Dane osobowe: Różnice pomiędzy wersjami

m (clean up, replaced: → (10), → (2), → (5), s.14 → s. 14 (2), * → * (10), removed: ----)
Linia 1: Linia 1:
== Definicja ==
+
W rozumieniu ustawy o [[Ochrona danych osobowych|ochronie danych osobowych]] z 29 sierpnia 1997 roku dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania [[Osoba fizyczna|osoby fizycznej]]. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której [[tożsamość]] można określić bezpośrednio lub pośrednio, szczególnie przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.
W rozumieniu ustawy o [[Ochrona danych osobowych|ochronie danych osobowych]] z 29 sierpnia 1997 roku dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania [[Osoba fizyczna|osoby fizycznej]]. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której [[Tożsamość|tożsamość]] można określić bezpośrednio lub pośrednio, szczególnie przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.
 
 
 
  
 
== Dane osobowe w stosunkach cywilnoprawnych ==
 
== Dane osobowe w stosunkach cywilnoprawnych ==
Linia 8: Linia 6:
  
 
Dane osobowe pozwalające na identyfikacje człowieka:
 
Dane osobowe pozwalające na identyfikacje człowieka:
 
+
* nazwisko,
* nazwisko,
+
* imiona,
 
+
* data i miejsce urodzenia,
* imiona,
+
* imiona rodziców oraz nazwisko rodowe matki,
 
+
* nazwisko ojca sprzed małżeństwa (w przypadku przybrania nazwiska żony).
* data i miejsce urodzenia,
 
 
 
* imiona rodziców oraz nazwisko rodowe matki,
 
 
 
* nazwisko ojca sprzed małżeństwa (w przypadku przybrania nazwiska żony).
 
  
 
W przypadkach określonych w ustawie prawo dopuszcza posługiwanie się tzw. danymi przesłaniającymi, kiedy to dane rzeczywiste są dla zainteresowanego krepujące np. w celu ukrycia pozamałżeńskiego pochodzenia. Również jest dopuszczone posługiwanie się oznaczeniami przesłaniającymi, nazywanymi inaczej pseudonimami, np. pseudonimami literackimi, artystycznymi, dziennikarskimi, wynikające z konspiracyjnej działalności w czasie okupacji. W takim wypadku są one chronione na równi z nazwiskiem jako dobra osobiste człowieka. W polskim prawie posługiwanie się nazwiskiem fałszywym bądź cudzym jest zabronione.
 
W przypadkach określonych w ustawie prawo dopuszcza posługiwanie się tzw. danymi przesłaniającymi, kiedy to dane rzeczywiste są dla zainteresowanego krepujące np. w celu ukrycia pozamałżeńskiego pochodzenia. Również jest dopuszczone posługiwanie się oznaczeniami przesłaniającymi, nazywanymi inaczej pseudonimami, np. pseudonimami literackimi, artystycznymi, dziennikarskimi, wynikające z konspiracyjnej działalności w czasie okupacji. W takim wypadku są one chronione na równi z nazwiskiem jako dobra osobiste człowieka. W polskim prawie posługiwanie się nazwiskiem fałszywym bądź cudzym jest zabronione.
Linia 24: Linia 17:
  
 
Według polskiego prawa przewiduje się również rejestrację zdarzeń dotyczących stanu cywilnego osoby fizycznej jak urodzenie, zgon, małżeństwo, rozwód itp. Odbywa się ona poprzez wpisy w aktach stanu cywilnego, gdzie zapisywana jest ludność całego kraju.
 
Według polskiego prawa przewiduje się również rejestrację zdarzeń dotyczących stanu cywilnego osoby fizycznej jak urodzenie, zgon, małżeństwo, rozwód itp. Odbywa się ona poprzez wpisy w aktach stanu cywilnego, gdzie zapisywana jest ludność całego kraju.
 
  
 
== Przetwarzanie a ochrona danych osobowych ==
 
== Przetwarzanie a ochrona danych osobowych ==
  
----
+
Organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Ustawa o ochronie danych osobowych określa szczegółowe przepisy dotyczące ochrony danych osobowych, ich przetwarzania, oraz przepisy regulujące w jakich przypadkach dozwolone jest przetwarzanie danych osobowych. Według ustawy przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy:
Organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Ustawa o ochronie danych osobowych określa szczegółowe przepisy dotyczące ochrony danych osobowych, ich przetwarzania, oraz przepisy regulujące w jakich przypadkach dozwolone jest przetwarzanie danych osobowych. Według ustawy przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy:
+
* osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie
 
 
 
 
* osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie
 
 
dotyczących jej danych,
 
dotyczących jej danych,
 
+
* jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku
* jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku
 
 
wynikającego z przepisu prawa,
 
wynikającego z przepisu prawa,
 
+
* jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest
* jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest
 
 
jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem
 
jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem
 
umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,
 
umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,
 
+
* jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla
* jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla
 
 
dobra publicznego,
 
dobra publicznego,
 
+
* jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych
* jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych
 
 
przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie
 
przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie
 
nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.
 
nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.
 
  
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
* Mednis A., ''Prawo do prywatności a interes publiczny'', Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s.144-149
+
* Mednis A., ''Prawo do prywatności a interes publiczny'', Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s. 144-149
* Szczurek Z., ''Prawo cywilne dla studentów administracji'', Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2008, s.39-41
+
* Szczurek Z., ''Prawo cywilne dla studentów administracji'', Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2008, s. 39-41
*''Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych'', Dz. U. Nr 133, poz. 883
+
* ''Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych'', Dz. U. Nr 133, poz. 883
  
 
[[Kategoria:Prawo]]
 
[[Kategoria:Prawo]]
 
{{a|Bartłomiej Piróg}}
 
{{a|Bartłomiej Piróg}}
 
{{msg:law}}
 
{{msg:law}}

Wersja z 21:37, 20 lut 2014

W rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych z 29 sierpnia 1997 roku dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, szczególnie przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.

Dane osobowe w stosunkach cywilnoprawnych

W stosunkach cywilnoprawnych niezbędna jest indywidualizacja człowieka w celu stwierdzenia kto jest podmiotem praw i obowiązków, a także w celu ustalenia praw, obowiązków, pokrewieństwa, pochodzenia itp. Właśnie dane osobowe służą indywidualizacji, a przede wszystkim imię i nazwisko człowieka. Każdy człowiek musi mieć swoje oznaczenie, jest on jednostką zindywidualizowaną dzięki konkretnym stosunkom rodzinnym, pochodzeniu, pozostawaniu w związku małżeńskim. O nazwisku człowieka decydują okoliczności związane z pochodzeniem od rodziców, urodzeniem w małżeństwie, adopcją itp.

Dane osobowe pozwalające na identyfikacje człowieka:

  • nazwisko,
  • imiona,
  • data i miejsce urodzenia,
  • imiona rodziców oraz nazwisko rodowe matki,
  • nazwisko ojca sprzed małżeństwa (w przypadku przybrania nazwiska żony).

W przypadkach określonych w ustawie prawo dopuszcza posługiwanie się tzw. danymi przesłaniającymi, kiedy to dane rzeczywiste są dla zainteresowanego krepujące np. w celu ukrycia pozamałżeńskiego pochodzenia. Również jest dopuszczone posługiwanie się oznaczeniami przesłaniającymi, nazywanymi inaczej pseudonimami, np. pseudonimami literackimi, artystycznymi, dziennikarskimi, wynikające z konspiracyjnej działalności w czasie okupacji. W takim wypadku są one chronione na równi z nazwiskiem jako dobra osobiste człowieka. W polskim prawie posługiwanie się nazwiskiem fałszywym bądź cudzym jest zabronione.

W pewnych przypadkach nazwisko może zostać zmienione w drodze postępowania administracyjnego na wniosek osoby zainteresowanej zgodnie z przepisami ustawy o zmianie imion i nazwisk (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. nr 233, poz. 1992 z późn. zm.). Powodem takiej zmiany może być posiadanie imienia lub nazwiska ośmieszającego, niepolskiego itp. Dokumentem stwierdzającym tożsamość człowieka jest dowód osobisty, choć nie wyklucza się w razie potrzeby stwierdzenia tożsamości w inny sposób.

Według polskiego prawa przewiduje się również rejestrację zdarzeń dotyczących stanu cywilnego osoby fizycznej jak urodzenie, zgon, małżeństwo, rozwód itp. Odbywa się ona poprzez wpisy w aktach stanu cywilnego, gdzie zapisywana jest ludność całego kraju.

Przetwarzanie a ochrona danych osobowych

Organem do spraw ochrony danych osobowych jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Ustawa o ochronie danych osobowych określa szczegółowe przepisy dotyczące ochrony danych osobowych, ich przetwarzania, oraz przepisy regulujące w jakich przypadkach dozwolone jest przetwarzanie danych osobowych. Według ustawy przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy:

  • osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie

dotyczących jej danych,

  • jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku

wynikającego z przepisu prawa,

  • jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest

jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,

  • jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla

dobra publicznego,

  • jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych

przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.


Bibliografia

  • Mednis A., Prawo do prywatności a interes publiczny, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s. 144-149
  • Szczurek Z., Prawo cywilne dla studentów administracji, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2008, s. 39-41
  • Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, Dz. U. Nr 133, poz. 883

Autor: Bartłomiej Piróg

Uwaga.png

Treść tego artykułu została oparta na aktach prawnych.

Zwróć uwagę, że niektóre akty prawne mogły ulec zmianie od czasu publikacji tego tekstu.