Sw: /* Ocena atrakcyjności sektora */

2023-12-17T18:56:23Z

Ocena atrakcyjności sektora

Nowa strona

'''Sektor''' - (ang. Sector) to część gospodarki. "To ogół przedsiębiorstw, które z reguły prowadzą tę samą działalność podstawową, to znaczy wytwarzają [[wyroby]] lub [[usługi]] o podobnym przeznaczeniu" (Smid W., 2010, s. 216).
Wielkość sektora jest wyznaczana przez sumę dochodów ze sprzedaży wyrobów na danym obszarze, w określonym czasie.

==TL;DR==
Artykuł omawia sektor gospodarki i jego klasyfikację. Wyróżniane są trzy główne sektory (rolnictwo, przemysł, usługi) oraz możliwość podziału na sektor czwarty (zaawansowane usługi). Teoria trzech sektorów według J. Fourastie'go opisuje zmiany w roli poszczególnych sektorów w procesie rozwoju gospodarek. Artykuł omawia także model "pięciu sił" M.E.Portera do oceny atrakcyjności sektorów oraz punktową ocenę atrakcyjności sektora.

==Sektor gospodarki i jego klasyfikacja==
'''Sektor gospodarki''' - (ang. Economic sector) to jeden z trzech podstawowych segmentów spodarki, które zostały wykształcone w historycznym rozwoju cywilizacji człowieka (Runge A., 2008, s. 292).

Wyróżniamy trzy główne sektory gospodarki (Runge A., 2008, s. 292):

'''1. Sektor pierwszy''' (rolniczy) - obejmujący rolnictwo, leśnictwo, myślistwo, rybołówstwo i [[przemysł]] wydobywczy;

'''2. Sektor drugi''' (przemysłowy) - obejmujący przemysł przetwórczy, górnictwo i budownictwo

'''3. Sektor trzeci''' (usługowy) - obejmujący szeroko rozumiane usługi (1. Usługi materialne - związane z produktami, naprawami przedmiotów; 2. Usługi niematerialne - to usługi świadczone przez jedną osobę drugiej osobie, np. lekarz, prawnik, [[audytor]]). Materialne i niematerialne usługi były ważne dla gospodarki planowej, ponieważ w ówczesnej gospodarce usługi materialne tworzyły [[dochody]] narodowe, a usługi niematerialne nie tworzyły dochodu narodowego.

W różnych źródłach możemy także znaleźć dodatkowy podział sektora gospodarki na sektor czwarty:

'''4. Sektor czwarty''' (usługi zaawansowane) - obejmuje usługi zaawansowane, które w dużym stopniu skierowane są dla przedsiębiorstw. Mogą to być usługi np.: związane z reklamą, z IT, usługi bankowe, finansowe, ubezpieczeniowe, doradcze oraz szkolnictwo wyższe. Sektor czwarty to zdobywanie, przetwarzanie i dostarczanie informacji.

Wydzielanie sektorów gospodarki służy aktualnie do do porównywania stopnia rozwoju gospodarczego społeczeństwa różnych regionów czy krajów. O wysokości osiągniętego poziomu gospodarczego oraz wzrastającej urbanizacji informuje nas malejący [[udział]] zatrudnienia w sektorze pierwszym oraz drugim a wzrastający poziom w sektorze trzecim (Runge A., 2008, s. 292).

<google>n</google>

==Teoria trzech sektorów według J. Fourastie’go==
Koncepcja trójsektorowej struktury gospodarczej została opracowana w latach trzydziestych XX wieku i znana jest pod nazwą jako '''"Teoria trzech sektorów"'''. Jej twórcami są ekonomiści A.B.G. Fisher, C. Clark oraz J. Fourasti.
Podstawową tezą tej teorii jest koncepcja o zmieniającej się roli poszczególnych sektorów w historycznie ujmowanym procesie rozwoju gospodarek.

Teoria ta zakłada zmniejszenie się znaczenia sektora pierwszego (rolniczego), następnie jego wzrost i stabilizacja, a następnie także zmniejszanie się udziału sektora drugiego (przemysłowego), oraz ciągły wzrost roli sektora trzeciego (usługowego), związany z rozwojem gospodarczym. [[Zmienna]] [[pozycja]] któregoś z sektorów klasyfikowana jest w klasycznym ujęciu, jak i zarówno w następnych jego modyfikacjach. Głównie to poprzez analizę udziału poszczególnych sektorów w ogólnym bilansie przystosowania siły roboczej. Praktyczne znaczenie teorii trójsektorowej gospodarki jest związane z ukierunkowaniem badań procesów rozwoju społeczno-ekonomicznego, między innymi na modyfikowanie struktur zatrudnienia (Zejdel M., s. 340).

