Zybex: cleanup bibliografii i rotten links

2023-12-26T17:32:28Z

cleanup bibliografii i rotten links

Nowa strona

'''[[Eksport]] pośredni ''' występuje wtedy, kiedy [[producent]] w celu [[sprzedaż|sprzedaży]] dóbr za granice, korzysta z usług pośrednika. W związku z czym rola producenta w eksporcie pośrednim ogranicza się do udostępnienia produktów, których [[koszty]] oraz [[ryzyko]] z nimi związane bierze na siebie [[pośrednik]]. Zadaniem pośrednika jest przemieszczanie produktów z miejsca załadunku do granicy krajowej, znalezienie kupców na produkty a następnie [[transport]] do nabywców. W eksporcie pośrednim producent nie ma kontaktu z nabywcą.

Współ[[praca]] pośrednika i producenta może przejawiać się dwojako:
* producent wybiera firmę pośredniczącą i przekazuje jej wyłączność na [[sprzedaż]] jego dóbr,
* pośrednik po zebraniu informacji na temat [[popyt|popytu]] za granicą, poszukuje producenta z najlepszą ofertą (J. Rymarczyk, s. 19).

==TL;DR==
Eksport pośredni polega na sprzedaży dóbr za granicę przez pośrednika, który zajmuje się transportem i znalezieniem nabywców. Producent nie ma kontaktu z klientem, co ma swoje wady i zalety. Decyzja o wejściu na rynki zagraniczne zależy od konkurencyjności firmy i atrakcyjności rynku. Eksport kooperacyjny to forma eksportu pośredniego, polegająca na współpracy eksportera z innymi firmami. Finansowanie eksportu odbywa się poprzez kredyty, zarówno finansowe, jak i towarowe.

==Pośrednicy==
W przypadku eksportu pośredniego wyróżnić można cztery rodzaje pośredników:
* [[hurtownik]] krajowy - nabywa produkty od producenta i sprzedaje je na własną rękę za granicę,
* [[agent]] krajowy - odpowiada za prowadzenie pertraktacji oraz zawierania umów eksportowych, na postawie, których pobiera [[prowizja|prowizje]],
* jednostka współpracująca - prowadzi działalność eksportową, współpracując z kilkoma producentami,
* [[przedsiębiorstwo]] handlu zagranicznego - otrzymuje [[wynagrodzenie]] za prowadzenie sprzedaży za granice kraju w imieniu producenta (Ł. Szczypiński, s. 119).

==Wady i zalety==
Do '''wad''' rozwiązania jakim jest eksport pośredni, zaliczyć można:
* brak kontaktu producenta z [[klient|klientem]], a co za tym idzie lepszego dopasowania oferty do indywidualnych potrzeb,
* brak pewności związany z ukształtowaniem [[eksport|eksportu]] i trudności z jego planowaniem,
* trudności w dotarciu do reguł, które obowiązują na [[rynek|rynku]] nabywcy.

'''Zaletami''' są natomiast:
* zmniejszenie [[ryzyko|ryzyka]] producenta, związane z działalnością na rynkach zagranicznych,
* producent nie musi zdobywać wiedzy na temat rynków, na których znajdują się jego produkty,
* producent nie ponosi sam kosztów związanych z [[promocja|promocją]] i [[akwizycja|akwizycją]],
* brak konieczności by producent posiadał dział eksportowy,
* brak konieczności prowadzenia serwisu (przez producenta) i magazynowania w krajach eksportowych (A. Nowak, W. Kozioł, s. 13).

<google>n</google>

==Strategie wejścia na rynki zagraniczne==
[[Decyzja]] o wejściu na rynki zagraniczne uwarunkowana jest przede wszystkim maksymalizacją [[zysk|zysku]]. Oprócz zysku, istnieje szereg dodatkowych czynników warunkujących decyzje [[przedsiębiorstwo|przedsiębiorstwa]] o strategii przyświecającej działalności zagranicznej. Jednym z nich jest [[pozycja]] przedsiębiorstwa, która określa stopień konkurencyjności firmy w odniesieniu do atrakcyjności rynku ekspansji. W zależności od atutów wyróżnia się następujące sytuacje:
* mała siła firmy, niewielka atrakcyjność rynku - [[strategia]] oferująca niewielkie ryzyko wejścia na [[rynek]] i charakteryzuje się względnie niskim zaangażowaniem, jest wlaśnie eksport pośredni,
* duża siła rynku, niewielka atrakcyjnośc rynku - strategia umożliwiająca tworzenie własnych siecii jednostek sprzedaży, czyli [[eksport bezpośredni]],
* mała siła firmy, duża atrakcyjnośc firmy - strategia wejścia na rynek [[licencja|licencji]] lub przez [[powołanie]] [[joint venture]],
* duża siła firmy, duża atrakcyjność firmy - strategia nastawiona na ekspansję bezpośrednią przez tworzenie własnych oddziałów i miejsc produkcji na rynkach ekspansyjnych (M. Gorynia, s. 147-149).

==Eksport kooperacyjny==
Jednym z rodzajów eksportu pośredniego jest eksport kooperacyjny, który polega na zawiązywaniu współpracy [[eksporter|eksportera]] (producenta) z różnymi firmami krajowymi lub zagranicznymi. [[Kooperacja]] ta wynika przede wszystkim z braku wystarczających zasobów kapitałowych, pracowniczych lub [[umiejętności]] do prowadzenia niezależnej działalności za granicą. Rezultatem tej współpracy jest połączenie [[zasoby|zasobów]], przy jednoczesny podziale [[ryzyko|ryzyka]] oraz kosztów przedsięwzięcia. Współ[[działanie]] eksporterów z pośrednikami może przybierać dwie formy:
* grupy eksporterów - skupiska firm oferujących produkty [[dobra komplementarne|komplementarne]], niekonkurujące; poprzez łączenie kapitałów mogą wyróżnić się ekonomią skali, szerszą ofertą, stabilniejszymi cenami oraz mają możliwość obniżenia kosztów handlowych oraz promocyjnych,
* [[piggybacking]] jest mianem określającym kooperację małej firmy z dużą w sprzedaży [[towarów]] uzupełniających się, ale nie konkurujących; w tym układzie mniejsza [[firma]] korzysta z sieci dystrybucyjnych większej, gdzie opłatą jest pokrycie części [[koszty logistyczne|kosztów logistycznych]] oraz procent od sprzedaży; małej firmie daje to możliwość ekspansji rynków zagranicznych przy stosunkowo niskich kosztach, a duża firma czerpie korzyści z poszerzonego asortymentu i szybszego zwrotu z inwestycji przeznaczonej na budowanie sieci dystrybucji (B. Buczkowski, A. Kuna-Marszałek (red.), s. 36-37).

==Finansowanie eksportu==
W umowach eksportowych, często świadczy się [[usługi]] bądź [[towary]] przy płatnościach dokonywanych w czasie późniejszym. [[Transakcje]] takie nazywa się operacjami kredytowymi. Eksporter finansuje nabywcę, udzielając mu [[kredyt kupiecki|kredytu kupieckiego]], często będąc zmuszonym do zaciągnięcia [[zobowiązania]] by móc dostarczyć dobra klientowi. [[Finansowanie]] transakcji eksportowej składa się z dwóch etapów:
# finansowanie cyklu produkcyjnego - ''pre-shipment financing'',
# finansowanie cyklu rozliczeniowego - ''post-shipments financing'', czas od dostarczenia dokumentów importerowi do otrzymania zapłaty.

Kredyty eksportowe mogą mieć formę '''finansową''' lub '''towarową''' (A. Nowak, W. Kozioł, s. 176).

{{infobox5|list1={{i5link|a=[[Eksporter]]}} — {{i5link|a=[[Dystrybucja poprzez hurtowników]]}} — {{i5link|a=[[Dystrybutor]]}} — {{i5link|a=[[Kanał dystrybucji]]}} — {{i5link|a=[[Sklep firmowy]]}} — {{i5link|a=[[Rodzaje dystrybucji]]}} — {{i5link|a=[[Metody zaopatrzenia sklepów]]}} — {{i5link|a=[[Eksport bezpośredni]]}} — {{i5link|a=[[Wejście na rynek zagraniczny]]}} }}

==Bibliografia==
<noautolinks>
* Buczkowski B., Kuna-Marszałek A. (red.) (2016), ''Biznes we współczesnej gospodarce'', Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź
* Gorynia M. (2007), ''Strategie zagranicznej ekspansji przedsiębiorstw'', Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
* Kozioł W., Nowak A. (red.) (2011), ''Handel zagraniczny. Perspektywa europejska'', Wydawnictwo naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa
* Michalski E. (2017), ''Marketing. Podręcznik akademicki'', Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
* Rymarczyk J. (red.) (2017), ''Handel zagraniczny. Organizacja i technika'', Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa
* Szczypiński Ł. (2012), ''[https://www.dbc.wroc.pl/Content/19046/Szczypinski_Eksport_jako_efektywna_forma_ekspansji.pdf Eksport jako efektywna forma ekspansji polskich przedsiębiorstw ]'', Nauki o Zarządzaniu / Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, nr 3
</noautolinks>

{{a|Jacek Kluszczyński, Anna Grabska}}
[[Kategoria:Eksport]]

{{#metamaster:description|Eksport pośredni to sprzedaż dóbr za granicę przez pośrednika. Producent dostarcza produkty, a pośrednik zajmuje się transportem i znalezieniem nabywców.}}

Eksport pośredni - Historia wersji

Zybex: cleanup bibliografii i rotten links