgotówkowych jak i gotówkowych stanowi Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jednolity: Dz. U. 2002 r., Nr 72, poz. 665 ze zmianami).


Bibliografia

  • Elementy finansów i banowości, praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Flejterskiego i Beaty Świeckiej, CeDeWu, Warszawa, 2007, s.265-269
  • Finanse i bankowość, zarys problematyki, pod redakcją Ewy Bogackiej - Kisiel, Marka łyszczaka, Wydawnictwo AE im O.Langego we Wrocławiu, Wrocław, 1999, s.242-243
  • Krzyżkiewicz Z. ,Operacje bankowe. Rozliczenia krajowe i zagraniczne, Poltext, Warszawa, 2003, s.71-72
  • Krzyżkiewicz Z., Podręcznik do nauki bankowości, Warszawa, 1995, Biblioteka menedżera i bankowca, Zarządzanie i Finanse - Józef Śmieciński, s. 166

Autor: Aleksandra Nowak