Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Dowód księgowy

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dowody księgowe to dokumenty stanowiące podstawę księgowania, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające - zgodnie z ustawą o rachunkowości - niezbędną treść.

Dokument jest pojęciem znacznie szerszym, obejmuje zarówno dokumenty podlegające księgowaniu (czyli dowody księgowe), jak i dokumenty niepodlegające ewidencji.

Dokumenty odzwierciedlają zdarzenia gospodarcze, natomiast dowody księgowe operacje gospodarcze. [A. Dziuba-Burczyk, 2003, s. 61]

Zawartość dowodów księgowych

Dowód księgowy powinien zawierać, co najmniej [ ustawa o rachunkowości, stan prawny na dzień 1 stycznia 2002 r. art. 21par.1]:

  • określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego,
  • określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczych,
  • opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także jednostkach naturalnych,
  • datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu,
  • podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub, od której przyjęto składniki aktywów,
  • stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Cechy dokumentów księgowych

Dowód księgowy spełnia swoją funkcję, jeżeli jest [K. winiarska, 2001, s. 29-30]:

  • rzetelny, tj. odzwierciedla rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej,
  • kompletny zawierający cechy określone art. 21 u. rach.,
  • sprawdzony pod względem:
    • merytorycznym - w celu sprawdzenia, czy przedstawiona w dokumencie księgowym operacja jest zgodna z rzeczywistością, czy treść słowna i dane liczbowe identyfikują dokładnie istotę transakcji lub rozliczenia,
    • formalnoprawnym - sprawdzenie, czy dokument odpowiada stawianym mu wymogom, co do formy (czy zawiera kompletne dane, jest właściwie sporządzony, na odpowiednim formularzu, wystawiony przez uprawnioną osobę, jest czytelny i staranny, opatrzony datą, numeracją, zawiera podpisy osób upoważnionych do zawierania dowodów księgowych, nie wykazuje śladów poprawek, zawiera właściwe pieczęcie itp.),
    • rachunkowym - w celu sprawdzenia, czy dokumentnie zawiera błędów arytmetycznych w obliczeniach,
  • pozbawiony niedopuszczalnych poprawek,
  • opatrzony w oznaczenia identyfikujące go z zapisami w księdze rachunkowej,
  • sprawdzony w języku polskim lub obcym, a dane w walucie obcej przeliczone są na walutę polską.

Klasyfikacja dowodów księgowych

Dokumenty księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej noszą nazwę ustawową dowodów źródłowych i mogą być klasyfikowane według różnych kryteriów [A. Dziuba-Burczyk, 2003, s. 63-65]:

Według jednostek wystawiających dowody księgowe

  • dowody własne - wystawione przez komórki organizacyjne jednostki gospodarczej, np. karty imienne przychodów pracowników przez sekcję wynagrodzeń, dokumenty "Kasa Przyjmie" wystawione przez kasjera,
    • wewnętrzne własne, - czyli dowody własne wystawione dla innych komórek w ramach danego podmiotu sporządzone na potrzeby jednostki gospodarczej, np. wydanie materiałów do produkcji, karta pracy pracownika,
    • zewnętrzne własne, - czyli dowody własne przedsiębiorstwa przeznaczone dla jednostek obcych, np. dla kontrahentów, faktury sprzedaży VAT,
  • dowody zewnętrzne obce - wystawione przez obce jednostki organizacyjne (banki, dostawców, inwestorów, sądy, organa administracji państwowej, samorządowej) i przekazane jednostce gospodarczej do ewidencji, np. faktury zakupu, wyciągi bankowe itp.

Według podstaw sporządzenia

  • dowody - źródłowe (pierwotne), które po raz pierwszy rejestrują określone operacje gospodarcze,
  • dowody zbiorcze - to dowody wtórne wystawione na podstawie dokumentów źródłowych. Służą do dokonywania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w nich pojedynczo wyszczególnione,
  • dowody korygujące poprzednie zapisy - polecenie księgowania storna czerwonego, bądź czarnego w przypadku błędnego zapisu operacji gospodarczej w księgach rachunkowych, czy też wystawienie faktury korygującej VAT,
  • dowody zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego źródłowego dowodu księgowego
  • dowody rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy w księgach, ale uwzględniające inne kryteria klasyfikacyjne.


Bibliografia

  • Dziuba-Burczyk A. Podstawy rachunkowości w świetle międzynarodowych standardów, Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne sp. z o.o., Kraków 2003, s. 61-65
  • Gierusz B. Podręcznik samodzielnej nauki księgowania, Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o. Gdańsk 2001, s. 49-51
  • Winiarska K. Podstawy rachunkowości Dom wydawniczy ABC, Warszawa 2001, str. 26-30
  • Ustawa o rachunkowości stan prawny na dzień 1 stycznia 2002 r.

Autor: Agnieszka Gancarczyk

Uwaga.png

Treść tego artykułu została oparta na aktach prawnych.

Zwróć uwagę, że niektóre akty prawne mogły ulec zmianie od czasu publikacji tego tekstu.

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 75/100 (głosów: 27)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować