Innowacja: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 1: Linia 1:
 
Innowacja (od. łac. innovatio, czyli odnowienie),  to ciąg działań, prowadzących do zmian, ulepszeń i aktualizacji, istniejących już produktów, procesów technologicznych lub systemów organizacyjnych, jak i tworzenia nowych i łatwiejszych rozwiązań.  Termin ten do ekonomii wprowadził J. A. Schumpeter.
 
Innowacja (od. łac. innovatio, czyli odnowienie),  to ciąg działań, prowadzących do zmian, ulepszeń i aktualizacji, istniejących już produktów, procesów technologicznych lub systemów organizacyjnych, jak i tworzenia nowych i łatwiejszych rozwiązań.  Termin ten do ekonomii wprowadził J. A. Schumpeter.
 +
 +
Lidia Białoń w ''Zarządzaniu działalnością innowacyjną'' wskazuje pięć przypadków innowacji wyznaczonych przez Schumpetera:
 +
* "wprowadzenie na rynek nowego produktu lub produktu o nowych właściwościach;
 +
* wprowadzenie nowej metody produkcji i nowego procesu technologicznego;
 +
* otwarcia nowego rynku zbytu;
 +
* zdobycie nowych źródeł organizacji jakiegoś przemysłu;
 +
* wprowadzenie nowej organizacji jakiegoś przemysłu."<ref> Białoń L. (2010). ''Zarządzanie działalnością innowacyjną'', Placet, Warszawa, s. 13</ref>
 +
 +
 +
 +
== Typologia innowacji ==
 +
 +
Pojęcie innowacji jest bardzo różnorodne, dlatego warto wprowadzić klasyfikację tego terminu.
 +
 +
{| class="wikitable"
 +
|-
 +
! Kryterium  !! Rodzaje innowacji
 +
|-
 +
| Obiekt || Produktowe – produkt do tej pory nie znany lub produkt znacznie zmodernizowany.
 +
 +
Technologiczne – modyfikacja czynników i właściwości procesów wytwórczych.
 +
 +
Organizacyjne – nowe lub unowocześnione systemy organizacyjne.
 +
 +
Społeczne – zmiany w zakresie technik motywacyjnych.
 +
 +
Marketingowe – udoskonalenie systemów marketingowych.
 +
 +
|-
 +
| Skala zmian || Wielkie (przełomowe) – powstają w wyniku długotrwałych prac badawczo-rozwojowych. Dotyczą zmian strategicznych, mogą wpłynąć na cały sektor gospodarki.
 +
 +
Średnie (przyrostowe) – dotyczą reorganizacji przedsiębiorstwa spowodowanej przez unowocześnienie produktu lub technologii.
 +
 +
Drobne (przyrostowe) – ulepszenie produktu, technologii lub procesów, które wpływa na bieżącą działalność przedsiębiorstwa.
 +
|-
 +
| Stopień oryginalności zmian || Kreatywne – powstają w wyniku prac naukowo-badawczych, dotyczą nowych produktów lub procesów. Wpływają na rozwój gospodarki.
 +
 +
Imitujące - wzorowane na wcześniej powstałych produktach i procesach.
 +
 +
Pozorne – w rzeczywistości nie są to innowacje. Są to jedynie drobne zmiany oferujące rzekome nowości.
 +
 +
|-
 +
| Stopień złożoności zmian || Wiązane – zmiana jednej gałęzi gospodarki wpływa na kształtowanie się innej.
 +
Izolowane – dana innowacja nie pociąga za sobą zmian w innych sektorach.
 +
|-
 +
| Sposób finansowania || Inwestycyjne – dotowane z funduszy inwestycyjnych.
 +
 +
Bezinwestycyjne – wydatki organizacyjne uwzględniają koszty, jakie pociąga za sobą wprowadzenie innowacji.
 +
|-
 +
| Stosunek do środowiska przyrodniczego || Proekologiczne – dotyczą działalności nastawionej na rozwój ekologii. 
 +
Obojętne – nie mają wpływu na otoczenie przyrodnicze.
 +
 +
Naruszające równowagę ekologiczną – wpływają negatywnie na środowisko naturalne.
 +
|-
 +
|Uczestnicy procesu innowacji || Sprzężone – zespół prowadzący badania złożony jest z naukowców reprezentujących różne gałęzi gospodarki.
 +
Niesprzężone – realizowane przez niewielką grupę osób.
 +
|-
 +
|}<ref>Białoń L. (2010). ''Zarządzanie działalnością innowacyjną'', Placet, Warszawa, s.21-22.</ref>
 +
 +
== Proces innowacyjny. ==
 +
 +
Najstarszym, a zarazem najbardziej znanym modelem procesu innowacyjnego jest model liniowy. Zakłada on, że źródłem innowacji jest sfera B+R, czyli prace badawczo rozwojowe.
 +
W liniowym modelu procesu innowacyjnego można wyróżnić następujące etapy:
 +
 +
# Badanie podstawowe.
 +
# Badanie stosowane.
 +
# Prace rozwojowe.
 +
# Wdrożenie.
 +
# Produkcja.
 +
# Sprzedaż.
  
  
Linia 10: Linia 80:
 
* Innowacje zorientowane na kontekst odnoszą się do struktur politycznych i instytucjonalnych. Będą one dotyczyć rozwoju systemu na rynku pracy.
 
* Innowacje zorientowane na kontekst odnoszą się do struktur politycznych i instytucjonalnych. Będą one dotyczyć rozwoju systemu na rynku pracy.
  
 +
== Efekty innowacji. ==
  
 +
Do efektów wdrożenia innowacji zaliczamy:
 +
* zwiększenie funkcjonalności, użyteczności produktów i usług,
 +
* unowocześnienie przestarzałych systemów,
 +
* udoskonalenie technologii,
 +
* usprawnienie komunikacji międzyludzkiej,
 +
* optymalizację czasu pracy,
 +
* ochronę środowiska naturalnego.
  
 
==Problem innowacyjności a UE==
 
==Problem innowacyjności a UE==
Linia 27: Linia 105:
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
* Begg D., Fisher S., Dornbush R. (1997), ''Makroekonomia'', PWE, Warszawa.
 
* Begg D., Fisher S., Dornbush R. (1997), ''Makroekonomia'', PWE, Warszawa.
 +
* Białoń L. (2010). ''Zarządzanie działalnością innowacyjną'', Placet, Warszawa.
 
* Chyłek E.K. (2006), ''Problematyka innowacji w Unii Europejskiej'', Financing Polish Science, Herba Polonica, vol. 52.
 
* Chyłek E.K. (2006), ''Problematyka innowacji w Unii Europejskiej'', Financing Polish Science, Herba Polonica, vol. 52.
 
* Drucker P.F. (1992), ''Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady'', PWE, Warszawa.
 
* Drucker P.F. (1992), ''Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady'', PWE, Warszawa.
 +
* Kałowski A. (red.) (2015), ''Innowacje - ocena w ujęciu mikro i mezo, makro'', SGH, Warszawa.
 
* Muszyński M. (2008), ''Traktaty o Unii Europejskiej, o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EURATOM. Teksty skonsolidowane po zmianach wprowadzonych Traktatem z Lizbony'', STO, Warszawa.
 
* Muszyński M. (2008), ''Traktaty o Unii Europejskiej, o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EURATOM. Teksty skonsolidowane po zmianach wprowadzonych Traktatem z Lizbony'', STO, Warszawa.
 
* Okoń-Horodyńska E., ''wykłady Polityka innowacyjna UE''.
 
* Okoń-Horodyńska E., ''wykłady Polityka innowacyjna UE''.
 
* Stawasz E. (1999), ''Innowacje a mała firma'', Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
 
* Stawasz E. (1999), ''Innowacje a mała firma'', Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
 
* Świtalski W. (2005), ''Innowacje i konkurencyjność'', Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
 
* Świtalski W. (2005), ''Innowacje i konkurencyjność'', Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
 +
* Wziątek-Kubiak A. (red.) (2011) ''Zarządzanie innowacjami a konkurencyjność'', Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej.
  
  
 
+
{{a|Justyna Lelito, Magdalena Poroś, Wiktor Ziemskow,}}
{{a| Magdalena Poroś, Wiktor Ziemskow,}}
 
  
 
[[Kategoria:Ekonomia]]
 
[[Kategoria:Ekonomia]]

Wersja z 16:09, 31 paź 2016

Innowacja (od. łac. innovatio, czyli odnowienie), to ciąg działań, prowadzących do zmian, ulepszeń i aktualizacji, istniejących już produktów, procesów technologicznych lub systemów organizacyjnych, jak i tworzenia nowych i łatwiejszych rozwiązań. Termin ten do ekonomii wprowadził J. A. Schumpeter.

Lidia Białoń w Zarządzaniu działalnością innowacyjną wskazuje pięć przypadków innowacji wyznaczonych przez Schumpetera:

  • "wprowadzenie na rynek nowego produktu lub produktu o nowych właściwościach;
  • wprowadzenie nowej metody produkcji i nowego procesu technologicznego;
  • otwarcia nowego rynku zbytu;
  • zdobycie nowych źródeł organizacji jakiegoś przemysłu;
  • wprowadzenie nowej organizacji jakiegoś przemysłu."[1]


Typologia innowacji

Pojęcie innowacji jest bardzo różnorodne, dlatego warto wprowadzić klasyfikację tego terminu.

Kryterium Rodzaje innowacji
Obiekt Produktowe – produkt do tej pory nie znany lub produkt znacznie zmodernizowany.

Technologiczne – modyfikacja czynników i właściwości procesów wytwórczych.

Organizacyjne – nowe lub unowocześnione systemy organizacyjne.

Społeczne – zmiany w zakresie technik motywacyjnych.

Marketingowe – udoskonalenie systemów marketingowych.

Skala zmian Wielkie (przełomowe) – powstają w wyniku długotrwałych prac badawczo-rozwojowych. Dotyczą zmian strategicznych, mogą wpłynąć na cały sektor gospodarki.

Średnie (przyrostowe) – dotyczą reorganizacji przedsiębiorstwa spowodowanej przez unowocześnienie produktu lub technologii.

Drobne (przyrostowe) – ulepszenie produktu, technologii lub procesów, które wpływa na bieżącą działalność przedsiębiorstwa.

Stopień oryginalności zmian Kreatywne – powstają w wyniku prac naukowo-badawczych, dotyczą nowych produktów lub procesów. Wpływają na rozwój gospodarki.

Imitujące - wzorowane na wcześniej powstałych produktach i procesach.

Pozorne – w rzeczywistości nie są to innowacje. Są to jedynie drobne zmiany oferujące rzekome nowości.

Stopień złożoności zmian Wiązane – zmiana jednej gałęzi gospodarki wpływa na kształtowanie się innej.

Izolowane – dana innowacja nie pociąga za sobą zmian w innych sektorach.

Sposób finansowania Inwestycyjne – dotowane z funduszy inwestycyjnych.

Bezinwestycyjne – wydatki organizacyjne uwzględniają koszty, jakie pociąga za sobą wprowadzenie innowacji.

Stosunek do środowiska przyrodniczego Proekologiczne – dotyczą działalności nastawionej na rozwój ekologii.

Obojętne – nie mają wpływu na otoczenie przyrodnicze.

Naruszające równowagę ekologiczną – wpływają negatywnie na środowisko naturalne.

Uczestnicy procesu innowacji Sprzężone – zespół prowadzący badania złożony jest z naukowców reprezentujących różne gałęzi gospodarki.

Niesprzężone – realizowane przez niewielką grupę osób.

[2]

Proces innowacyjny.

Najstarszym, a zarazem najbardziej znanym modelem procesu innowacyjnego jest model liniowy. Zakłada on, że źródłem innowacji jest sfera B+R, czyli prace badawczo rozwojowe. W liniowym modelu procesu innowacyjnego można wyróżnić następujące etapy:

  1. Badanie podstawowe.
  2. Badanie stosowane.
  3. Prace rozwojowe.
  4. Wdrożenie.
  5. Produkcja.
  6. Sprzedaż.


Cechy innowacji

  • Innowacje są ciężką, celową, skoncentrowaną pracą wymagającą wiedzy, pilności, wytrwałości, zaangażowania: wymagają od innowatorów wykorzystania swoich najsilniejszych stron i są one skutkiem wywołanym w gospodarce i społeczeństwie, powodują bowiem zmianę zachowań tak przedsiębiorców jak i konsumentów.
  • Innowacje są w stanie ułatwiać jak i utrudniać nasze życie, przez ciągłe komplikowanie otoczenia. W ujęciu innowacji sensu stricte pomija się innowacje związane ze zmianami społecznymi i organizacyjnymi, koncentrując się na innowacjach technicznych i technologicznych. Innowacja technologiczna ma miejsce wtedy, gdy nowy lub zmodernizowany wyrób zostaje wprowadzony na rynek albo gdy nowy lub zmieniony proces zostaje zastosowany w produkcji.
  • Innowacje technologiczne powstają w wyniku działalności innowacyjnej obejmującej wiele działań o charakterze badawczym, technicznym, organizacyjnym, finansowym i handlowym.
  • Innowacje zorientowane na proces będą dotyczyć rozwoju nowych metod, instrumentów i podejść jak również poprawy istniejących metod.
  • Innowacje zorientowane na cel skoncentrują się wokół formułowania nowych celów oraz podejść w celu zidentyfikowania nowych i obiecujących kwalifikacji oraz tworzeniu nowych obszarów zatrudnienia na rynku pracy.
  • Innowacje zorientowane na kontekst odnoszą się do struktur politycznych i instytucjonalnych. Będą one dotyczyć rozwoju systemu na rynku pracy.