==Ocena atrakcyjności sektora==
* '''[[Model]] "pięciu sił" M.E.Portera'''

Do analizy strukturalnej i oceny atrakcyjności sektorów może posłużyć model "pięciu sił" M.E.Portera. Model ten określa również [[szanse]] i [[zagrożenia]] związane z faktem działania przedsiębiorstwa w określonej branży i na określonym rynku. Model ten jest przykładem analizy jakościowej i nie powinno go się używać do porównywania kilku sektorów.

W modelu wyróżniamy pięć sił konkurencji (Romanowska M. 2004, s. 333):
# Rywalizację pomiędzy firmami działającymi w tym samym sektorze,
# [[Ryzyko]] pojawienia się konkurencji w sektorze,
# Liczbę występujących substytutów i perspektyw ich rozwoju,
# Siłę przetargową dostawców (oraz sposób. w jaki wpływają na możliwości rozwoju sektora),
# Siłę przetargową nabywców (oraz sposób, w jaki wpływają na możliwości rozwoju sektora).

[[Ocena]] atrakcyjności wybranego sektora jest tym większa, im mniejsza rywalizacji występuje w tym sektorze, im mniejsza jest możliwość pojawienia się nowych przedsiębiorstw konkurencyjnych czy zamienników naszych produktów. Również ocena atrakcyjności sektora jest większa, im mniejsza jest siła przetargowa dostawców i konkurentów w sektorze.
Oceny atrakcyjności sektora w modelu pięciu sił Portera dokonuje się poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania związane z pięcioma siłami konkurencji (Romanowska M. 2004, s. 333).
* '''Punktowa ocena atrakcyjności sektora'''

[[Metoda]] ta służy do oceny atrakcyjności sektora. Metoda ta pozwala na precyzyjną ocenę i porównanie atrakcyjności dowolnej liczby sektorów. Ocena ta wyrażona jest w punktach lub procentach.
Przy porównywaniu sektorów należy pamiętać o zachowaniu tego samego kryterium i zasad dla każdego porównywanego sektora. Przy założeniu, iż modelowy sektor jest w 100% idealny, można obliczyć, o ile wybrany sektor odchyla się od ideału. Wadą tego modelu jest trudność w opracowaniu kryteriów oraz przypisaniu im wag odpowiadających znaczeniu każdemu z kryteriów. Dlatego też wykorzystywanie tej metody wymaga doświadczenia i precyzji w tworzeniu wag dla danego kryterium (Romanowska M. 2004, s. 470).

{{infobox5|list1={{i5link|a=[[Wzrost gospodarczy]]}} — {{i5link|a=[[Ocena atrakcyjności sektora]]}} — {{i5link|a=[[Macierz McKinsey]]}} — {{i5link|a=[[Macierz BCG]]}} — {{i5link|a=[[Indeks]]}} — {{i5link|a=[[Analiza sytuacji przedsiębiorstwa]]}} — {{i5link|a=[[Mapa grup strategicznych]]}} — {{i5link|a=[[Segmentacja rynku]]}} — {{i5link|a=[[Otoczenie bliższe]]}} — {{i5link|a=[[Model HERMIN]]}} }}

==Bibliografia==
<noautolinks>
* Puzio-Wacławik B. (2006), ''Trójsektorowa struktura zatrudnienia w Polsce na tle krajów Unii Europejskiej'', Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Akademia Ekonomiczna w Krakowie, nr 4
* Romanowska M. (2004), ''Leksykon zarządzania'', Difin, Warszawa
* Runge A. (2008), ''Słownik pojęć z geografii społeczno-ekonomicznej'', Videograf Edukacja
* Sadowski A. (2007), ''[https://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.hdl_11089_7501/c/53-61.pdf Przemysł wiedzy jako sektor gospodarki]'', Acta Universitatis Lodziensis, Folia Oeconomica, nr 210
* Smid W. (2010), ''Leksykon przedsiębiorcy'', Wydawnictwo Poltext, Warszawa
* Wróbel A. (2004), ''[https://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-02ac1209-cfd5-4320-a085-02e240d675ea Rola sektora usług w rozwoju społeczno-gospodarczym i kształtowaniu gospodarki opartej na wiedzy w Polsce]''. Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy, nr 37
* Zajdel M. (2011). ''Trójsektorowa struktura gospodarcza w Polsce jako miernik rozwoju, wybrane aspekty''. Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy, nr 18
</noautolinks>
[[Kategoria:Makroekonomia]]
{{a|Magdalena Chaberka}}

{{#metamaster:description|Sektor - część gospodarki, w której firmy o podobnej działalności. Dowiedz się więcej na naszej stronie.}}

Sektor - Historia wersji

Sw: /* Ocena atrakcyjności sektora */