Kworum

Charakterystyka

Kworum (z łac. Quorum) praesentia sufficit - których obecność jest wystarczająca - minimalna liczba członków zgromadzenia (m.in. parlamentu, stowarzyszenia, związku zawodowego), niezbędna do prowadzenia obrad lub powzięcia wiążących decyzji. Kworum potrzebne do podjęcia stosownej uchwały ma wpływ na obliczanie odpowiedniej większości. Przy obliczaniu głosów, w przypadku jeżeli kworum jest określone, badaniu podlegają dwie okoliczności: udział odpowiedniej liczby osób w posiedzeniu i podjęcie uchwały odpowiednią większością głosów.

Jeżeli w przepisach nie określa się stosownego kworum, uchwały zapadają bez względu na liczbę obecnych. W skrajnych przypadkach możliwe więc jest podjęcie uchwały jednym głosem przy udziale jednej osoby

Wymagania

W Polsce, zgodnie z Regulaminem Sejmu, aby jego decyzje miały moc prawną wymagana jest obecność co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Natomiast uchwały komisji (sejmowej, senatorskiej) zapadają w obecności co najmniej 1/3 liczby jej członków, a gdy komisje obradują wspólnie, uchwały podejmowane są w obecności 1/3 (w Senacie 2/5) liczby członków każdej z uczestniczących w posiedzeniu komisji.</div>

W Unii Europejskiej, Parlament Europejski przyjmuje decyzje bezwzględną większością głosów przy kworum wynoszącym 1/3 ogółu deputowanych. Wniosek o stwierdzenie kworum może być złożony wyłącznie przez co najmniej czterdziestu posłów. Wniosek złożony w imieniu grupy politycznej nie jest dopuszczalny.

Znane są również relatywnie niskie wymogi w zakresie kworum. Brytyjska Izba Lordów, licząca obecnie około 750 członków, może prowadzić debatę w obecności zaledwie 3 członków, w tym przewodniczącego obrad. Kworum w trakcie głosowań wynosi 30 głosujących (brytyjska procedura parlamentarna nie przewiduje głosu wstrzymującego się).

Bibliografia

• Kidyba A., Prawo handlowe, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2001, s.109

• Regulamin Parlamentu Europejskiego, art 149

• Regulamin Sejmu RP

Autor: Agnieszka Hozer

Treść tego artykułu została w dużej części oparta na aktach prawnych. Artykuł ten nie jest jednak wykładnią prawa. Oznacza to, że możesz go wykorzystać dla uzyskania ogólnej wiedzy o funkcjonowaniu danego zjawiska w okresie, gdy obowiązywały te akty prawne. Nie możesz jednak powoływać się na ten artykuł w pracy czy przed sądem, ponieważ nie ma on żadnej mocy wiążącej.