Efekty innowacji.

Do efektów wdrożenia innowacji zaliczamy:

  • zwiększenie funkcjonalności, użyteczności produktów i usług,
  • unowocześnienie przestarzałych systemów,
  • udoskonalenie technologii,
  • usprawnienie komunikacji międzyludzkiej,
  • optymalizację czasu pracy,
  • ochronę środowiska naturalnego.

Problem innowacyjności a UE

"Dążenie do lepszego wykorzystania istniejącego potencjału, m.in. pracy, wiedzy i kapitału, a także budowanie nowych form przewagi konkurencyjnej poprzez wzrost nakładów na działania prorozwojowe, tj. badania i rozwój, edukację, infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego oraz metod ich skutecznego wykorzystania dla celów gospodarczych jest jedynym słusznym rozwiązaniem. Dlatego też coraz częściej wyrażana jest opinia, że innowacja stanowi dla krajów członkowskich UE podstawę trwałego wzrostu gospodarczego oraz poprawę warunków ekonomicznych i społecznych. Przyjmuje się, że polityka pomocy państwa w sferze badań i innowacji, może się przyczynić do zwiększenia innowacyjności gospodarki, nie tylko przez ochronę konkurencyjności rynkowej produktów jako stymulatora innowacyjności, ale również przez ustanowienie ram ułatwiających Państwom Członkowskim opracowanie skutecznych form pomocy na rzecz innowacji" (E.K.Chyłek, 2006)

Unia Europejska od dawna zwraca dużą uwagę na innowacyjność własnej gospodarki. Już w Traktacie powołującym Wspólnotę Węgla i Stali (1951r.) możemy zaobserwować zalążki polityki w sferze innowacji. Mianowicie Traktat EWWiS miał na celu rozwój wspólnego rynku surowcowego i produktów przemysłu węglowego i stalowego. Natomiast w Traktacie powołującym Europejską Wspólnotę Gospodarczą (1957) wprowadzone zostały następujące działania: wspieranie badań naukowych i technologicznych, prowadzenie polityki współpracy w dziedzinie rozwoju oraz stwarzanie warunków podnoszenia poziomu edukacji i szkoleń. Uzupełnienie Traktatu EWG stanowił Euratom, który był odpowiedzią na europejski kryzys energetyczny lat 50-ch oraz miał wspomóc rozwój przemysłów atomowych w krajach członkowskich.

W roku 1986 został przyjęty Jednolity Akt Europejski, który określił problem konkurencyjności europejskich towarów jako jeden z priorytetów polityki Wspólnoty. Kolejne Traktaty rozszerzyły listę dziedzin, które mają być objęte polityką proinnowacyjną.

Ostatni traktat, tzw. Traktat z Lizbony, ugruntował problem innowacyjności jako jeden z najważniejszych kierunków polityki unijnej. Przykładem jak ważne są innowacje w UE może być art. 179 Traktatu z Lizbony:

"Unia ma na celu wzmacnianie swojej bazy naukowej i technologicznej przez utworzenie europejskiej przestrzeni badawczej, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają swobodnej wymianie, oraz sprzyjanie rozwojowi swojej konkurencyjności, także w przemyśle, a także promowanie działalności badawczej..."

Bibliografia

  • Begg D., Fisher S., Dornbush R. (1997), Makroekonomia, PWE, Warszawa.
  • Białoń L. (2010). Zarządzanie działalnością innowacyjną, Placet, Warszawa.
  • Chyłek E.K. (2006), Problematyka innowacji w Unii Europejskiej, Financing Polish Science, Herba Polonica, vol. 52.
  • Drucker P.F. (1992), Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady, PWE, Warszawa.
  • Kałowski A. (red.) (2015), Innowacje - ocena w ujęciu mikro i mezo, makro, SGH, Warszawa.
  • Muszyński M. (2008), Traktaty o Unii Europejskiej, o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EURATOM. Teksty skonsolidowane po zmianach wprowadzonych Traktatem z Lizbony, STO, Warszawa.
  • Okoń-Horodyńska E., wykłady Polityka innowacyjna UE.
  • Stawasz E. (1999), Innowacje a mała firma, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  • Świtalski W. (2005), Innowacje i konkurencyjność, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
  • Wziątek-Kubiak A. (red.) (2011) Zarządzanie innowacjami a konkurencyjność, Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej.


Autor: Justyna Lelito, Magdalena Poroś, Wiktor Ziemskow,

  1. Białoń L. (2010). Zarządzanie działalnością innowacyjną, Placet, Warszawa, s. 13
  2. Białoń L. (2010). Zarządzanie działalnością innowacyjną, Placet, Warszawa, s.21-22.