Sw: /* Przeciwdziałanie mobbingowi w sferze zarządzania organizacją */

2025-12-21T18:47:46Z

Przeciwdziałanie mobbingowi w sferze zarządzania organizacją

Nowa strona

'''Mobbing''' określany jest jako zjawisko wielopostaciowe. Pojęcie ''mobbing'' wywodzi się z języka angielskiego, gdzie to mob oznacza tyle samo, co molestować, szykanować, napadać, atakować (niezależnie od angielskich korzeni tego terminu w Wielkiej Brytanii przyjął się wcześniej używany termin bullying, a w Stanach Zjednoczonych employee abuse). Pierwszy raz pojęcie to zostało użyte przez niemieckiego psychiatrę, Heinza Leymanna, do opisania agresji psychicznej, występującej w środowisku pracy. W odniesieniu do ludzkich zachowań społecznych określenie to zostało po raz pierwszy użyte w latach sześćdziesiątych przez szwedzkiego chirurga Petera Paula Heinemanna (H.J. Kratz, 2007, s. 10)
Według opinii M.F.Hirigoyen za przemoc psychiczną możemy uznać "wszelkie zachowanie o charakterze nadużycia (gest, słowo, czyn, postawa), będące przez swą powtarzalność lub systematyczny charakter, naruszeniem godności oraz integralności psychicznej lub fizycznej jednostki, stanowiące [[zagrożenie]] dla jej przyszłości zawodowej oraz powodujące degradację atmosfery pracy".

==TL;DR==
Artykuł omawia zjawisko mobbingu, czyli agresji psychicznej występującej w środowisku pracy. Opisuje różne rodzaje i kategorie mobbingu oraz przejawy prześladowania psychicznego. Wskazuje, że mobberami często są osoby z aroganckim zachowaniem i zazdrością, które manipulują innymi. Osoby narażone na mobbing to młode, kreatywne i wykształcone jednostki. Artykuł podkreśla, że przeciwdziałanie mobbingowi powinno polegać na odpowiednim zarządzaniu personelem i tworzeniu kultury organizacji opartej na jawności, otwartości i swobodzie wypowiedzi. W celu zapobiegania mobbingowi, proponuje się m.in. jasno określony podział kompetencji, systemy ocen pracowników i dbałość o zadowolenie z pracy.

==Rodzaje mobbingu==
# Mobbing mikropolityczny - którego [[Cel|celem]] jest usunięcie nielubianego pracownika z organizacji lub zepchnięcie go na margines.
# Mobbing jako [[strategia]] stabilizująca poczucie własnej wartości. W tym przypadku istotne jest poczucie [[zagrożenia]] własnej wartości oraz lęk przed byciem słabszym lub obawa przed brakiem akceptacji. Taką osobą kieruje strach przed utratą autorytetu i władzy oraz lęk, a także obawa że w oczach innych będzie postrzegany jako osoba słaba, niepotrafiąca poradzić sobie z prostymi rzeczami.
# Mobbing jako strategia zabezpieczania statusu. Głównym celem prześladowcy jest zaspokojenie [[potrzeby]] bycia akceptowanym, podziwianym i szanowanym za to, kim jest. Swoje błędy i niedociągnięcia w pracy zrzuca na innych pracowników, którzy stają się kozłami ofiarnymi.
# Nieświadomy mobbing. [[Konflikt|Konflikty]], które występują np. między pracownikami lub na poziomie [[pracodawca]]-[[pracownik]] i nie są regularnie rozwiązywane, skutkują nagromadzeniem gniewu. Podejmowane są wówczas działania, które godzą w innych. Niekiedy zdarza się, że sprawca nie jest w pełni świadomy ich prawdziwych przyczyn, lub nie chcieć sobie ich uświadomić. (P.Pilch, 2015, s. 176)

<google>n</google>

==Kategorie mobbingu==
Mobbing najczęściej występuje w trzech kategoriach:
* pracownik - pracownik ["mobbing poziomy" z ang. "staffing")] - kiedy mobberem jest [[grupa]], a ofiarą jest osoba należąca lub zależna od tej grupy (może to być grupa kolegów z wojska, współpracownicy w pracy itp.),
* pracodawca - pracownik ["mobbing pionowy" (z ang. "bossing")] gdzie [[przełożony]] jest prześladowcą, a podwładny jest ofiarą
* pracownik - [[Pracodawca|pracodawca]] - gdy przełożony jest ofiarą swojego podwładnego

==Przejawy prześladowania psychicznego==
* Rozprzestrzenianie nieprawdziwych [[Informacja|informacji]] o życiu zawodowym ofiary,
* Nadmierne [[kontrolowanie]] i krytykowanie jej postępowania pracownika,
* Rozprzestrzenianie plotek o jej życiu prywatnym,
* Nie dawanie żadnych zadań i oskarżanie o lenistwo,
* Nakładanie na ofiary nadmiernej ilości pracy,
* Piętnowanie współpracowników solidaryzujących się z ofiarą,
* Izolowanie od reszty grupy pracowników,
* Ignorowanie, odmowa komunikacji słownej,
* Ignorowanie stanu zdrowia pracownika
* Stosowanie przemocy fizycznej

==Kim jest dręczyciel?==
Mobberem jest osoba, która w przeszłości mogła być ofiarą przemocy domowej lub szkolnej. Taką osobę cechuję [[arogancja]] i zazdrość, sukcesy innych traktuje jako własną porażkę. Czuje się dowartościowany mając przewagę nad drugim człowiekiem. Mobber jest manipulatorem, tworzącym nieporozumienia, które potrafi sprytnie wykorzystać. W celu ukrycia poczucia niższości wywyższa się nad innymi ludźmi. Pracodawcy - mobberzy nie czują potrzeby zapewnienia swoim pracownikom odpowiednich warunków pracy, nie motywują ich ani tym bardziej nie wykazują chęci inwestowania w swój personel uważając, że w aktualnej sytuacji na rynku pracy pracodawcy nie mają problemów z pozyskiwaniem pracowników (A. Behowska - Gebhardt, 2004, s. 36)

