Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Model Leavitta

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Model Organizacji Leavitta

W 1965 roku H.J. Leavitt sformułował model organizacji, który nazywany jest również "diamentem Leavitta". Zakłada on, że organizacja jest złożonym uporządkowanym systemem zbudowanym z czterech elementów: zadań, techniki, struktury i ludzi. Elementy te można również pogrupować ze względu na ich społeczny i techniczny wymiar. Między tymi czynnikami zachodzą wzajemne relacje. Leavitt zauważył, że są one wszystkie ze sobą powiązane i oddziaływają między sobą. Zmiana jednego z elementów systemu prowadzi do zmiany pozostałych trzech. Konsekwencją takiego rozumienia organizacji jest potrzeba uwzględnienia oddziaływania planowanej zmiany na każdy z tych czterech elementów.

System stworzony przez Leavitta stanowił podstawę do myślenia o organizacji jako wieloczynnikowym systemie.


Elementy organizacji:

Zadania i cele - zbiór działań jakie muszą być zrealizowane ze względu na przyjęte cele organizacji w określonym przedziale czasu. Jest to misja i wizja organizacji, cele, środki i metody, hierarchie celów.


Technika (technologia) - obejmuje sposoby i metody produkcji, dystrybucji i podejmowania decyzji w procesie realizacji celów, stanowiących kombinację umiejętności i wiedzy (know-how).


Struktura - określa relacje i stosunki pomiędzy poszczególnymi elementami podsystemu. Może to być podział pracy, procedury, regulaminy, hierarchia, schemat organizacyjny.


Ludzie - uczestnicy organizacji czyli pracownicy, członkowie grup, kadra zarządzająca i współpracownicy razem z ich całą wiedzą, zdolnościami, wartościami, zainteresowaniami, potencjałem fizycznym, systemem wartości. Do kategorii tej zalicza się też stosunki międzyludzkie.


Po raz pierwszy model ten został opublikowany przez Leavitta w artykule "Applied organizational change in industry" opublikowanym na ramach czasopisma "Handbook of Organisations". Stał się on jednym z fundamentów dla późniejszych modeli planowej zmiany.


Bibliografia

  • Riley M.J., Bagad V.S., Management Information Systems, Technical Publications, 2009
  • Peszko A., Podstawy zarządzania organizacjami, Uczelniane Wydawnictwa Naukowo Techniczne, Kraków 2002
  • Krzyżanowski L., Podstawy nauk o organizacji i zarządzaniu, PWN, Warszawa 1992
  • Hirschheim Wiley R.A., Office automation: a social and organizational perspective, John Wiley & Sons, Inc., New York 1986
  • Lehaney B., Idea Group Inc (IGI), 2004

Autor: Jarosław Głuch

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 86/100 (głosów: 55)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować