Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Wycena aktywów finansowych

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Charakterystyka

Aktywa finansowe są to aktywa pieniężne, instrumenty kapitałowe wyemitowane przez inne jednostki gospodarcze, a także prawo [wynika ono z kontraktu] do otrzymania aktywów pieniężnych lub wymiany instrumentów finansowych z inną jednostką gospodarczą na pożądanych przez nasza jednostkę warunkach.

Aktywa pieniężne są to aktywa znajdujące się w formie krajowych środków płatniczych, walut obcych i dewiz. Oprócz tego do aktywów pieniężnych zalicza się również naliczone odsetki od aktywów finansowych..

Instrumenty kapitałowe są to kontrakty, z których wynika prawo do majątku jednostki gospodarczej, który pozostaje po spłacie wszystkich zobowiązań. Do instrumentów kapitałowych zaliczamy również zobowiazanie, którego podjęła się dana jednostka do wyemitowania i dostarczenia jej własnych instrumentów kapitałowych tzn. chodzi tu o udziały, opcje na akcje własne lub warranty.

Instrumenty finansowe są to kontrakty, które powodują powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron, natomiast po drugiej stronie powodują powstanie instrumentu kapitałowego lub zobowiązania finansowego, pod warunkiem ze zawarcie tego kontraktu będzie w przyszłości wywoływało skutki gospodarcze.

Aktywa finansowe można podzielić na:

  • krótkoterminowe aktywa finansowe,
  • długoterminowe aktywa finansowe.


Wycena aktywów finansowych krótkoterminowych

  • Wycena środków pieniężnych
    • Zagraniczne środki pieniężne w kasie wycenia się na koniec roku obrotowego według średniego kursu danej waluty, który jest ustalany przez Prezesa NBP.
    • Zagraniczne środki pieniężne na rachunkach bankowych wycenia się:
      • na bieżąco w wartości nominalnej, która należy przeliczyć na walutę polską według kursu ustalonego przez bank dewizowy, z którego usług korzysta jednostka gospodarcza,
      • na koniec roku obrotowego wg średniego kursu danej waluty ustalonego przez prezesa NBP.
  • Wycena udziałów i akcji własnych do zbycia
    • Udziały i akcje własne do zbycia są ewidencjonowane na bieżąco po cenach nabycia nie wyższej niż ich cena nominalna. Cena nabycia udziałów lub aukcji jest to rzeczywista cena zakupu, która przysługuje sprzedającemu powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem np. prowizje biur maklerskich.
    • Udziały lub aukcje można nabyć rownież w drodze darowizny. W takiej sytuacji ich bieżącej wyceny dokonuje się po cenie sprzedaży. Gdy aukcje lub udziały zostały nabyte w drodze egzekucji na zaspokojenie roszczeń spółki cena nabycia jest równa wartości roszczenia.
  • Wycena udziałów i akcji obcych przedsiębiorstw
    • Obce aktywa finansowe na dzień bilansowy są wyceniane po cenie nabycia lub zakupu [cena ta nie może być większa niż możliwa do otrzymania cena sprzedaży netto] zmniejszoną o koszty związane z ich sprzedażą.
  • Wycena innych papierów wartościowych. Inne papiery wartościowe są to:
    • udziały i akcje innych jednostek gospodarczych zakupione w celu ich sprzedaży
    • dłużne papiery wartościowe zakupione z przeznaczeniem do sprzedaży

Wycenia się na bieżąco w cenie ich nabycia. Na dzień bilansowy wycenia się je w cenie nabycia, która jednak nie może być większa niż cena sprzedaży netto (można je również wycenić w cenach zakupu netto, które nie są większe od ceny sprzedaży netto, pod warunkiem ze nie wpływa to na obraz wyniku finansowego).

  • Wycena aktywów finansowych długoterminowych:
    • Wycena udziałów i akcji

Gdy udziały i aukcje zostały zakupione przez dana jednostkę gospodarcza wycenia się je po cenie nabycia. Cena nabycia jest kwota środków pieniężnych została, która rzeczywiście wydana na ten cel zwiększona o ewentualne opłaty związane z udziałem w spółce np. notarialne, skarbowe, sądowe. Kwota środków pieniężnych, które zostały przeznaczone na zakup akcji, udziałów może być:

    • równa ich wartości nominalnej,
    • większa od ich wartości nominalnej,
    • mniejsza od ich wartości nominalnej.

Jeżeli na koniec roku obrotowego ceny nabycia udziałów i akcji są wyższe od możliwych do uzyskania cen sprzedaży to wartość ich ustala się według ceny sprzedaży.

  • Wycena udziałów i akcji wyrażonych w walucie obcej i notowanych na giełdzie. Aktywa te wycenia się po cenie nabycia, którą stanowi iloczyn nominalnej wartości tych aktywów, kursu giełdowego oraz kursu waluty, który obowiązywał w dniu nabycia tych aktywów.
  • Wycena obligacji

Są one wyceniane podobnie jak akcje i udziały czyli po cenie nabycia.

  • Wycena udzielonych pożyczek

Udzielone pożyczki długoterminowe wycenia się na bieżąco w wartości nominalnej w dniu, w którym powstały. Jeżeli pożyczki zostały udzielone innej jednostce gospodarczej w walucie obcej powinny być one wyceniane po ich przeliczeniu zgodnie z kursem:

  • sprzedaży banku, w którym jednostka zakupiła walutę obca w celu udzielenia pożyczki, wykorzystywanego przez jednostkę do wyceny rozchodu - zgodnie z metoda służąca do wyceny walut znajdujących się na własnym rachunku dewizowym.
  • Na koniec okresu sprawozdawczego udzielone pożyczki długoterminowe wycenia się. w kwocie rat długoterminowych, które nie zostały spłacone. Pożyczki te są wyceniane i ujawniane w wartości nominalnej. Należy pamiętać, że podstawą prawidłowej wyceny pożyczki na koniec roku są postanowienia umowy o pożyczkę.
  • Pożyczki długoterminowe w walucie obcej podlegają wycenie na koniec roku obrotowego według średniego kursu danej waluty, który został ustalony przez NBP. Powstałe z tej wyceny różnice kursowe, gdy są dodatnie odnoszą się do przychodów przyszłych okresów, a gdy są ujemne - w koszty finansowe.
Uwaga.png

Treść tego artykułu została oparta na aktach prawnych.

Zwróć uwagę, że niektóre akty prawne mogły ulec zmianie od czasu publikacji tego tekstu.

Bibliografia

  • Krynicki J., Trzemżalski J., Wycena i prezentacja aktywów i pasywów w sprawozdaniu finansowym według nowych zasad, ODDK, Gdańsk 2003 str.75 - 83
  • Krzywda D., Rachunkowość finansowa, Fundacja Rozwoju Rachunkowości w Polsce, Warszawa 1999, str.140, 147-148, 160-164, 384-407
  • Olchowicz I., Podstawy rachunkowości, Difin, Warszawa 2003, str.147 - 151
  • Sawicki K., Podstawy rachunkowości, PWE, Warszawa 2002, str.130 - 133, 152 - 156
  • Ustawa o rachunkowości (Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694)

Autor: Joanna Kawalec

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 47/100 (głosów: 5)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować