Umowa partnerska: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 64: Linia 64:
 
[[Kategoria:Administracja publiczna]]
 
[[Kategoria:Administracja publiczna]]
 
{{a|Weronika Zabiegaj}}
 
{{a|Weronika Zabiegaj}}
 +
{{msg:law}}

Wersja z 10:38, 24 lis 2018

Umowa partnerska
Pojęcie nadrzędne
Pojęcia związane
Metody i techniki

Umowa partnerska (bądź umowa o partnerstwie) to dokument sporządzany przez dwa podmioty prawne, który uprawomocnia realizację ich wspólnego przedsięwzięcia, określa jego priorytety, sposób finansowania i warunki spełnienia tejże umowy. Umowa taka może być zawarta pomiędzy jednostkami spółki partnerskiej, prywatnymi i publicznymi podmiotami, miastami lub także między państwami.

Umowa w spółce partnerskiej

Umowa spółki partnerskiej powinna być zawarta na piśmie. Niegdyś umowa była uznawana jedynie w formie aktu notarialnego spółki, obecnie wymaga się jedynie jej zapisu. Nie jest dozwolone, by umowę spółki partnerskiej zawrzeć ustnie. W takim przypadku stwierdza się, że umowa jest nieważna. Z artykułu 91 Kodeksu Spółek Handlowych wynika, że w treści umowy spółki powinno znajdować się:

  • Charakterystyka wolnego zawodu wykonywanego przez partnerów w spółce
  • Przedmiot działalności spółki
  • Imiona i nazwiska partnerów którzy ponoszą pełną odpowiedzialność za zobowiązania spółki
  • Imiona i nazwiska reprezentantów spółki
  • Siedzibę
  • Czas trwania spółki jeśli jest to przewidziane
  • Wartość i forma wkładów partnerów do spółki (Kodeks Spółek Handlowych 2000, s.24)

Umowa partnerska podmiotów publiczno-prywatnych

Na mocy Ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym z dnia 19 grudnia 2008 r. określa się, że celem partnerstwa publiczno-prywatnego jest wspólna realizacja przedsięwzięcia. Zlecenie i wykonanie zadania występuje pomiędzy podmiotem publicznym a partnerem prywatnym. Priorytetem tej współpracy jest zrealizowanie zadania publicznego. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym (ppp) to główny dokument, który reguluje zobowiązania partnerów danego przedsięwzięcia. Dzieli obowiązki i chroni interesy powiązanych stron, a także daje podmiotowi publicznemu gwarancję kontroli nad zleceniem. Umowa taka powinna zawierać kto zleca przedsięwzięcie, kto jest odpowiedzialny za jego realizację, termin wykonania projektu, jakie prace powinny zostać przeprowadzone (opisać standard usług, ich jakość, ilość i jakość używanych materiałów, harmonogram pracy), konsekwencje w przypadku niewywiązania się z umowy oraz ewentualne nagrody za poprawne wypełnienie zadania. Powinna uwzględnić także sposób oceny wykonanego zlecenia oraz warunki kontroli postępów w działaniach. W takiej umowie należy również ująć postępowanie w przypadku zmiany partnera prywatnego (Wawrzyniak 2013, s.5).

Umowa partnerska między miastami

Miasta, pomiędzy którymi powstało porozumienie nazywa się miastami bliźniaczymi, siostrzanymi, braterskimi, przyjacielskimi bądź zaprzyjaźnionymi. Miasta pochodzące z różnych państw dążą do zapoznania się, zbliżenia mimo różnic terytorialnych i kulturowych oraz współpracy i utrzymania przyjacielskich stosunków międzynarodowych. Przykładem może być relacja Chojnic z miastem Korsuń Szewczenkowski (Kalitta 2008, s.57).

Umowa partnerska między państwami

Umowa o partnerstwie między Polską a Unią Europejską daje możliwość i przyzwolenie na wykorzystanie funduszy unijnych na terenie Polski w celu rozwoju społeczno-gospodarczego. Umowa partnerska jest jednym z podstawowych instrumentów, dzięki któremu prowincje mają możliwość wpływu na zrealizowanie polityki spójności. Przygotowywana przez państwa członkowskie, określająca jego strategie, plany i uwarunkowania na rzecz efektywnego zagospodarowania funduszy stosownie do ustaleń wspólnych ram strategicznych. Umowa partnerska obejmuje czas programowania oraz ogół przydziału dla państwa członkowskiego. (Słupińska 2013, s.15)

Umowa partnerska to dokument, który charakteryzuje strategię Państwa Członkowskiego, jego cele i zadania, a także warunki wydajnego i skutecznego dysponowania funduszami objętymi Wspólnotowymi Ramami Strategicznymi. Sporządzana jest przez Państwo Członkowskie przy udziale partnerów, a następnie po zaopiniowaniu i dyskusji z Państwem Członkowskim jest sankcjonowana przez Komisję Europejską (Ministerstwo Rozwoju Regionalnego 2012, s.4).

„Art. 33. 1. W celu wspólnej realizacji projektu, w zakresie określonym przez instytucję zarządzającą krajowym programem operacyjnym albo instytucję zarządzającą regionalnym programem operacyjnym, może zostać utworzone partnerstwo przez podmioty wnoszące do projektu zasoby ludzkie, organizacyjne, techniczne lub finansowe, realizujące wspólnie projekt, zwany dalej „projektem partnerskim”, na warunkach określonych w porozumieniu albo umowie o partnerstwie.” (Ustawa z dnia 11.07.2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, s.35)

Porozumienie i umowa o partnerstwie charakteryzują przede wszystkim:

  • Co jest przedmiotem porozumienia lub umowy
  • Jakie są prawa i obowiązki uczestników partnerstwa
  • Opisują wielkość i rodzaj udziału poszczególnych partnerów w projekcie
  • Kto jest partnerem wiodącym i uprawnionym do reprezentowania pozostałych partnerów projektu
  • Sposób przekazania dofinansowania na pokrycie kosztów ponoszonych przez poszczególnych partnerów projektu oraz jego wartość
  • Rozwiązanie w przypadku naruszenia lub niewywiązania się stron umowy

Podmiot, który jest wykluczony z szansy na otrzymanie dofinansowania nie może być członkiem umowy i porozumienia.

Bibliografia

Autor: Weronika Zabiegaj

Uwaga.png

Treść tego artykułu została oparta na aktach prawnych.

Zwróć uwagę, że niektóre akty prawne mogły ulec zmianie od czasu publikacji tego tekstu.