Sw: Pozycjonowanie

2023-11-18T17:43:45Z

Pozycjonowanie

Nowa strona

'''System wczesnego ostrzegania C.L. Merwina''' został opracowany na podstawie badania 938 przedsiębiorstw amerykańskich, z czego 538 przedsiębiorstw "bankrutów" i 401 "niebankrutów". [[Grupa]] przedsiębiorstw zwanych "bankrutami " obejmowała przedsiębiorstwa wykreślone z rejestru handlowego w latach 1926-1936.Wyniki swoich badań C.L Merwin opublikował w 1942 roku.
Autor za najbardziej diagnostyczne wskaźniki uznał:
* X1 = [[kapitał obrotowy]] / [[kapitał]] całkowity
* X2 = [[kapitał własny]]/ [[kapitał obcy]]
* X3 = [[aktywa]] bieżące / [[pasywa]] bieżące

Badania, które przeprowadził, wykazały, że już w szóstym roku przed wykreśleniem z rejestru handlowego, powyższe wskaźniki wskazywały na znaczące różnice między grupami przedsiębiorstw wypłacalnych i nie wypłacalnych. Różnice te stawały się coraz bardziej widoczne, im bliżej było roku, w którym miało miejsce wykreślenie z rejestru handlowego. C.L Merwin jako pierwszy zastosował średnie arytmetyczne dla grup przedsiębiorstw oraz analizę profilową dla porównywania przedsiębiorstw wypłacalnych i nie wypłacalnych za pomocą [[wskaźnik]]ów finansowych. Zastosowanie średnich arytmetycznych polegało na obliczeniu średnich arytmetycznych wskaźników finansowych przedsiębiorstw wykreślonych z rejestru oraz przedsiębiorstw nadal funkcjonujących.

Stworzona przez Merwina analiza profilowa, polega na przedstawieniu w czasie (dotyczy to kolejnych lat przed bankructwem przedsiębiorstwa), za pomocą wykresu liniowego, średnich arytmetycznych danego wskaźnika finansowego, obliczonych dla grupy przedsiębiorstw wypłacalnych i nie wypłacalnych.
[[System wczesnego ostrzegania]] C. L. Merwina należy do [[system]]ów jednowymiarowych, które są oparte na wartościach pojedynczych zmiennych. Większość najnowszych badań odrzuciła [[modele]] jednowymiarowe - ze względu na fakt, że duża liczba wzajemnie niezależnych zmiennych (wskaźników) lepiej ujmuje problem wczesnego rozpoznawania symptomów [[zagrożenia]] [[zdolności]] płatniczej niż pojedyncze wskaźniki. Ponadto, przy stosowaniu metod jednowymiarowych bardzo często mogłoby dochodzić do sprzecznych kwalifikacji, ponieważ jeden wskaźnik wskazywałby na [[zagrożenie]] zdolności płatniczej, drugi - nie sygnalizowałby jej. Tak więc, obecnie podstawą wczesnego rozpoznawania symptomów zagrożenia zdolności płatniczej są modele wielowymiarowe.

{{infobox5|list1={{i5link|a=[[Wskaźnik Altmana]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania P.J. Fitz Patricka]]}} — {{i5link|a=[[Skala pomiaru]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania P. Weibela]]}} — {{i5link|a=[[System wczesnego ostrzegania K. Beermanna]]}} — {{i5link|a=[[Metody taksonomiczne]]}} — {{i5link|a=[[Fraktal]]}} — {{i5link|a=[[Metoda VAIC]]}} — {{i5link|a=[[Zasada Pareto]]}} }}

<google>n</google>

==Bibliografia==
<noautolinks>
* Zaleska M. (2002), ''Identyfikacja ryzyka upadłości przedsiębiorstwa i banku: systemy wczesnego ostrzegania'', Difin, Warszawa
</noautolinks>

{{a|Kinga Skołucka}}
[[Kategoria:Systemy wczesnego ostrzegania]]

{{#metamaster:description|System wczesnego ostrzegania C. L. Merwina - analiza finansowa przedsiębiorstw. Wykrywanie zagrożeń płatniczych. Wskaźniki diagnostyczne i modele wielowymiarowe.}}

System wczesnego ostrzegania C. L. Merwina - Historia wersji

Sw: Pozycjonowanie