Krzywa obojętności

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacja, szukaj
Istnienie tego portalu jest możliwe dzięki wyświetlaniu reklam.
Nie musisz klikać. Po prostu wyświetlaj.
Stosujemy wyłącznie nieagresywne reklamy Google.

Krzywa obojętności przedstawia wszystkie kombinacje dwóch dóbr dające konsumentowi taką samą całkowitą użyteczność, ponieważ w każdej z tych kombinacji jakiekolwiek zmniejszenie ilości jednego dobra zostaje zrekompensowane odpowiednim zwiększeniem ilości drugiego dobra (B.Oyrzanowski 1995, s. 64).

Istnieje pewne podobieństwo pomiędzy linią budżetową a krzywą obojętności. Podobnie jak linia budżetowa łączy punkty odpowiadające koszykom o równej dostępności dla konsumenta przy założonym dochodzie i cenach dóbr, tak krzywa obojętności łączy punkty odpowiadające koszykom dóbr o takiej samej użyteczności dla konsumenta. Użyteczność koszyków na krzywej obojętności jest taka sama dla każdego z nich, to konsumentowi jest obojętne który nich będzie konsumował - przy każdym z nich poziom jego satysfakcji jest taki sam (D.Begg 1997, s. 147).

Teoria krzywych obojętności

Ekonomista Vilfredo Pareto oraz ekonomiści Roy G. D. Allen i John Richard Hicks opracowali teorię krzywych obojętności. Jest to bardziej precyzyjna teoria wartości, która ukazuje więcej zależności. Opiera się ona na 3 założeniach:

  • wszyscy konsumenci są świadomi, które sytuacje oceniają jako lepsze dla siebie samych, i wiedzą, która z przedstawionych alternatyw jest dla nich najbardziej korzystna,
  • teoria ta bazuje na tzw. transywitywności, czyli jeżeli A jest większe niż B, zaś B jest większe niż C, to wówczas A jest większe od C,
  • większa ilość danego dobra stwarza lepszą sytuację niż mniejsza jego ilość(B.Oyrzanowski 1995, s. 63).

Właściwości krzywych obojętności

  • mają nachylenie ujemne,
  • mają kształt paraboli wygiętej w stronę układu współrzędnych
  • stają się bardziej płaskie w miarę przesuwania się po nich w prawo,
  • krzywe obojętności reprezentujące wyróżnione poziomy preferencji nie mogą się przecinać (H.R.Varian 2002, s. 65).

Przykładowe krzywe obojętności przedstawia poniższy rysunek:

Krzywa obojętności.jpg

Rys. 1. Krzywa obojętności

Bibliografia

  • Begg D., Fischer S., Dornbusch R., Ekonomia - Mikroekonomia, PWN, Warszawa 1997
  • Hall R., Taylor J., Makroekonomia - teoria, funkcje i polityka, PWN, Warszawa 1997
  • Oyrzanowski B., Mikroekonomia, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, Kraków 1995

Autor: Iza Bilińska

Istnienie tego portalu jest możliwe dzięki wyświetlaniu reklam.
Nie musisz klikać. Po prostu wyświetlaj.
Stosujemy wyłącznie nieagresywne reklamy Google.