Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Zarządzanie zasobami ludzkimi

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Definicja

Szerzej na ten temat piszemy w kategorii zarządzanie zasobami ludzkimi.

Zarządzanie zasobami ludzkimi (ZZL) można zdefiniować jako działania organizacji związane z pozyskiwaniem, rozwojem i utrzymaniem siły roboczej działającej efektywnie. Termin ten jest pewnym skrótem, który czasem powoduje nieporozumienia - to nie ludzie są zasobem, lecz dysponują oni zasobami: wiedzą, zdolnościami, itp. Pamiętać jednak należy, że podpisując umowę zatrudniamy całego człowieka, a nie tylko zasoby, którymi dysponuje.

Nacisk w ZZL jest kładziony nie tylko na realizację zadań zleconych pracownikom, ale również na komunikację z pracownikami, ich utożsamianie się z organizacją, pozyskiwanie i motywowanie ludzi. Niektórzy autorzy rozszerzają ZZL na interesariuszy organizacji. Zasoby ludzkie są postrzegane jako składnik aktywów firmy.

ZZL a zarządzanie personelem

Stosując podejście ZZL zakładamy, że nie ma możliwości opracowania uniwersalnego modelu, który sprawdziłby się w każdej organizacji - mówimy o zbiorze koncepcji, metod i technik, z których wybrać można określony zestaw i testować go w konkretnych warunkach. Podejście to jest rozwinięciem wcześniejszej koncepcji - zarządzania personelem (ZP). O ile w ZP orientacja dotyczyła uporządkowania, konsekwencji, realizowania oddzielnych funkcji, to w zarządzaniu zasobami ludzkimi mamy nastawienie na klienta, współpracę w relacjach przełożony-pracownik, zintegrowane sterowanie funkcjami.

Podejście twarde i miękkie

W zarządzaniu zasobami ludzkimi przeplatają się dwa sposoby podejścia do pracownika. Pierwsze ma charakter ekonomiczny, kalkulacyjny i ilościowy - pracownik traktowany jest tu jako typowy zasób materialny, który powinien przynieść efekty odpowiednio wyższe od nakładów. Drugie natomiast zwraca uwagę na człowieka i stawia na komunikację, motywację i przywództwo szukając metod zwiększenia zaangażowania pracowników. Pierwsze podejście nazywamy twardym, drugie miękkim. Podejście twarde, obecne jest odkąd przedsiębiorcy zatrudniają pracowników. Jest ono niezbędne, aby organizacja mogła osiągać zamierzone wyniki. Początkami podejścia miękkiego były badania należące do nurtu humanistycznego zarządzania i wciąż współcześnie się ono rozwija. Niektórzy autorzy podręczników uznają, że podejście twarde jest tak oczywiste, że nie trzeba nim pisać. Nieumyślnie zastawiają w ten sposób pułapkę na adeptów zarządzania, którzy skupiając się wyłącznie na metodach miękkich mogą wpędzić swoje firmy w poważne kłopoty finansowe.

Bibliografia

  • Griffin R.W., Podstawy zarządzania organizacjami, PWN, Warszawa 2005
  • Zarządzanie zasobami ludzkimi. Tworzenie kapitału ludzkiego organizacji, pod red. H. Króla i A. Ludwiczyńskiego, PWN, Warszawa 2006


Autor: Sławomir Wawak

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 66/100 (głosów: 47)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować