Sw: Dodawanie osieroconych

2023-11-20T07:22:24Z

Dodawanie osieroconych

Nowa strona

Weibel zastosował w swoim badaniu analizę profilowaną oraz jednowymiarowy dychotomiczny test klasyfikacyjny.
Opublikował on wyniki analizy 72 przedsiębiorstw, z czego 36 było wypłacalnych a 36 niewypłacalnych. Wszystkie te przedsiębiorstwa były klientami jednego z dużych szwajcarskich [[bank]]ów oraz stanowiły jednorodna grupę pod względem ich wielkości, miejsca działania, długości działania, branży oraz formy prawnej.

Do analizy Weibel wybrał 41 [[wskaźnik]]ów opartych tylko na danych z bilansu, przetestował je, porównując wartości dla pary dwóch przeciwstawnych przedsiębiorstw (wypłacalne/niewypłacalne).Po przyjęciu hipotezy co do kierunku oczekiwanego związku pomiędzy wskaźnikiem przedsiębiorstwa wypłacalnego i niewypłacalnego oba przedsiębiorstwa z danej pary klasyfikuje się do grupy wypłacalnych lub niewypłacalnych. Następnym krokiem było porównanie wyników klasyfikacji z rzeczywistym statusem obu przedsiębiorstw. W ten sposób Weibel otrzymał [[błąd]] prognozy, liczony jako stosunek błędnie zakwalifikowanych par do liczby klasyfikowanych par. Określił zatem relatywną [[wartość]] dyskryminacyjną.

Przy wyborze 41 wskaźników Weibel kierował się trzema kryteriami:
* analizowane wskaźniki musiały być wskazane w literaturze dotyczącej analizy wskaźnikowej
* ich [[przydatność]] do przewidywania niewypłacalności została potwierdzona w innych badaniach
* dodatkowe wskaźniki są wybrane za pomocą dwóch pierwszych kryteriów

Ostatecznie wybrano 6 wskaźników:
* X1 = [[nadwyżka]] finansowa / [[zobowiązania]] krótkoterminowe
* X2 = [[aktywa obrotowe]] / zobowiązania krótkoterminowe
* X3 = ([[należności]] + [[papiery wartościowe]] +środki pieniężne - zobowiązania krótkoterminowe) / ([[koszty]] ogółem - [[amortyzacja]])
* X4 = (przeciętny stan [[zapas]]ów / [[nakłady]] materiałowe) x 365
* X5 = (przeciętny stan [[kredyt]]ów krótkoterminowych / zakupione [[towary]]) x 365
* X6 = zobowiązania ogółem / [[pasywa]] ogółem

W wyniku badania P. Weibel skonstruował 3 klasy ryzyka:
# za przedsiębiorstwa obarczone małym ryzykiem upadłości należy uznać te, dla których wartość wszystkich 6 wskaźników leży prawdopodobnie w obszarze przedsiębiorstw wypłacalnych
# za przedsiębiorstwa obarczone nadzwyczajnym ryzykiem upadłości należy uznać te, dla których wartość ponad połowy z 6 wskaźników leży prawdopodobnie w obszarze przedsiębiorstw niewypłacalnych
# za przedsiębiorstwa ryzykowne należy uznać te, których nie można zaliczyć ano do pierwszej ani do drugiej klasy ryzyka.

Z wyników badań prowadzonych przez P. Weibela można wywnioskować iż do prognozowania upadłości przedsiębiorstwa wystarczające są [[dane]] bilansowe oraz jako diagnostyczne należy uznać wskaźniki struktury finansowania, obrotowości i płynności.

{{infobox5|list1={{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania G Weinricha]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania W. H. Beavera]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania K. Beermanna]]}} — {{i5link|a=[[Wskaźnik Altmana]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania B. Prusaka]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania C. L. Merwina]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania P.J. Fitz Patricka]]}} — {{i5link|a=[[Analiza bilansu w układzie poziomym]]}} — {{i5link|a=[[Metody porównawcze]]}} — {{i5link|a=[[Administrator nieruchomości]]}} }}

<google>n</google>

==Bibliografia==
<noautolinks>
* Zaleska M. (2002), ''Identyfikacja ryzyka upadłości przedsiębiorstwa i banku: systemy wczesnego ostrzegania'', Difin, Warszawa
</noautolinks>

{{a|Małgorzata Dróżdż}}
[[Kategoria:Systemy wczesnego ostrzegania]]

{{#metamaster:description|System wczesnego ostrzegania P. Weibela - wyniki badania analizy profilowanej oraz testu klasyfikacyjnego. Wybrane 6 wskaźników pozwalających prognozować upadłość przedsiębiorstw.}}

System wczesnego ostrzegania P. Weibela - Historia wersji

Sw: Dodawanie osieroconych