==Kto jest narażony na mobbing?==
Na mobbing szczególnie narażone są osoby młode, kreatywne, posiadające wysokie [[kwalifikacje]], [[wykształcenie]], mające wiele pomysłów na [[rozwój]] osobisty i chęć do dalszego zdobywania wiedzy. Zazwyczaj są to perfekcjoniści, o dużym stopniu zaangażowania w wykonywaną pracę (A. Bechowska-Gebhardt 2004, s. 51). Bardzo często są one uznawane przez przełożonych za zagrożenie dla ich nadrzędnej pozycji i stają się ofiarami aktów mobbingu. Ofiarami mobbingu mogą się stać osoby o [[zbyt]] uczuciowym charakterze, które cechuje m.in. nadzwyczajna wrażliwość, niska [[samoocena]], nadmiernie emocjonalne reakcje czy też wyostrzona [[potrzeba]] uznania. Badania dowodzą, że idealnymi kandydatami na ofiary mobbingu są również osoby w wieku przedemerytalnym, które często mają problem ze znalezieniem pracy w zawodzie, pomimo posiadania przez nie dużej wiedzy praktycznej i bogatego doświadczenia.

==Przeciwdziałanie mobbingowi w sferze zarządzania organizacją==
Stosowanie mobbingu powoduje u ofiary duży spadek zaangażowania. Taka osoba nie ma motywacji do pracy. Pracownik mobbowany odczuwa krzywdę oraz niesprawiedliwość, jest izolowany od grupy pracowników w miejscu pracy oraz w wielu przypadkach nie ma do kogo zwrócić się o pomoc. Przez to jego [[praca]] staje się mało efektywna i w rezultacie dochodzi do wypalenia zawodowego.(S. Wysocki, 2013, s. 198)

Najlepszą formą zwalczania mobbingu jest odpowiednie [[zarządzanie]] personelem, tzn. [[polityka]] i [[procedura]] rekrutacji oraz awansowania pracowników i kierowników jest precyzyjnie określona. Należy ich szkolić z procedur antymobbingowych i doskonalić zawodowo. Konieczne jest utworzenie takiej kultury organizacji, w której ceniona jest jawność, otwartość, zagwarantowane [[prawo]] do krytyki, swoboda wypowiadania się. Z [[kadry]] kierowniczej powinni być wykluczeni o tzw. toksycznej osobowości, czyli ludzie, którzy z natury są nieżyczliwi innym, o nadmiernej ambicji władzy, ludzie o niskim poziomie moralnym, skłonni do tworzenia układów i klik, ludzie o osobowości narcystycznej, niedojrzałych emocjonalnie, niekompetentnych (A. Bechowska-Gebhardt, 2004, s. 61)

==Jak zapobiegać mobbingowi w organizacji==
Do głównych działań mających na celu zapobiec mobbingowi w organizacji należą:
* Jasny i wyraźnie określony podział kompetencji i zadań
* Precyzyjnie określone systemy ocen pracowników
* [[System]] awansowania jest jasno określony
* Ma miejsce swobodny przepływ informacji
* Wszyscy pracownicy znają sposoby i zasady podejmowania decyzji
* Kierownictwo bierze pod uwagę opinie, zdania i pomysły podwładnych
* Poza motywacją płacową stosuje się również motywacje pozapłacową
* Występuje dbałość o zadowolenie i satysfakcję z pracy
* Kierownictwo stara się stworzyć swym podwładnym warunki do efektywnej i twórczej pracy
(S. Wysocki, 2013, s. 201)

{{infobox5|list1={{i5link|a=[[Niska samoocena]]}} — {{i5link|a=[[Nonkonformizm]]}} — {{i5link|a=[[Potrzeba afiliacji]]}} — {{i5link|a=[[Pracoholizm]]}} — {{i5link|a=[[Styl kierowania]]}} — {{i5link|a=[[Pewność siebie]]}} — {{i5link|a=[[Typowe błędy kierownictwa]]}} — {{i5link|a=[[Frustracja]]}} — {{i5link|a=[[Patologia]]}} }}

==Bibliografia==
<noautolinks>
* Bechowska-Gebhardt A., Stalewski T. (2004), ''Mobbing. Patologia zarządzania personelem'', DIFIN Warszawa
* Drabek M., Merecz D., Mościcka A. (2005), ''Mobbing w środowisku pracy. Charakterystyka zjawiska, jego konsekwencje, aspekty prawne i sposoby przeciwdziałania'', Instytut Medycyny Pracy im. Prof. J Nofera, Łódź
* Kratz H. (2007), ''Mobbing - rozpoznanie, reagowanie, zapobieganie'', Helion, Gliwice
* Pilch P. (2015), ''Mobbing w organizacji - rodzaje zjawiska'', Prakseologia, nr 157
* Wysocki S. (2013), ''Przyczyny mobbingu oraz zapobieganie mobbingowi w organizacji- badania w przedsiębiorstwie komunikacyjnym'', Nauki społeczne, nr 28
</noautolinks>

{{a| Klaudia Wnuk}}
[[Kategoria:Zarządzanie zasobami ludzkimi]]

{{#metamaster:description|Mobbing, przemoc psychiczna w pracy, to systematyczne szykanowanie i molestowanie jednostki. Narusza jej godność, integralność i przyszłość zawodową.}}

Mobbing - Historia wersji

Sw: /* Przeciwdziałanie mobbingowi w sferze zarządzania organizacją */