Innowacja: Różnice pomiędzy wersjami

m (clean up, replaced: str.9) → s. 9) (2), s.34 → s. 34, ; → ,, removed: ==Charakterystyka==)
Linia 1: Linia 1:
==Charakterystyka==
+
Pojęcie '''innowacji''' pochodzi z języka łacińskiego; innovare czyli "tworzenie czegoś nowego". Stąd najczęstsza [[definicja]] innowacji podkreśla, iż "innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania" (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, s. 9).
Pojęcie '''innowacji''' pochodzi z języka łacińskiego; innovare czyli "tworzenie czegoś nowego". Stąd najczęstsza [[definicja]] innowacji podkreśla, iż "innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania" (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, str.9).
 
  
 
Wprowadził je do nauk ekonomicznych J. A. Schumpeter.  
 
Wprowadził je do nauk ekonomicznych J. A. Schumpeter.  
Linia 6: Linia 5:
 
Przez znanych naukowców używana jest często definicja, która upraszczając mówi, iż innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania.  
 
Przez znanych naukowców używana jest często definicja, która upraszczając mówi, iż innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania.  
  
Według Davida Begga [[innowacje]] to "zastosowanie nowej wiedzy w procesie produkcji" (D.Begg, 1997, s.341).
+
Według Davida Begga [[innowacje]] to "zastosowanie nowej wiedzy w procesie produkcji" (D.Begg, 1997, s. 341).
  
 
==Proces innowacji==
 
==Proces innowacji==
Cały [[proces]] innowacji składa się z następujących części (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, str.2-8):
+
Cały [[proces]] innowacji składa się z następujących części (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, s. 2-8):
 
* [[Wynalazek]] - nowe rozwiązanie techniczne, dotychczas nie opatentowane. Zazwyczaj wynalazek jest wynikiem pomysłu.
 
* [[Wynalazek]] - nowe rozwiązanie techniczne, dotychczas nie opatentowane. Zazwyczaj wynalazek jest wynikiem pomysłu.
 
* Innowacja - wprowadzenie wynalazku do procesu produkcji.
 
* Innowacja - wprowadzenie wynalazku do procesu produkcji.
Linia 17: Linia 16:
 
==Źródła innowacji==
 
==Źródła innowacji==
 
Zdaniem pani prof. Ewy Okoń-Horodyńskiej wyróżnić należy trzy źródła innowacji:
 
Zdaniem pani prof. Ewy Okoń-Horodyńskiej wyróżnić należy trzy źródła innowacji:
* Działalność badawcza (B+R);
+
* Działalność badawcza (B+R),
 
* Zakup nowej wiedzy w postaci [[patent]]ów, licencji, usług technicznych itp.
 
* Zakup nowej wiedzy w postaci [[patent]]ów, licencji, usług technicznych itp.
 
* Nabycie tzw. technologii materialnej, czyli innowacyjnych urządzeń i maszyn o podwyższonych parametrach technicznych.
 
* Nabycie tzw. technologii materialnej, czyli innowacyjnych urządzeń i maszyn o podwyższonych parametrach technicznych.

Wersja z 19:34, 20 cze 2015

Pojęcie innowacji pochodzi z języka łacińskiego; innovare czyli "tworzenie czegoś nowego". Stąd najczęstsza definicja innowacji podkreśla, iż "innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania" (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, s. 9).

Wprowadził je do nauk ekonomicznych J. A. Schumpeter.

Przez znanych naukowców używana jest często definicja, która upraszczając mówi, iż innowacja jest procesem polegającym na przekształceniu istniejących możliwości w nowe idee i wprowadzenie ich do praktycznego zastosowania.

Według Davida Begga innowacje to "zastosowanie nowej wiedzy w procesie produkcji" (D.Begg, 1997, s. 341).

Proces innowacji

Cały proces innowacji składa się z następujących części (E.Okoń-Horodyńska, wykład 1, s. 2-8):

  • Wynalazek - nowe rozwiązanie techniczne, dotychczas nie opatentowane. Zazwyczaj wynalazek jest wynikiem pomysłu.
  • Innowacja - wprowadzenie wynalazku do procesu produkcji.
  • Projekt - tworzenie wzoru nowego produktu, który jest wynikiem innowacji.
  • Dyfuzja - promocja i sprzedaż produktu (wycena, reklama, testowanie, publikacje itd.).

Źródła innowacji

Zdaniem pani prof. Ewy Okoń-Horodyńskiej wyróżnić należy trzy źródła innowacji:

  • Działalność badawcza (B+R),
  • Zakup nowej wiedzy w postaci patentów, licencji, usług technicznych itp.
  • Nabycie tzw. technologii materialnej, czyli innowacyjnych urządzeń i maszyn o podwyższonych parametrach technicznych.

Innowacje odzwierciedlają poziom innowacyjności gospodarki poprzez swoją liczbę. Każdy kraj rozwinięty stara się podnieść poziom innowacyjności swojej gospodarki, ponieważ ten bezpośrednio wpływa na konkurencyjność całego kraju.

Cechy innowacji

  • Innowacje są ciężką, celową, skoncentrowaną pracą wymagającą wiedzy, pilności, wytrwałości, zaangażowania: wymagają od innowatorów wykorzystania swoich najsilniejszych stron i są one skutkiem wywołanym w gospodarce i społeczeństwie, powodują bowiem zmianę zachowań tak przedsiębiorców jak i konsumentów.
  • Innowacje są w stanie ułatwiać jak i utrudniać nasze życie, przez ciągłe komplikowanie otoczenia. W ujęciu innowacji sensu stricte pomija się innowacje związane ze zmianami społecznymi i organizacyjnymi, koncentrując się na innowacjach technicznych i technologicznych. Innowacja technologiczna ma miejsce wtedy, gdy nowy lub zmodernizowany wyrób zostaje wprowadzony na rynek albo gdy nowy lub zmieniony proces zostaje zastosowany w produkcji.
  • Innowacje technologiczne powstają w wyniku działalności innowacyjnej obejmującej wiele działań o charakterze badawczym, technicznym, organizacyjnym, finansowym i handlowym.
  • Innowacje zorientowane na proces będą dotyczyć rozwoju nowych metod, instrumentów i podejść jak również poprawy istniejących metod.
  • Innowacje zorientowane na cel skoncentrują się wokół formułowania nowych celów oraz podejść w celu zidentyfikowania nowych i obiecujących kwalifikacji oraz tworzeniu nowych obszarów zatrudnienia na rynku pracy.
  • Innowacje zorientowane na kontekst odnoszą się do struktur politycznych i instytucjonalnych. Będą one dotyczyć rozwoju systemu na rynku pracy.

Problem innowacyjności a UE

"Dążenie do lepszego wykorzystania istniejącego potencjału, m.in. pracy, wiedzy i kapitału, a także budowanie nowych form przewagi konkurencyjnej poprzez wzrost nakładów na działania prorozwojowe, tj. badania i rozwój, edukację, infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego oraz metod ich skutecznego wykorzystania dla celów gospodarczych jest jedynym słusznym rozwiązaniem. Dlatego też coraz częściej wyrażana jest opinia, że innowacja stanowi dla krajów członkowskich UE podstawę trwałego wzrostu gospodarczego oraz poprawę warunków ekonomicznych i społecznych. Przyjmuje się, że polityka pomocy państwa w sferze badań i innowacji, może się przyczynić do zwiększenia innowacyjności gospodarki, nie tylko przez ochronę konkurencyjności rynkowej produktów jako stymulatora innowacyjności, ale również przez ustanowienie ram ułatwiających Państwom Członkowskim opracowanie skutecznych form pomocy na rzecz innowacji" (E.K.Chyłek, 2006)

Unia Europejska od dawna zwraca dużą uwagę na innowacyjność własnej gospodarki. Już w Traktacie powołującym Wspólnotę Węgla i Stali (1951r.) możemy zaobserwować zalążki polityki w sferze innowacji. Mianowicie Traktat EWWiS miał na celu rozwój wspólnego rynku surowcowego i produktów przemysłu węglowego i stalowego. Natomiast w Traktacie powołującym Europejską Wspólnotę Gospodarczą (1957) wprowadzone zostały następujące działania: wspieranie badań naukowych i technologicznych, prowadzenie polityki współpracy w dziedzinie rozwoju oraz stwarzanie warunków podnoszenia poziomu edukacji i szkoleń. Uzupełnienie Traktatu EWG stanowił Euratom, który był odpowiedzią na europejski kryzys energetyczny lat 50-ch oraz miał wspomóc rozwój przemysłów atomowych w krajach członkowskich.

W roku 1986 został przyjęty Jednolity Akt Europejski, który określił problem konkurencyjności europejskich towarów jako jeden z priorytetów polityki Wspólnoty. Kolejne Traktaty rozszerzyły listę dziedzin, które mają być objęte polityką proinnowacyjną.

Ostatni traktat, tzw. Traktat z Lizbony, ugruntował problem innowacyjności jako jeden z najważniejszych kierunków polityki unijnej. Przykładem jak ważne są innowacje w UE może być art. 179 Traktatu z Lizbony:

"Unia ma na celu wzmacnianie swojej bazy naukowej i technologicznej przez utworzenie europejskiej przestrzeni badawczej, w której naukowcy, wiedza naukowa i technologie podlegają swobodnej wymianie, oraz sprzyjanie rozwojowi swojej konkurencyjności, także w przemyśle, a także promowanie działalności badawczej..."

Bibliografia

  • Drucker P.F., Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady, PWE, Warszawa 1992
  • Stawasz E., Innowacje a mała firma, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 1999
  • Świtalski W., Innowacje i konkurencyjność, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2005
  • Begg D., Fisher S., Dornbush R. Makroekonomia, PWE, Warszawa 1997.
  • Okoń-Horodyńska E., wykłady Polityka innowacyjna UE.
  • Chyłek E.K., Problematyka innowacji w Unii Europejskiej, Financing Polish Science, Herba Polonica, vol. 52, 2006.
  • Muszyński M., Traktaty o Unii Europejskiej, o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EURATOM. Teksty skonsolidowane po zmianach wprowadzonych Traktatem z Lizbony, STO, Warszawa 2008.

Autor: Magdalena Poroś, Wiktor Ziemskow